Een screenshot uit 1982

tweetbb

Dat schreef Bert Brussen gis­ter­avond en ik dacht: ze zijn niet geschift, ze zijn onvol­groeid.
Want ik herken het. Van vroeger.

Bam­bam­bam­bam enzovoort en dan begon de stilte. Ik zette mijn aller­se­ri­eus­te gezicht op en begon met herdenken, eerst kwam ik meestal bij Anne Frank, en dan bij mijn opa’s en oma’s en mijn vader, maar die mochten eigenlijk niet, want die waren niet dood, maar ze hadden wel de oorlog mee­ge­maakt, en dan was het op, met nog ander­hal­ve minuut te gaan, en dan keek ik naar buiten, hee zag ik daar bij de buurvrouw iets bewegen? Zou de buurvrouw niet stil zijn? Hee, een vogel, ach, een vogel, ja die kan het ook niet weten. Hoor ik daar in de verte een auto? Een brom­mer­tje? Een brom­mer­tje! Ik hoor écht een brom­mer­tje! Nou ja, wie durft er nou om acht uur op een brom­mer­tje te rijden?

En dat is ver­moe­de­lijk het moment dat ik een screenshot zou hebben gemaakt.

3 reacties

  1. Kathy

    Zaterdag was ik op het Moulin Blues festival in Ospel, waar het publiek helemaal niet stil is tijdens optredens …
    Maar tijdens de doden­her­den­king kon je een speld horen vallen.
    Raar vond ik dat .…

  2. Ospel, wow, op de Peel, prachtig gebied.
    De discussie over of mensen stil moeten zijn tijdens een muziek­op­tre­den daar meng ik me liever niet in, maar dat mensen stil zijn tijdens twee minuten stilte is toch niet zo vreemd?

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.