Vrijdag 20 september

Het was een week waarover ik nooit een dagboek zou schrijven. Niks ergs hoor, maar te hectisch om bij stil te staan. Ik zou er nooit een dagboek over schrijven, ik zou eerst wachten tot de storm was gaan liggen en dan zou ik terug­kij­ken door het waxlaagje van tevre­den­heid dat de tijd over hectische weken legt.

Dat heb ik toch maar mooi even gefikst, zou ik denken. Ik zou me con­cen­tre­ren op het eind­re­sul­taat: een film­script geschre­ven en her­schre­ven, van onder de wasdraad de VRT vier geluids­be­stand­jes gestuurd, zes inter­views en tig jour­na­lis­tie­ke werk­plan­nen beoor­deeld, en vijf ver­schil­len­de opdracht­ge­vers bediend. Zo zou ik denken, want dat doet de tijd met weken waarin ik zenuw­ach­tig rondjes draai op mijn bureau­stoel. Ze maakt er successen van, glo­rie­tij­den.

Na een afkoel­pe­ri­o­de herinner ik me niet meer dat de wieltjes van mijn bureau­stoel steeds op een haar na de valreep raakten. Ik vergeet het gepieker in bed over hoe je een jonge redacteur duidelijk maakt dat de tekst niet goed is, zonder hem of haar te ont­moe­di­gen. Ik vergeet dat ik op mijn kop moest gaan staan om de con­duc­teur te over­tui­gen dat ik mijn Railpass echt­echt­echt was vergeten in te vullen. Ik denk niet aan de mail die na grondige vertaling slecht nieuws bleek te zijn en hoe ik daar toch even van moest slikken. De tijd smeert alle details uit tot één grote aanloop naar het succes. Alle haken en ogen ver­dwij­nen met het tikken van de klok.

Over drie weken, op het moment dat mijn zenuw­stel­sel de geschie­de­nis al heeft her­schre­ven, zou mijn dagboek als volgt klinken:
Lief dagboek, die week was ik bijzonder pro­duc­tief en en passant over­tuig­de ik nog even een con­duc­teur van het feit dat ik was vergeten mijn railpass in te vullen.

Maar nu, in de week waarover ik nooit een dagboek zou schrijven, klinkt het als volgt:
Lief dagboek,
Mag ik als­je­blieft een gezapig leven?

Omdat niet iedereen eraan toekwam de geluids­be­stand­jes te luisteren van het dagboek dat ik een week lang voorlas op Radio 1, zet ik de stukjes deze week online.

Eén reactie

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.