De zoektocht naar een plek om te blijven (2) De logikwis

Naar aanleiding van het vorige stukje kreeg ik veel vragen. Waarom wil je huren? Waar wil je wonen? Waarom moet je weg? En ga zo maar door.

Het moeilijke van de meeste vragen is dat ze veronderstellen dat er een zwart-wit antwoord is, maar zo simpel is het niet. Mijn zoektocht is een logikwis, een enorm raster met langs de assen de opties, en in de tabel tientallen kruisjes die verspringen zodra een ander kruisje verschijnt of verdwijnt.

Liefst voor vijf frang en een bos erbij

Zo zou ik graag een ligbad willen, maar als ik een huis vind met een fantastische tuin, dan wil ik het kruisje bij dat bad best tipp-exen. Andersom werkt dat niet: als er een fantastisch ligbad is, blijft het kruisje bij de fijne tuin toch staan. Hetzelfde geldt voor de woonoppervlakte: als we ín Leuven iets kunnen vinden, wil ik best wat kleiner wonen, maar worden we naar een tuttig Limburgs dorp verdreven, dan moet daar op zijn minst wat ruimte tegenover staan.

Wannes schreef maandag over onze wensen op Facebook. ‘Liefst voor vijf frang en een bos erbij om in te verdwalen. En dat dan in het centrum van Leuven. En als het kan met een vergeten erfenis tussen de spouwen.’ Cathelijne schreef daaronder dat ze een Soester tuin wilde, maar een voordeur aan de gracht. Zij begreep het: het liefst willen we alles.

Ik snap dat een logikwis geen zin heeft als je er alleen maar irreële opties in zet, maar ik vind dat je hoog moet inzetten als je niet zomaar een huis zoekt, maar ‘een plek om te blijven’. Daarom staan er nu nog overal kruisjes: bij de voordeur aan de gracht én de Soester tuin en bij de verborgen schat én het grote verdwaalbos. We weten dat er massa’s kruisjes moeten verdwijnen, we weten alleen nog niet welke.

Wat wil ik nu eigenlijk het liefste?

Het vervelende van een leven als freelancende veelverhuizer is dat je steeds opnieuw begint, met alles. Het voordeel van een leven als freelancende veelverhuizer is dat je de kans hebt steeds opnieuw te beginnen, met alles. Elke keer dat ik zonder werk kom te zitten, kan ik me afvragen: wat wil ik nu eigenlijk het liefste? En elke keer dat ik zonder huis kom te zitten, stel ik me diezelfde vraag. Zulke wezensvragen beantwoorden voelt als een zware verantwoordelijkheid, maar ook als een kans die veel andere mensen niet zo vaak krijgen. Ik kan immers steeds opnieuw de leemten in de strategie van de vorige verhuizing herstellen, en alle wijzigingen die de afgelopen twee jaar in mijn leven plaatsvonden, verwerken in een nieuw plan.

Daarom zal deze huizenzoektocht een hoog utopisch gehalte hebben. Jullie zullen oogrollen en zuchten bij het zien van mijn wensen, jullie zullen je afvragen waarom ik zo onwaarschijnlijk veel eisen stel, maar ik denk dat je ‘een plek om te blijven’ alleen vindt als je niet al te lichtzinnig je kruisjes offert.

Wordt vervolgd.

Deel 1 – De suspense
Deel 2 – De logikwis
Deel 3 – Huur of koop
Deel 4 – Wat is een huis?