Hoe lees je een boek?

De overgave waarmee ik vroeger las, ben ik al jaren kwijt. Wanneer de onrust in mijn hoofd kwam, weet ik niet, maar ik geloof dat het was toen ik mijn eerste kus kreeg op de bushalte op de Kruislaan. We stapten uit bus 8, natte haren van het De Miran­da­bad. Dennis had me geplaagd in het zwembad en ik was de douches in gevlucht. Als van­zelf­spre­kend volgde er een kus op de bushalte. Zijn tong raakte heel vluchtig de mijne, waarna hij  doei zei. ‘Tot morgen.’ We kregen geen verkering, maar het was ver­moe­de­lijk wel het moment dat ik niet langer met mijn vingers tussen de blad­zij­den over straat ging. Ik beeldde me in dat het slotje van mijn dagboek goed sloot en zette de jaren erna jongens op papier.

Ik bleef wel lezen, maar gedoseerd. Waar ik tot mijn elfde twee­ën­hal­ve bibli­o­theek had uit­ge­le­zen, las ik vanaf dat moment dertien boeken in een vakantie en daarna maanden niets. Met het slinken van mijn leeslust, slonk ook mijn han­dig­heid. Want hoe lees je een boek? Op je buik, met je ellebogen links en rechts van je kin en het volle gewicht van je hoofd in de greep van de zwaar­te­kracht? Op je rug, met lamme armen en gebrek aan licht? Zittend, met het boek op je boven­be­nen en pijn in je nek?

Voor mijn elfde was ik een afwis­se­laar. Als alles pijn deed, ging ik op mijn zij liggen en legde ik de ene bladzijde op mijn wang, de andere zette ik rechtop in mijn blikveld en bij de volgende bladzijde draaide ik me op mijn andere zij. Inmiddels gaat dat niet meer. Mijn ogen zijn te slecht voor de duis­ter­nis in mijn eigen kleine boe­ken­hoek en de boeken zijn te dicht geplakt, waardoor de bladzijde niet mooi op je wang blijft liggen. Ik probeer mijn onrust te temmen, maar ik heb geen flauw idee hoe ik daarbij moet gaan zitten.

 

 

11 reacties

  1. Sander

    Ik ben waar­schijn­lijk een grote anti­ro­man­ti­cus, maar het meest geniale aspect aan een e‐reader vind ik dat je niet na iedere pagina van zij hoeft te wisselen.

  2. Lytje

    Twee tips:
    1. Op je zij gaan liggen en het boek op een kussentje schuin voor je leggen, hoef je nog maar met één hand lichtjes te onder­steu­nen.
    2. Wat Sander zegt. Blabla lekker ruikende en knis­pe­ren­de boeken, maar lang leve de lichte e‐reader.

  3. Janneke Luif

    Alles neemt in flexi­bi­li­teit, lenigheid, soe­pel­heid en gemak af als je ouder wordt merk ik. Lezen is niet meer in allerlei houdingen te doen, net als zoveel. Alles gaat sneller slapen, pijn doen, etc. Lang leve het oud worden en misschien ook wel e‐readers.

  4. Anoniem

    Met de benen opge­trok­ken op de bank, boek op de schuine helling van de boven­be­nen, extra kussen bovenop de rug van de bank (tegen de muur) waar je met je hoofd tegenaan kan leunen. Zo hou ik het wel een half boek uit.

    (De houding heb ik gevonden, het ontbreekt hier slechts nog aan een goede leeslamp…)

  5. Met de benen opge­trok­ken op de bank, boek op de schuine helling van de boven­be­nen, extra kussen bovenop de rug van de bank (tegen de muur) waar je met je hoofd tegenaan kan leunen. Zo hou ik het wel een half boek uit.

    (De houding heb ik gevonden, het ontbreekt hier slechts nog aan een goede leeslamp…)

  6. patchwork

    Tja, ik inmiddels ook in soort halve lotus­hou­ding op de bank, ellebogen op de knieen, boek op de bank, duimen lichtjes op de boek­hoe­ken en er op letten dat je je rug niet kromt… En met leesbril inmiddels. Is te doen.

  7. Met de e‐reader, zonder twijfel. Met één hand hou ik hem vast, dat kan vaak niet met een boek want dan krijg ik kramp. In de winter kan ik zelfs mijn hand onder het dekentje houden, want dat heeft grote gaten en ik kan er twee vingers door­ste­ken waarmee ik perfect dat lichte dingetje kan vast­hou­den. Ik ga nooit meer terug. De nostalgie van een fysiek boek kan écht niet op tegen het leesgemak van zo’n digitaal dingetje.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.