Vier beginnende kindjes in een schaaltje

Mijn verjaardagscadeau kreeg ik net via de telefoon: ergens in de verte zitten vier beginnende kindjes in een schaaltje. Nu lijken ze nog op elkaar, in de toekomst op Wannes en mij. Twee ervan stopt men, ijs en weder dienende, in een tupperwarebakske in een ijskast, twee ervan stopt men, ijs en weder dienende, zaterdag in mij.
Vrijwel alles kan nog fout gaan. Tussen nu en zaterdag kunnen de pantoffeldiertjes er de brui aan geven, of zich met het oog op carnaval uitdossen met ongewenste uitstulpingen, waardoor het hele feest niet doorgaat. Vervolgens kunnen ze vanaf zaterdag tot en met maand drie beginnen met puberen, zich van hun moeder afzetten (terwijl het hier nochtans wel een hotel is) en besluiten het nest te verlaten. Kortom, mijn vreugde is beperkt; het universum had me vaker bij mijn pietje, ik pak mijn cadeautjes voortaan eerst uit alvorens te bedanken. Maar toch, ook ingepakt in een glazen schaaltje is dit het bijzonderste verjaardagscadeau dat ik ooit kreeg.