Stukjes in het wild

Mijn zoektocht naar een plek om te blijven (4) Wat is een huis?

Ik schreef het al eerder: ik ben ont­wor­teld en onthecht. Vroeger wist ik zeker dat ik mijn hele leven in Amsterdam wilde blijven, nu weet ik niks meer zeker. Ik voel me thuis in Leuven, dus ik zou hier graag willen blijven, maar niet ten koste van alles. En daar wringt de schoen: om in Leuven te kunnen blijven, moeten we waar­schijn­lijk bijzonder veel kruisjes uit de logikwis offeren. Dus spelen mijn gedachten met plat­te­lan­den, bui­ten­lan­den en Wallonië, in plaats van een stad, in plaats van Leuven.

Het woord ‘huis’
Als Amster­dam­mer heb ik een wat gede­for­meer­de kijk op wonen. Een goed voorbeeld daarvan is de Amster­dam­se betekenis van het woord ‘huis’. Toen ik in Vlaan­de­ren ging wonen en ik vertelde dat ik ‘mijn huis’ in Amsterdam had verkocht, zagen mijn Vlaamse toe­hoor­ders een serieus huis voor zich, inclusief dak, voordeur en bui­ten­ruim­te, terwijl ik het had over de Rus­ten­bur­ger­straat nummer zoveel twee hoog achter, een één­ka­mer­ap­par­te­ment­je met een open keuken, een bad­ka­mer­tje en een balkon. ‘Maar je zei toch ‘huis’?’ vroegen ze dan ver­twij­feld. En dan legde ik uit dat we in Amsterdam alles een huis noemen. Het woord ‘appar­te­ment’ valt in gesprek­ken tussen Amster­dam­mers vooral bij vakan­tie­ver­ha­len, niet in gesprek­ken over de ruimte waar je woont.

The sky is the limit
In Amsterdam was alles een huis, maar in acht jaar Leuven is mijn Amster­dam­se hui­zen­de­for­ma­tie vermengd geraakt met een groot gevoel van the sky is the limit. In België woonde ik tot nu toe alleen maar in huizen met minstens drie woonlagen en mijn vorige huis telde er zelfs vier. Mijn eerste Leuvense huis had een tuin die bijna twee keer zo groot was als mijn ‘appar­te­ment’ in Amsterdam. Dus: hoewel ik een halve ver­die­ping in Amsterdam nog steeds een ‘huis’ noem, heb ik voor mijzelf inmiddels heel andere ambities.

Logik­wis­kruis­jes
Ik hoef niet groot te wonen, maar ik heb wel wat eisen. Even wat logik­wis­kruis­jes.

- Ik ben een emigrant, ik heb een logeer­ka­mer nodig, voor het brood­no­di­ge contact met mijn vaderland.
– Ik ben zelf­stan­di­ge, ik heb een werkkamer nodig. Dat mag dezelfde ruimte als de logeer­ka­mer zijn, maar liever niet, want ik heb een twee­per­soons­lo­geer­bed en een moeilijk te bedwingen hang naar dutjes.
– Mijn man is zelf­stan­di­ge, dus die heeft ook werk­ruim­te nodig. Dat mag dezelfde zijn als die van mij, maar dan moet die wel vrij groot zijn. In kleine kamers blijk ik trouwens sowieso niet te kunnen werken, feng shui‐tiep dat ik daar ben.
– Ik wil een tuin. Ik heb nu een koertje ter grootte van een badkamer, en ik mis het zicht op groen en vogels met heel mijn hart.

Geen objecten

In totaal wil ik dus het liefste drie (slaap)kamers, waarvan één heel grote, waar Wannes en ik samen kunnen werken. Of vier iets kleinere, waardoor Wannes en ik elk een eigen kamer kunnen krijgen. Bovendien wil ik een tuin of tuintje. Als je dit met een schap­pe­lij­ke prijs­li­miet en het woord ‘Leuven’ intikt op immos­si­tes dan word je hartelijk uit­ge­la­chen. ‘Er zijn geen objecten gevonden die voldoen aan uw criteria.’ En daarom speel ik dus in gedachten met bui­ten­lan­den, plat­te­lan­den en Wallonië.

Wordt vervolgd.

Deel 1 – De suspense
Deel 2 – De logikwis
Deel 3 – Huur of koop

Alle latere delen.

4 reacties

  • Irene

    In Wallonië, vooral in diepzuidoost‐ moet dat makkelijk te vinden zijn, maar vergeet dan niet de kosten erbij te tellen voor vervoer naar dich­ter­be­volk­te streken als je daar regel­ma­tig moet zijn. Ik vind het zelf een hele fijne streek om te wonen, maar wij hebben natuur­lijk wel wat andere criteria dan twee hard­wer­ken­de zelf­stan­di­gen.

  • liese

    wij hadden ook zo’n lijstje. Er stond ook “instap­klaar” op. Daar zijn we vanaf gestapt en nu wonen we alsnog in ons lijst­jes­huis­je, al hebben we er wel heel hard in moeten werken.

  • patchwork

    Kijk eens op facebook van Criação Criativos, de post van 23 mei. Misschien is dit ook ´n optie voor kleinere ruimtes :-) Ik weet alleen niet wat ´t kost, misschien net zoveel als m3 bouwsels..

  • Sylvia

    Wij hadden ongeveer dezelfde wensen: kan­toor­ruim­te voor twee, logeer­ka­mer en zicht op groen. We hebben zo’n huis gevonden; het was ruim en echt instap­klaar. Dit bui­ten­land heet Limburg. Aan de Maaskant staan er veel grote huizen te koop en sommige zijn betaal­baar (maar dan moet je er snel bij zijn).
    (We huren nog een appar­te­ment­je in Gent, want wij konden ook geen afscheid nemen van de stad.)

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.