Met je voeten op het dashboard op de N253

Je woont op vakantie, zei mijn zus toen ze voor het eerst haar hoofd in haar nek legde om de torens van het Leuvense stadhuis te bewon­de­ren. Ik knikte. Ik woon op vakantie.
Acht jaar later is het vakan­tie­ge­voel er een beetje af. Maar als ik wil weten hoe het ook alweer was om op vakantie te wonen, dan plof ik op de pas­sa­giers­stoel en laat ik me de N253 af rijden.
Al bij de Ter­vuur­se­steen­weg word ik gelukkig: een Belgische straat zoals Belgische straten horen te zijn: bakstenen huisjes, elke gevel anders, rommelig, pre­ten­tie­loos, maar o zo charmant. Bij Terbank, een bui­ten­wijk van Leuven, begint de N253. Dat is het moment dat ik mijn voeten op het dashboard leg. De weg kronkelt, gaat dal in, dal uit, de huizen lijken door een jolige schepper in het wilde weg neer­ge­sme­ten en de opruk­ken­de tut­tig­heid van met tondeuse bewerkte buxuskes heeft dit deel van het land nog niet in zijn greep. Ik zie Neerijse, Hul­den­berg, Overijse, La Hulpe en ruim 30 kilometer verderop Waterloo. Telkens als een heuvel mijn gezichts­veld belemmert, weet ik wat erna komt: weer een heuvel. Of een lieflijk dorpje. Of de taalgrens. En altijd als we de top van de heuvel bereiken, en ik over mijn tenen het dal in staar, denk ik: hier wil ik wonen. Op vakantie.

De website zijnwatjeziet.nl vroeg me mijn favoriete plek in België te beschrij­ven. Dit schreef ik.

4 reacties

  1. sarah

    Mooi mooi. Ikzelf word er een beetje onpas­se­lijk van, altijd weer overvalt me de schrik op zo’n wegen: wat o wat, als ik hier terecht­kom? En blijf? Jij doet het me het goede inzien.

  2. Duupje

    Mooi maar dodelijk triestig. Bijna nergens voet‐ of fiets­pa­den en een heraanleg die alweer verbannen is naar een volgend decennium. Het Vlaams gewest alsook de lokale gemeen­te­be­stu­ren begaan hier een misdrijf van schuldig verzuim. De gewestweg zou moeten door­ge­knipt worden opdat doorgaand verkeer niet meer mogelijk is wegens té gevaar­lijk voor voet­gan­gers en fietsers. Maar och, in een land met een dergelijk hoog aantal ver­keers­do­den en andere slacht­of­fers, kijkt men niet naar een dode meer of minder. Het IS is nochtans niets in ver­ge­lij­king met onze wegen. Maar daar gaan de nieuws­be­rich­ten over. Het is wachten op een zwaar ongeval met vele doden vooraleer het dossier in een stroom­ver­snel­ling raakt…

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.