Juf journalistiek (3) – Commentaarwoorden

Ze staat naast me, ze is bang voor mijn oordeel.
‘Ik vind het goed’, zeg ik. ‘Je hebt best veel bronnen geraadpleegd en het lijkt te kloppen. Maar kijk even mee, je hebt wat zinnen die eigenlijk niet kunnen.’ Ik voer mijn cursor over het scherm. ‘Kijk, hier: ‘Het bedrijf heeft zelfs geweigerd mee te werken aan intern onderzoek.’ En hier: ‘Jammergenoeg heeft het strafrechtelijk onderzoek nergens toe geleid, waardoor de wereld nog steeds lijdt onder de grote farmaceutische bedrijven.’
Ze kijkt naar me, trekt haar wenkbrauwen op en zegt nog net geen: ‘Ja, én?’
‘Dat zijn allemaal commentaarwoorden.’
Ze gaat zitten. Daar moet ze even over nadenken.
‘Jammergenoeg, zelfs, lijden onder, dat zijn allemaal woorden waarmee jij als journalist een waardeoordeel koppelt aan de feiten.’ Ik hou mijn ogen op haar gericht, wacht op een bevestiging, een teken dat ze het heeft begrepen.
‘Ja maar, het is toch zo?’ zegt ze.
‘Volgens jou’, zeg ik.
Geïrriteerd rolt ze met haar ogen.
‘Je kunt ze gewoon weglaten. ‘Het bedrijf heeft geweigerd mee te werken aan intern onderzoek. En: het strafrechtelijk onderzoek heeft nergens toe geleid. Punt’, zeg ik.
Ze pakt het blaadje en loopt naar de deur. Met de klink in haar hand kijkt ze me giftig aan. ‘Mag ik dan nergens meer iets van vinden?’

Dit jaar werk ik vijftien jaar als docent Journalistiek. Ik begon mijn loopbaan in Utrecht op de School voor Journalistiek. In de jaren die volgden, gaf ik les in Nederland en Vlaanderen aan universiteiten, hogescholen, uitgeverijen, persbureaus en liefhebbers. Mijn pupillen waren oud, jong en piepjong. Dit is mijn relaas.

Zie ook: Juf Journalistiek (1) – Iets met
Juf journalistiek (2) – Hoog gegrepen
Juf Journalistiek (4) – Wie-o-wie
Juf Journalistiek (5) – Gevaarlijk
Juf Journalistiek (6) – Valse controle
Juf Journalistiek (7) – patriciaaaatjexxx@hotmail.com
Juf Journalistiek (8) – Persoonlijkheid