Autonome Wijsvinger

Goedenavond, mag ik u welkom heten in De Wereld van de Autonome Wijsvinger? Dat is een wereld waarin ‘de media’ en ‘de sociale media’ niet iets zijn dat u overkomt, maar iets dat u zelf voor het uitkiezen heeft. Het is een fijne wereld, een plezierige bubbel van weldenkende mensen waar je iets aan hebt.

Ik lees wel eens over uw wereld, waarin wijsvingers vanzelf klikken op de volgknop van roeptoeters op Twitter, een wereld waarin je op onverklaarbare wijze een racist toevoegt aan je vriendenlijst op Facebook en waarin je zonder eigen inbreng zomaar belandt op de website van De Telegraaf, Het Laatste Nieuws of Geen Stijl. Ik heb begrepen dat buiten de grenzen van De Wereld van de Autonome Wijsvinger ‘de media’ een soort onontwarbare kluwen is, waar je als geheel iets van moet vinden en waarin die vermaledijde ‘sociale media’ ook nog eens een vals deuntje meeblazen. Lijkt me vreselijk, zo’n wereld.

In De Wereld van de Autonome Wijsvinger kun je besluiten iets wel of niet te bekijken, iemand wel of niet te volgen en wel of niet iemands vriend te zijn. Zo besloot ik gisteren naar de live-stream van TV Limburg te kijken. Toen mijn wijsvinger naar het linkje bewoog, dacht ik nog: ik zou wel eens misselijk kunnen worden van het gebrek aan sereniteit. Ik klikte, en jawel, na een minuut of vijf werd ik misselijk van het gebrek aan sereniteit. En toen gebeurde wat mijn wereld zo uniek maakt: mijn wijsvinger klikte op stop.

Ik heb me nooit gerealiseerd dat De Wereld van de Autonome Wijsvinger elders als een exotisch oord wordt beschouwd. Het leek mij evident dat je een wereld bouwt die bestaat uit ordentelijke media, met daarop een koepel van goede vrienden en leuke mensen met verstandige ideeën, en als fundament een autonome wijsvinger die het recht heeft niet te klikken als er een vermoeden van stront bestaat.

Maar in deze week van de politicus en de copiloot blijken er verdomd veel mensen in een dictatuur van klikspasmen te wonen. Mensen met een zeer beperkt verwachtingsmanagement, die uiterst verbaasd zijn dat een inderhaast ingelaste uitzending op radio of tv vooral uit speculaties bestaat en dat zich onder de hashtag #stevaert op Twitter een stelletje oproerkraaiers bevindt.

Ik bied u graag asiel in De Wereld van de Autonome Wijsvinger. U mag dan gewoon zelf uw Twitter- en Facebooktijdlijn samenstellen en u kunt individuele media aanspreken als ze op de avond van iemands dood een afrekenstuk plaatsen. U mag hier komen wonen, mits u de inburgeringscursus met succes doorloopt. U krijgt een Masterclass Verwachtingsmanagement waarna een examen Wijsvingerbeheersing volgt. Bij goed resultaat wacht er een wereld van verschil.

Vorige week schreef ik een week lang De Mening voor dS Avond, de avondeditie van De Standaard. Deze column verscheen op vrijdag 3 april 2015.