Stukjes in het wild

Jarig (met liefs voor mijn moeder)

‘Ik dacht nog: ik weet helemaal niet meer hoe je eruitziet’, zei ze.

Als je emigreert is schuld­ge­voel een tweede natuur. Je bent nergens bij, je kunt nergens mee helpen, je bent er niet op belang­rij­ke momenten en niemand weet nog hoe je eruitziet. En dat is in elk geval niet hun schuld, dus go figure.

Mijn moeder zegt vaak. ‘Ik had er best bij willen zijn.’ Of: ‘Ik had je best wel willen verzorgen.’ Of: ‘Ik had je wel willen helpen.’ En hoewel de meeste zins­con­struc­ties sug­ge­re­ren dat ík iets misloop, is het schuld­ge­voel over wat zij allemaal misloopt alles­ver­zen­gend. Want als je vertrekt ontneem je mensen de kans om zich om je te bekom­me­ren, om je te koesteren en om je te verzorgen. Als je ziek bent kunnen ze je niet soigneren, als je jarig bent niet feli­ci­te­ren, en in het aller­erg­ste geval weten ze gewoon helemaal niet meer hoe je eruitziet.

43 jaar geleden kon zij niet zien aankomen dat ze zich zo onthand zou voelen op een dag als vandaag. Dus plaats ik vandaag, op mijn ver­jaar­dag, even een fotootje voor mijn moeder. Zodat ze in elk geval nog weet hoe ik eruitzie. Met heel veel liefs.

8 reacties

  • Claire

    Ja, dat schuld­ge­voel komt me bekend voor! Aan de telefoon: “Nu heb ik in ieder geval even je stem gehoord.”

  • Andrea

    Gefe­li­ci­teerd (dagje te laat maar wel­ge­meend!)! Wat een mooie foto!
    Ik ken het als moeder (van een dochter in Berlijn) en hoewel ik haar best geregeld zie, mis ik de simpele, onna­druk­ke­lij­ke tus­sen­door­mo­men­ten het meest. Ik hoop trouwens dat zij zich niet schuldig voelt!

  • Joris

    Dag Maartje, wat laat om je nog een fijne ver­jaar­dag te wensen maar toch … via een link op FB – jawel ! – kom ik op jouw blog terecht. In 1 woord: prachtig ! Ik heb hier al een hele avond het ene stukje na het andere zitten lezen. Bedankt voor de fijne avond, ik heb er van genoten! En de Standaard zal ik vanaf nu ook ter hand nemen als de gele­gen­heid zich voordoet, op zoek naar jouw column.
    Groetjes aan Wannes!

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.