Elke pen­seel­streek op een meter hoog

Of ik niks voel.
Ja, van alles, dat het lente wordt, dat Wannes van me houdt, dat Choco in de rouw is en dat het dankzij het nieuwe dak duidelijk minder vochtig is in de badkamer. Maar dat wil niemand weten.
De vorige keer voelde ik veel, ik zei al au als je alleen maar naar mijn borsten keek, ik was misselijk, ‘s ochtends, ‘s middags, ‘s avonds, wekenlang, maar ik was niet zwanger. Dus ik probeer het niet inte­res­sant te vinden of ik iets voel.
Want iedereen weet wel iets, over mijn borsten en dat die helemaal geen pijn hoeven doen, en dat ik het helemaal niet hoef te merken, of juist wel, ja, want zij voelden het meteen, elke keer, je weet het gewoon. En dat dat vele plassen helemaal niet pas later komt, nee, dat kan al meteen zo zijn hoor, en die och­tend­mis­se­lijk­heid kan ook ‘s avonds, en buikpijn, heb je geen buikpijn? Ja, dat is dan misschien wel een goed teken, hoewel buikpijn er ook bij kan horen, ja, buikpijn kan goed zijn, niks om je zorgen over te maken, maar ja, je hebt geen buikpijn hè? Ach, je kunt er ook eigenlijk niks over zeggen.
Terwijl ik er best veel over kan zeggen, want soms word ik wakker met buikpijn, even, en soms voel ik dingen vlak onder mijn navel, even, en soms ben ik misselijk, even, en soms voel ik me kiplekker en dood­nor­maal, even. Maar hoewel ik het gevoel heb dat ik iets moet voelen, voel ik liever niks. Want ik mag dan proberen het niet inte­res­sant te vinden, elke voelbare pen­seel­streek op een meter hoog teken ik wel nauwgezet af in een spectrum met accolades en pijltjes, met daar­ach­ter getui­ge­nis­sen en kale feiten, en daarboven een tegeltje in Delfts Blauw: het kan vriezen en het kan dooien.

Context? Lees
Voor zolang het duurt
Zit in een van die onder­broek­jes ons nage­slacht?

6 reacties

  1. Bart

    Heb ooit 2 jaar ver­ge­lijk­baars mee­ge­maakt. Alles­be­hal­ve kat­ten­pies, weet ik. Dus zoiets als een paar woorden die jullie harten onder riemen steken. Ik weet alleen niet welke.

  2. Ann Jansen

    Kan mezelf zo de mee­le­ven­de smsjes bij elk bloed­on­der­zoek her­in­ne­ren. En nu voor jullie: Toi, toi, toi!
    Ik had een vrucht, voor in huis, cadeau van een Afri­kaan­se medi­cij­nen­vrouw aan een kennis die met me meeleefde. Gewoon om neer te zetten. Inmiddels door­ge­ge­ven maar kijk of ik die nog ‘terug kan halen’ voor je.

  3. Swan

    Als je een metaal­ach­ti­ge smaak in je mond hebt, ben je zwanger.
    Als je pies naar metaal ruikt, ben je zwanger.
    Als je heel goed kunt ruiken, ben je zwanger.
    Als je misselijk wordt van de eau de toilette van de buurman, ben je zwanger.
    Als je ineens heel graag heel veel avocado eet, of je vingers gewoon aflikt als je ze in pure balsamico-azijn doopt, ben je zwanger.
    Als je ineens heel veel pukkels krijgt, ben je zwanger.

    Ik ben dus al meer dan een jaar zwanger. Maar een kind… homaar! Haha­ha­ha­ha.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.