Mijn zoektocht naar een plek om te blijven (3) Huur of koop

De vraag die jullie het meeste stelden toen ik schreef dat ik op zoek was naar een huurhuis ‘om te blijven’: waarom koop je niet?

De korte versie van het antwoord is: als we een huis kopen, moeten er waar­schijn­lijk gigan­tisch veel kruisjes uit de logikwis ver­dwij­nen. Simpelweg omdat ons budget gering is.

Natuur­lijk is bij een koophuis de ‘essentie’ van mijn zoektocht gedekt (een plek om te blijven), toch heb ik voor die zekerheid niet zo bela­che­lijk veel kruisjes over.

No strings attached

Het lange antwoord begint bij de for­mu­le­ring van de essentie. ik wil een plek waar ik kan blijven, ik wil niet per se een plek waar ik moet blijven. Het klinkt als een minieme nuance, maar het voelt voor mij als een levens­groot verschil.

Ik heb de afgelopen jaren op een haar na al mijn schulden afgelost, gezorgd dat alle reke­nin­gen uit het rood zijn, dat alle bedrijfs­le­nin­gen afgelost waren en dat we voor­schot­ten op belasting betalen in plaats van steeds te schrikken van de ach­ter­af­be­ta­lin­gen. We hebben zelfs geen cre­dit­card meer. Het gevoel dat ik nu heb – no strings attached, ik sta bij niemand in het krijt – is me eigenlijk best veel waard. Ik bezit dan wel niks, maar ik ben ook nergens aan gebonden. Een hypotheek zou dat gevoel in één keer wegvagen. Als ik er een behoor­lijk huis op een behoor­lij­ke plek voor terug­krijg, is het dat misschien waard, maar mijn budget steekt bij de minste gedachte aan een behoor­lijk huis een dikke mid­del­vin­ger naar me op.

Molen­steen­vrij

Hoewel ik niet uitsluit dat ik nog eens rijk word de komende jaren, wil ik niet het juk voelen om rijk te moeten worden. Sterker: als zelf­stan­di­ge is de kans altijd aanwezig dat je ineens een stuk armer wordt. Bovendien lijkt mijn werk steeds minder waard te worden (awoert over­be­vol­king op de schrijf­markt!) en zijn huizen in deze tijd niet per definitie een ‘zekere’ inves­te­ring. Als ik huur, leef ik zeker molen­steen­vrij. Als ik koop moet dat nog maar blijken.

Wat nog wel kan, is dat ik voort­schrij­dend inzicht krijg in mijn budget of in de woning­markt, waardoor al mijn eerdere afwe­gin­gen in een ander licht komen te staan. Dan wil ik best opnieuw overwegen om de hoon van de hypo­theek­ver­strek­ker te trotseren.

Ook kan het zijn dat Wannes en ik in een vlaag van ver­stands­ver­bijs­te­ring besluiten dat we een bun­geejump­be­drijf­je op Hawai willen hebben. En dat de Hawai­aan­se bun­geejump­be­drijf­jes­markt een koopmarkt blijkt te zijn. Je weet het niet.

Wordt vervolgd.

Deel 1 – De suspense
Deel 2 – De logikwis
Deel 3 – Huur of koop
Deel 4 – Wat is een huis?

4 reacties

  1. Ik riep ook regel­ma­tig: ik wil een huurhuis en niet zwoegen voor de hypotheek! Maar in NL zijn huur­hui­zen zo gruwelijk duur geworden dat ze qua maand­las­ten niet onderdoen voor een gemid­del­de hypotheek. Ik prober ons koophuis toch te zien als inves­te­ring, ondanks de belab­ber­de hui­zen­markt. Als bezit zie ik het niet; alles is voor de doorgeef in het leven en slechts tijdelijk ‘van mij.’ Maar snap heel goed je punt: huur zeg je op, aan een hypotheek zit je vast. Snoert de keel inderdaad flink af en toe.

  2. maartje

    Huur­hui­zen zijn hier ook heel erg duur, maar je kunt ‘kosten‐koper’ hier niet mee­hy­po­the­ken, dus zonder spaargeld lachen ze je sowieso uit.
    Tel daarbij dat molen­steen­ge­voel op en ik zet eerst toch maar liever in op een huurhuis.

  3. Miet

    Je zit ook in een vrij dure omgeving, zeker om te kopen. Als je tijd hebt, kom dan eens tot hier, en kijk hoeveel kruisjes je kan houden voor welke prijs. Ik beloof je dat niemand je weghoont (want ik begrijp je bekom­mer­nis heel goed).

  4. Ik begrijp de molen­steen niet zo goed: als huurder moet je elke maand x bedrag ophoesten of je kan je woning kwijtraken.…als koper moet je elke maand y bedrag ophoesten aan de bank of je kan je woning kwijt raken. Maar als je dat braaf vele vele jaren gedaan hebt, is die woning van jou. Dus da’s geen weg­ge­gooid geld.…huurgeld is wel voorgoed weg.

    Indien je in tus­sen­tijd weg wil uit je woning kan je die verkopen, wat iets lastiger is dan een huur­con­tract verbreken, maar het kan wel.

    Dat de moei­lijk­heid zit in een voldoende hoge hypotheek te krijgen die je huis met vele kruisjes kan aan­schaf­fen , snap ik wel. Je moet tegen­woor­dig spaargeld hebben. ‘k heb geen idee maar bedrag y is dus mogelijk veel hoger dan bedrag x en da’s lastig.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.