Een illusie armer

De nieuws­si­te voor personeel van de Vlaamse overheid, 13, bracht een jaar­ma­ga­zi­ne uit. Ik schreef er een column voor. 

Ter ere van mijn ver­hui­zing van Nederland naar België orga­ni­seer­de ik tien jaar geleden een afscheidsquiz voor mijn Amster­dam­se vrienden. Een van de vragen was: hoeveel rege­rin­gen heeft België? Zelf wist ik dat omdat ik in de slip­stream van ‘hoe bevries ik mijn pensioen als ik emigreer?’ ook even de uit­voe­ren­de macht van België had gegoogeld. Het aantal rege­rin­gen verbaasde me en de ultieme quizvraag was geboren. Op de quizavond zelf bleef het antwoord uit, waarna ik sar­do­nisch in mijn vuistje lachte, mijn vrienden een afscheids­kus gaf, mijn biezen pakte en mijn rommel over de grens zette.

Aan mijn nieuwe Vlaamse vrienden stelde ik later dezelfde vraag: hoeveel rege­rin­gen heeft België? Ze keken onver­wacht glazig – vier? drie? zeven? – en ver­trok­ken ver­vol­gens naar de wc om te googelen. Het bleek een van de illusies die ik koesterde over de Belgen: naast de illusie dat ze allemaal min of meer tweetalig zouden zijn, dacht ik dat ze hun eigen staats­struc­tuur wél begrepen. Het duurde niet lang voor ik in de gaten kreeg dat ik met mijn inten­sie­ve cursus Frans menig Vlaming onder de tafel zou lullen en dat de vraag ‘hoeveel rege­rin­gen heeft België?’ een onver­woest­ba­re quizvraag zou blijven.

Het stelde me gerust, want ik had de Wikipedia‐pagina van de Belgische overheid dan wel meermaals uit mijn hoofd geleerd, het was me nog niet gelukt een over­zich­te­lijk boom­di­a­gram­me­tje van gewesten, gemeen­schap­pen, rege­rin­gen en par­le­men­ten voor mijn gees­tes­oog op te hangen. Maar daarmee viel ik dus niet uit de toon.

Uiteraard vroeg ik me af hoe ze het deden, die Vlamingen. Hoe kon je geen idee hebben welke overheden er zoal waren en toch een zinvol maat­schap­pe­lijk leven leiden? Na een tijdje afkijken, kreeg ik in de smiezen wat de truc was: de Belgen googelden zich een ongeluk. Bij wie moet je zijn voor btw? Google. Wegen­be­las­ting? Google. Nacht­la­waai van vlieg­tui­gen? Google. Rechts­hulp? Google. Is Kris Peeters minister op Vlaams of op federaal niveau? Google. Welke ver­kie­zin­gen zijn er ook alweer in 2018? Google.- Waarmee mijn inbur­ge­ring in een hand­om­draai was volbracht, want googelen kan ik toevallig als de beste.

Kortom, er is niet veel verschil tussen u en mij, behalve dat ík al heb gegoogeld hoeveel rege­rin­gen België heeft en dat u dat nog moet doen. Want u dacht misschien dat u eraan zou ontkomen, maar nu ik u toch aan de lijn heb, laat ik de kans niet liggen om de quizvraag der quiz­vra­gen te stellen: lieve lezer, vertel eens, hoeveel rege­rin­gen heeft België eigenlijk?

7 reacties

  1. Zonder google 6: 1 belgisch niveau, 3 gewesten en 3 gemeen­schap­pen => resul­teert in de volgende rege­rin­gen: federale, vlaamse, brussels gewest, waals gewest, frans­ta­li­ge gemeen­schap en duits­ta­li­ge gemeen­schap . Immers vlaams com­bi­neert gewest + gemeen­schap

  2. Miles

    Het zijn er inderdaad 6 want alleen in België geldt 1 + 3 + 3 = 6. Je zou er ook een kom­ma­ge­tal kunnen aan toevoegen als je wil rekening houden met de VGC, de Cocof en de GGC in Brussel. Die hebben hun eigen rege­rin­gen maar dat zijn eigenlijk afsplit­sin­gen van de Brusselse hoofd­ste­de­lij­ke regering en dus worden die tra­di­ti­o­neel niet apart geteld.

  3. Heerlijke post, en relevant.

    Je bent ook vergeten dat we nog pro­vin­cies hebben met aparte bevoegd­he­den (die zijn pas vaag).

    De regel is natuur­lijk dat: gemeen­schap­pen bevoegd zijn voor mensen (denk: cultuur, taal en onderwijs), gewesten voor grond (dat is vaag, maar ik zou gokken wegen­be­las­ting – een mini‐google‐sessie LIJKT me gelijk te geven), en federaal niveau voor wat de hele staat aangaat (dat onthou ik als hetgeen voor het bui­ten­land als één verkocht moet worden teneinde geen gezichts­ver­lies te leiden: bvb. ter­reur­ni­veau, veel wetten en ook – ondanks grote dis­cus­sies – kin­der­geld en werk­loos­heids­uit­ke­rin­gen.)

    In het rijtje van ver­war­ren­de dingen hoort ook thuis:
    * tot 2001 hadden we zowel politie als rijks­wacht (nog altijd snap ik het verschil niet)
    * tweetalig onderwijs – immersie – is hier bij wet verboden, tenminste voor de Vlaamse regeling erover (de Frans­ta­li­ge wet is soepeler en daar is dan ook op grote schaal immersie‐onderwijs). Helaas heb ik voor een linkje geen tijd, maar ik zal het nog eens googelen :)

    * Brussel heeft 19 gemeentes en 6 poli­tie­zo­nes. Dat strookt uiteraard niet met de realiteit van in één stad te wonen. Het leidt tot situaties als:

    – een auto heeft een zwaar ongeluk voor, net op de grenszone tussen 2 gemeentes. Tot 3 toe­val­li­ge patrouil­les passeren maar weigeren te stoppen en hulp te verlenen: ‘dit is niet onze zone’.

    - iemand verliest zijn iden­ti­teits­kaart. Die essen­ti­ë­le infor­ma­tie is wel in het bui­ten­land zichtbaar maar niet in de andere gemeentes van de stad zelf, want wat aan­ge­ge­ven is in gemeente A komt kennelijk niet door naar gemeente B en C (!!). Zie voor het hele verhaal: http://www.bruzz.be/nl/opinie/van-hot-naar-her-voor-stom-papiertje-pleidooi-voor-een-politiezone

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.