Zondag 12 januari 2014

Deze week plaats ik in navolging van Martine elke dag een foto­ver­slag.
Dit deed ik eer­gis­te­ren.
Hieronder zie je wat ik gisteren deed.


Meestal zet ik ‘s ochtends de radio aan, op zoek naar gemak­ke­lij­ke muziek. Nu koos ik zelf. Ik zet muziek ‘s ochtends heel zacht.


Na Bach zocht ik nog meer gemak­ke­lij­ke muziek. Gevonden.


We waren benieuwd of de tweede laag op de kwark­taart van gisteren ook gelukt was. Zonder recept is de spanning altijd groot.


Ja, gelukt. Keurig twee lagen: eentje roze en een witgeel. Hoera!


Wannes schreef de naam van zijn petekind en diens zusje op de aard­bei­en­per­zik­kwark­taart.


Sinds ik aan de keu­ken­ta­fel werk, is dit mijn uitzicht. Er is gisteren een lamp stuk­ge­gaan. Dat doet veel met een uitzicht.


Ik wilde een jaar­over­zicht­film­pje maken. Ik zocht in iTunes welke liedjes ik in 2013 het meeste had gedraaid en bleek vooral radio te hebben geluis­terd: nieuws en klassieke muziek. Hoewel ik waar­schijn­lijk het meeste via die iTunes van Wannes luister, die liedjes staan hier sowieso niet tussen. Die Radio 2 is mis­lei­dend, dat was alleen tijdens de Top 2000.
2013 was het jaar dat ik Vines maakte, dus het moest enigszins opgefokte muziek zijn. Het tegen­over­ge­stel­de van mijn muziek­jaar 2013, zo te zien.


Wannes en ik hadden het over The Wolf Of Wall Street en namen en passant de hele fil­mo­gra­fie van Scorcese door.


Wannes vertrok met de ene taart en ik at de andere. De ampersand op de mok­ka­kwark­taart had zijn beste tijd gehad (zie gisteren). Dat proefde je gelukkig niet.


Ik maakte een filmpje, maar omdat iMovie wederom van alles had veranderd in de bediening, was ik nog niet erg ver toen ik het twee uur later beu was. De ver­an­de­rin­gen waren voor het eerst sinds jaren wel een ver­be­te­ring. Dat ik dat nog eens zou zeggen over iMovie.


Er lag een cous­cous­sa­la­de op tafel.


Een heleboel mes­be­we­gin­gen later stond er een cous­cous­sa­la­de op tafel.


Wannes was nog niet thuis. Ik at een ei.


Toen Wannes thuiskwam, hingen we samen de was op. Onze was bestaat doorgaans voor minstens de helft uit pyjama’s. Ik vind dat een mooi beeld van het zelf­stan­di­gen­be­staan.


We speelden nog een uurtje Lego-Star Wars op de Wii. En net als bij Lego-Indiana Jones destijds moet ik zeggen: verbazend hoe grappig en speelbaar die games zijn.


De rest van de avond vergat ik te foto­gra­fe­ren hoe we cous­cous­sa­la­de aten, en taart, en hoe we Boer Zoekt Vrouw keken en de Andere Tijden over de Elf­ste­den­tocht. Ik maakte nog wel een foto van Choco toen ik de trap opliep om naar bed te gaan en zij mij wanhopig nakeek.


In bed luis­ter­den we nog wat naar de Antwerpse seni­o­ren­ra­dio Radio Minerva, omdat er verder geen relaxte radio­zen­der op de app te vinden is.

Tot morgen.

4 reacties

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.