Stukjes in het wild

Woensdag 8 januari 2014

Vroeger kenden alle weblog­gers elkaar (virtueel), omdat er zo weinig weblog­gers waren. Toen ik in 2003 begon, was een van de die‐hard‐bloggers Martine van het weblog 10e. Ik las haar, werkte samen en was bevriend met mensen met wie zij ook samen­werk­te en bevriend was (o.a. Luna!), en bleef haar volgen. Ruim een jaar geleden ontmoette ik haar voor het eerst bij de Viva 400. Sinds een tijdje plaatst Martine elke dag een plog® (ik neem aan dat dat een samen­trek­king is van photo/picture en blog). Ze doet dat zo inspi­re­rend dat ik zin kreeg het ook eens te doen en zo geschied­de. Vanaf vandaag plaats ik één week lang elke dag een foto­ver­slag van de dag ervoor.
Ik moet misschien wel mijn foto­toe­stel zoeken, want dit zijn een beetje rottige foto’s. Allemaal staand en onscherp. Awoert iPhone!


Ik kwam ‘s ochtends beneden en vroeg me af waarom ik zo duf was. O ja.


Gelukkig maakt Wannes graag koffie voor dufferds. Choco wilde och­tend­lief­de.


De dag zou een over­zich­te­lij­ke doch drukke thuis­werk­dag worden, tot dit mailtje in mijn mailbox verscheen.


Na het nodige thuiswerk (deadline: check) dus toch maar aankleden en haarband kiezen.


Het moest natuur­lijk een groene haarband worden.


De auto had 11 dagen stil­ge­staan. Dat is bij ons barrel rete‐riskant, maar hij startte. Wannes bracht me naar het station.


Daar moest ik heen.


Ik ontdekte dat er stop­con­tac­ten zitten in de dub­bel­dek­kers. Bij de schaarse ‘twee­zit­jes’ achterin. Geen dank.


Een van de redenen dat ik graag met de trein reis: je kunt werken.


Na een half uur was ik klaar. Nog even lezen. Leuven‐Genk is ongeveer 68 minuten reizen.


De redactie van Stamp­Me­dia Genk. Er brandt al licht.


De opkomst was minimaal. Allemaal meisjes.


Op de terugweg mijn lunch/diner weg­ge­sme­ten. Die pro­duc­tie­da­tum says it all.
(de soep die ik later thuis nog at, ben ik vergeten te foto­gra­fe­ren)


Ik las wat op mijn iPhone en vond het laatste antwoord van Hemingway er een om te onthouden. Getting the words right.


Op de terugweg in de trein nog wat gewerkt. Deze dag liep zo anders dan ik had gedacht, dat ik mijn planning moest herzien. Dus dat deed ik. De terugweg lijkt altijd langzamer te gaan dan de heenweg.


Wannes kwam me halen op het station, en er geschied­de een wonder: we hoefden geen rondjes te rijden om te kunnen parkeren.


Choco wilde avond­lief­de.


Helemaal kapot in bed. Vuurtje aan.


Jeroen Willems zingt Brel. Tweede keer dat ik het zag. Als je zo moe bent, komen de tranen snel.

Tot morgen.

8 reacties

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.