Juf Journalistiek (8) – Persoonlijkheid

We maken een tijdschrift. Het zijn vierdejaars. Nog één stage en dan zullen ze afstuderen.
Ik lees een stuk. Het is droog, saai, taai, lang. Alles staat erin: de juiste quotes, de nodige feiten, ook de vorm is zoals afgesproken, maar het verhaal gaat niet leven, het is niet begeesterd.
Ik worstel met mijn formuleringen als ze naast me zit. Ze heeft er heel hard aan gewerkt, zegt ze. Ze heeft het heel vaak herschreven, en aan een boel mensen laten lezen.
‘Toch vind ik het niet goed’, zeg ik.
Haar ogen verraden dat dat hard aankomt.
Koortsachtig zoek ik naar een concretere formulering dan ‘niet begeesterd’. Ik wil haar houvast geven, vertrouwen dat het beter kan, dat zíj het beter kan.
‘Misschien zit er te weinig persoonlijkheid in’, zeg ik in arren moede. ‘Te weinig van jou.’
Ze begint te huilen. ‘Mag ik weg?’ vraagt ze.
Ik weet het niet, maar ik knik.
Ze pakt haar jas en vertrekt. Snikkend.
Een paar dagen later krijg ik een mail van haar mentor. Of ik eens met haar wil gaan praten, ‘want het zit haar dwars dat je hebt gezegd dat ze geen persoonlijkheid heeft’.

Dit jaar werk ik vijftien jaar als docent Journalistiek. Ik begon mijn loopbaan in Utrecht op de School voor Journalistiek. In de jaren die volgden, gaf ik les in Nederland en Vlaanderen aan universiteiten, hogescholen, uitgeverijen, persbureaus en liefhebbers. Mijn pupillen waren oud, jong en piepjong. Dit is mijn relaas.
Zie ook: Juf Journalistiek (1) – Iets met
Juf journalistiek (2) – Hoog gegrepen
Juf Journalistiek (3) – Commentaarwoorden
Juf Journalistiek (4) – Wie-o-wie
Juf Journalistiek (5) – Gevaarlijk
Juf Journalistiek (6) – Valse controle
Juf Journalistiek (7) – Patriciaaaatjexxx@hotmail.com