Stukjes in het wild

Vier begin­nen­de kindjes in een schaaltje

Mijn ver­jaar­dags­ca­deau kreeg ik net via de telefoon: ergens in de verte zitten vier begin­nen­de kindjes in een schaaltje. Nu lijken ze nog op elkaar, in de toekomst op Wannes en mij. Twee ervan stopt men, ijs en weder dienende, in een tup­per­wa­re­baks­ke in een ijskast, twee ervan stopt men, ijs en weder dienende, zaterdag in mij.
Vrijwel alles kan nog fout gaan. Tussen nu en zaterdag kunnen de pan­tof­fel­dier­tjes er de brui aan geven, of zich met het oog op carnaval uitdossen met onge­wens­te uit­stul­pin­gen, waardoor het hele feest niet doorgaat. Ver­vol­gens kunnen ze vanaf zaterdag tot en met maand drie beginnen met puberen, zich van hun moeder afzetten (terwijl het hier nochtans wel een hotel is) en besluiten het nest te verlaten. Kortom, mijn vreugde is beperkt; het universum had me vaker bij mijn pietje, ik pak mijn cadeau­tjes voortaan eerst uit alvorens te bedanken. Maar toch, ook ingepakt in een glazen schaaltje is dit het bij­zon­der­ste ver­jaar­dags­ca­deau dat ik ooit kreeg.

27 reacties

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.