Bye bye dread­locks

Ze zijn eraf. Na vijftien jaar trouwe dienst heb ik er gisteren de schaar in gezet. In 2007 heb ik ze er ook al eens afgehaald, maar toen ben ik vrij snel nieuwe gaan maken. Deze keer vermoed ik dat dat niet gaat gebeuren. Wel zal ik net als toen weemoedig zijn, een rouw­pro­ces doormaken. Want het is slikken, het afscheid van mijn silhouet, mijn special feature, mijn avatar. Na meer dan een derde van mijn leven ben ik ineens onher­ken­baar. Maar ik ben ook eindelijk verlost van de hoofdpijn, van een pond haar dat 24/7 aan mijn hoofdhuid trok of op mijn fontanel balan­ceer­de, en van het groot onderhoud dat een dikke bos dread­locks nu eenmaal vergt.

eerste_knip_dreadlocks_1
Knip!

De opluch­ting is gigan­tisch. Ik kon eindelijk ont­span­nen toen na al die jaren het dou­che­wa­ter recht­streeks mijn hoofdhuid masseerde. Mijn adem stokte de eerste keer dat Wannes me gisteren over mijn bol aaide en ik daad­wer­ke­lijk iets vóélde. Het sliep opmer­ke­lijk vrij, zo zonder het gewicht van een flinke mango boven me op het kussen. Het is bevrij­dend om een muts op te zetten en niet het idee te hebben dat het een twééde muts is. Het blijkt ver­ras­send aangenaam om een lus van een schort over mijn hoofd te leggen en nergens mee in de knoop te komen. En halleluja, er is gewoon niet langer een extern gewicht dat slingert, dempt en trekt, dat aandacht vraagt en afstand schept.

zonder_dreadlocks

Nu gaan sommigen van jullie natuur­lijk zeggen: neeeeeeeee! Dat deden jullie de vorige keer ook, en toen ik afscheid nam van de naam Zezunja vonden veel mensen dat eveneens een slecht plan. Mijn lezers zijn aarts­con­ser­va­tief. Maar bedenk: jullie hoeven alleen maar naar plaatjes van mij te kijken, ik kijk zelden naar plaatjes van mij, dus ik kan slechts voelen. En, boy, het voelde in het geheel niet goed meer.

Kortom: laten we het vieren! Ik ben bevrijd!

Meer lezen over mijn dread­lock­pe­ri­ke­len?

10 jaar dread­locks. Of: hoe ik mijn haar werd 2011
Dreadlock Holiday of: Spoor­boek­je van een impul­sie­ve daad 2007
Postuum Lustrum 2006
De schaar erin 2006

15 reacties

  1. marina van der van der wal

    Ach Maartje! Ik blijf zo’n fan van jou! Ik kan het me nog her­in­ne­ren, de eerste keer dat ik je ontmoette. Ik had iemand met dread­locks tegenover me zitten en ik vond het zooooo spannend! Want dread­locks stond voor mij voor eigen keuzes kunnen maken, dikke neus trekken naar de mening-van-de-meute, de weg durven gaan die goed bij je voelt. Daar zat ik in mijn keurige kleedjes. En oh, wat maak jij al mijn voor­oor­de­len tot op dit moment waar! Inclusief het feit dat je er de schaar inzet! Ik buig!

  2. sarazao

    Oh, ik dacht altijd dat als ik je in het doolhof Kessel-Lo zou tegen­ko­men, ik je aan je dreads zou herkennen en zou kunnen zwaaien. Voor de zekerheid zwaai ik nu naar alle vrouwen met kort haar!

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.