Stukjes in het wild

In staat van opluch­ting

Als ik het niet wil hebben, waarom zou een ander het dan willen hebben?

Ziedaar de gedach­te­kron­kel waardoor ik een waar­de­lo­ze verkoper ben. Ik herinner me hoe we twee jaar geleden ons huurhuis op een zoe­ker­tjes­si­te zetten en bus­la­din­gen met kijkers moesten ontvangen. Dagenlang beet ik mijn tong af, terwijl Wannes vaardig mooi weer speelde. Begrijp me niet verkeerd, het was een mooi huis, maar wij wilden daar weg en wij zijn niet gek. Voor mij was het onmo­ge­lijk om te doen of het huis een lot uit de loterij was, dus knabbelde ik zachtjes op mijn tong.

Onlangs kochten wij een nieuwe oude auto, met als gevolg dat we van onze oude oude auto af moesten. Rationeel gezien was het ding zeker nog wat waard: goede motor, goede banden en wielen, goede accu, en last but not least: het ding rijdt. Maar emo­ti­o­neel gezien was het een typisch geval van: als ik die kutwagen niet meer wil hebben, waarom een ander dan wel?

We waren eerlijk geweest: alles wat hapert of er defi­ni­tief mee opge­hou­den is, stond in de adver­ten­tie. En toch sloeg de schrik me om het hart toen er iemand reageerde. Wat als er een heel bleu, naïef meisje zou komen kijken? Een grietje dat die paar honderd euro met moeite bij elkaar heeft geschraapt en zich geen raad weet met de kuren van ons barrel? Moest ik haar waar­schu­wen? Of moest ik mijn tong afbijten?

God­zij­dank stond er iemand die zich voor­stel­de als ‘de Glenn’, die zich op de bestuur­ders­stoel slingerde en die in zijn vrij het gaspedaal een paar keer stevig indrukte, wat robuuste rem­proe­ven deed en bij het schra­pen­de geluid bromde: ‘de boet, da’s de boet, da’s geen probleem se’. Hij reed er niet mee, hij keek er nau­we­lijks naar, wuifde wat kleine waar­schu­win­kjes van Wannes weg met ‘jaja, dat stond in de adver­ten­tie se, geen probleem’. De Glenn over­han­dig­de ons een paar groene briefjes en ik haalde over­dre­ven opgelucht adem. Mijn tong was nog heel, iemand had iets gekocht wat ik niet meer wilde hebben en ik had geen schuld­ge­voel. Won­der­lijk.

7 reacties

  • Nils

    Haha, dat had ik een keer met een Golfje, cabrio. Maar die reed níet meer. Die jongen kwam helemaal uit Friesland met een oplegger om hem op te halen. Won­der­lijk inderdaad. Gefe­li­ci­teerd dus!

  • esther

    Ha! Ik redeneer precies omgekeerd. Heb ik prachtige schoenen te koop, nau­we­lijks gedragen omdat ik ze me toch niet vind staan, gaan mensen er 2,50 voor bieden.

  • Puck

    Ik heb een com­bi­na­tie van alles.
    Kom ik in een kringloop, blader ik viezig tussen de shirtjes en truien en broeken. “Hoe halen ze het in hun hoofd, hoe kunnen ze daar 2,50 voor vragen, hebben ze wel gezien hoe het eruit ziet, hoe oud, hoe afge­dra­gen, hoe verkleurd? Het zou überhaupt niet in de rekken mogen hangen, laat staan er ook nog eens 2,50 voor vragen. TWEE-VIJFTIG!!”
    En dan kijk ik met een half oog eens naar wat ik zelf draag. Wat er in mijn kasten ligt. Wat er eigenlijk al jaren gewoon in de bak had gemoeten.
    “Maar dat is van MIJ, dat is heel anders…”
    Iets bekijken ‘met het oog der liefde’, noemt mijn moeder dat. Als zij van haar zuster een zak hemdjes heeft gekregen, met pijn in het hart afgestaan, met een blik van ‘voel je zeer vereerd dat je dit mag dragen’. Wat dan rijp voor vuil­ver­bran­ding blijkt.

  • monalisa

    Ik vraag me wel af wat je bedoelt met ‘de boet’. :-) Misschien de ‘boite’, mooi ‘Vlaams’ voor ver­snel­lings­bak? :-)

  • monalisa

    (Mijn reacties lijken hier soms opgegeten te worden door het systeem.)

    Ik vroeg me af wat je bedoelt met ‘de boet’. Waar­schijn­lijk de ‘boîte’, mooi ‘Vlaams’ voor ver­snel­lings­bak?

  • monalisa

    Damn, en pas na zes keer verversen staat het er dan plots twee keer natuur­lijk.

  • maartje

    Ik laat ze staan Mona Lisa! Ziet er altijd leuk uit een hoog getal bij aantal reacties. ;-)
    En ja, ik denk ook dat de Glenn de boite bedoelde, maar ik citeer Glenn en hij noemde het ‘de boet’. Ik vond dat vrij illu­stra­tief voor onze Glenn.

    En Esther en Puck: ik herken ook jullie eigen­aar­dig­he­den.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.