Woensdag 18 september

Vandaag tik ik facturen. Ik druk mijn tijd in waarde uit. Mijn hoofd, mijn kennis van het alfabet, mijn jaren­lan­ge ervaring, ik plak er prijsjes op, waarna mijn bank­re­ke­ning mij meldt dat ik weer kan eten. Maar alsof dat niet al magisch genoeg is, begint het toveren pas echt onderaan de factuur.

BTW 21 procent.
Belasting Toe­ge­voeg­de Waarde.

Volgens de overheid heb ik naast alles wat al in de prijs is berekend, nóg iets toe­ge­voegd. Niet mijn kunde, mijn schrij­fer­va­ring, mijn carrière of mijn Eureka!-momenten, want die zitten in mijn uurloon verweven, nee, iets anders. Iets dat zó waardevol is dat ze er geld voor willen zien, en snel een beetje.

De cursor knipoogt. BTW 21 %
De waarde zit hem in drie letters, een spatie, twee cijfers en een pro­cent­te­ken. Meer heeft magie niet nodig.

Ik ben een schrijver. Mijn grond­stof­fen zijn letters en een wit scherm. Die combineer ik tot een tekstje, zoals een schrijn­wer­ker vier poten en een zitting tot een krukje timmert. Ver­vol­gens zetten we ergens een streep, de schrijn­wer­ker en ik. Beste klant, hier begint de magie. Vanaf dit punt hebben we iets toe­ge­voegd, maar niemand weet wat. Kabou­ter­tjes? Onszelf? De liefde? Wat is zó veel waard? Onze ziel? Onze zaligheid?

Ik ben nooit goed geweest in meta­fy­si­sche denk­beel­den, daarvoor hecht ik te veel waarde aan bewijs­last. Maar in dit geval ben ik wettelijk verplicht de religie van de toe­ge­voeg­de waarde aan te hangen. Doe ik dat niet dat ben ik in over­tre­ding.

Toveren met de toetsen van mijn klavier, ik zal de láátste zijn die daar geen waarde aan hecht. Maar toch krijg ik bij elke factuur, het gevoel dat we col­lec­tief in het ootje worden genomen.

Omdat niet iedereen eraan toekwam de geluids­be­stand­jes te luisteren van het dagboek dat ik een week lang voorlas op Radio 1, zet ik de stukjes deze week online.

6 reacties

  1. Josefini

    Je hebt volkomen gelijk. De BTW (de door de belasting toe­ge­voeg­de waarde van je reeds waar­de­vol­le produkt) is een onzicht­ba­re waar­de­ver­meer­de­ring van hetgeen je levert. En in plaats van dat die waar­de­ver­meer­de­ring jou ten goede komt (ten slotte is het produkt / de dienst de jouwe, en heb jij deze geleverd aan een derde), komt die de belas­ting­dienst ten goede. En owee als je hem niet in rekening brengt of op tijd afdraagt, dan komen de boze incas­seer­ders langs. Het klinkt eigenlijk als een grim (of Grimm) sprookje.

  2. Ik was altijd heel erg geneigd dat bedrag dan helemaal aan mijn eigen huis­hou­den te spenderen. Dat ik stiekem dacht dat het mij toekwam. Tot aan de belas­ting­in­ning ervan, natuur­lijk. Dan was het toch weer op de blaren zitten.

  3. maartje

    Ik verdien mijn geld niet als schrijver, maar als hoofd‐ en eind­re­dac­teur en als zelf­stan­dig docent, die beroepen moeten wel btw heffen en afdragen. Als mijn werk puur jour­na­lis­tiek of creatief is, is het vrij­ge­steld van btw.
    Ik ben dus zoals dat heet ‘gemengd’ btw‐plichtig.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.