Wat ik las

Hier verschijnt met enige onregelmaat een slordige weergave van wat ik in de dagen ervoor las. Sjeblief!

  • Wat ik las

    Lezens­waar­dig­he­den – 25 mei 2018

    De waarde van een Mening – met Sheila Sitalsing In de categorie beluis­te­rens­waar­dig: de Pegel­pod­cast. De beschrij­ving van de podcast is: ‘Hoe houd je het hoofd boven water als freelance jour­na­list? En hoe maak je ruimte voor projecten die je écht belang­rijk vindt? Zzp’ers Erwin van ’t Hof en Sjoerd Arends gaan bij freelance jour­na­lis­ten langs op zoek naar ant­woor­den.’ Ik vermoed dat elke ‘media­wer­ker’ deze uit­zen­din­gen, net als ik, met grote belang­stel­ling zal beluis­te­ren. Uit de afle­ve­ring met Sheila Sitalsing: De concerns zijn veel afhan­ke­lij­ker van free­lan­cers, maar de ver­ant­woor­de­lijk­heid die daarbij hoort zie ik op Persgroep‐niveau nog niet. Ik kan een grote mond hebben, maar ik zie veel free­lan­cers om me heen die dat niet durven. Hoe krijg je een waardevol gazon? Deze materie gaat me zeer aan het hart. Wannes en ik gaan dit jaar veel minder maaien dan anders, en ik hoop dat steeds meer mensen beseffen dat hun nette tuintjes niet onschul­dig zijn. Te vaak maaien is niet goed. Bloemen krijgen zo geen kans om te bloeien en insecten hebben geen schuil­plaats en geen voedsel. Bovendien zal een kort gemaaid gazon in de zomer te snel uitdrogen, waardoor de ont­wik­ke­ling van pad­den­stoe­len geen kans krijgt.…

  • Wat ik las

    Lezens­waar­dig­he­den – 19 mei 2018

    Dra­ma­ti­sche afname van insecten We ver­nie­ti­gen de fun­da­men­ten van de kringloop: de insecten. Ook in Nederland is nu een schrik­ba­ren­de afname gecon­sta­teerd.  Insecten zorgen voor een gezonde bodem, zodat planten kunnen groeien, ze bestuiven bloemen, bomen en gewassen en ze zijn onmisbaar als voedsel voor vogels en andere dieren. Twee lang­lo­pen­de studies van in totaal acht insec­ten­groe­pen in natuur­ge­bie­den bij Wijster (Drenthe) en in natuur­ge­bied Kaaistoep (Noord‐Brabant) zijn uitvoerig gea­na­ly­seerd. De weten­schap­pers con­clu­de­ren dat in 27 jaar tijd twee derde van onder­zoch­te groepen verdwenen is. Enige lucht­punt­je: de wantsen zijn stabiel gebleven. Seksisme in de letteren Revisited Gaea zet het nog eens glas­hel­der op een rijtje: over de man­ne­lij­ke toon­zet­ting in de letteren en de gevolgen daarvan voor vrouwen. De oorzaken van het feit dat vrou­we­lij­ke auteurs een lager soor­te­lijk gewicht hebben, zijn complex. Sowieso wordt er in beoor­de­lin­gen van lite­ra­tuur (of dat nu in sub­si­die­com­mis­sies, jury’s, recensies of bij het samen­stel­len van bloem­le­zin­gen is) met een man­ne­lij­ke lat gemeten, want onze poëtica is nu eenmaal mannelijk, net als de literaire canon waar we mee opgroeien. What are the most common American political insults? Op de blog van Oxford Dic­ti­o­na­ries verscheen in 2014 een stukje over hoe links en rechts…

  • Wat ik las

    Lezens­waar­dig­he­den – vrijdag 10 mei 2018

    Schenk woorden en blijf Deze afscheids­brief, die Alex Boogers schreef aan Renate Dor­re­s­tein, vond ik erg mooi. Het korte berichtje waarin ik je, zoals zovelen later, een hart onder de riem wilde steken bleek prompt het begin van een opbloei­en­de cor­res­pon­den­tie. De band die daarop ontstond betitelde jij als eerste als ‘vriend­schap’. Ik schreef je met nach­te­lij­ke regelmaat veel te lange, slordige mails. Jij beant­woord­de ze vaak met prachtige zinnen, treffende beschrij­vin­gen, en de voor jou zo ver­trouw­de humor. Je maakte nooit een geheim van je ziekte, en hoewel we hadden afge­spro­ken dat ik er niet naar zou vragen beschreef je regel­ma­tig in welke fase je nu weer verkeerde met de bij­be­ho­ren­de voor­ge­schre­ven ‘heerlijke medicatie’, en wist je zonder dramatiek precies te beschrij­ven hoe het je verging. De goede ver­staan­der las de loop­gra­ven­strijd die je elke dag voerde voor enkele cen­ti­me­ters winst. Je wilde dóór en verder, maar natuur­lijk wel op jouw voor­waar­den, en zo heb je precies geleefd. Langer en inten­sie­ver dan je misschien ook zelf had verwacht. There is no campus free speech crisis: The right’s new moral panic is largely imaginary Linkse uni­ver­si­tei­ten willen ons de mond snoeren, sputteren de rechts‐radicalen tegen­woor­dig bij het minste of geringste.…

  • Wat ik las

    Lezens­waar­dig­he­den – dinsdag 1 mei 2018

    Kan­toor­knup­pel, het ga u goed – 925.nl Either you love him or you hate him lijkt me geen slechte manier om Jort Kelder te beschrij­ven, met daarbij de kant­te­ke­ning dat beide sensaties zich in hoog tempo kunnen afwis­se­len. Zo ervaar ik ergernis en afschuw én bewon­de­ring en gea­mu­seerd­heid als ik hem aanschouw, maar hoe het ook zij: schrijven kan hij als de beste, en deze 925‐memoires zijn lezens­waar­dig. In dit artikel draagt hij de site 925.nl (lees: nine‐to‐five) voorgoed over aan FTM.nl (Follow The Money). ‘Gemiddeld bereikt 925 zo’n 130 duizend unieke bezoekers per maand, met uit­schie­ters naar het dubbele. We zouden dat aantal vrij makkelijk kunnen verhogen, maar vinden het eigenlijk wel goed zo. Heel veel meer hoog­op­ge­lei­de kan­toor­knup­pels die in finan­ci­ë­le stukken  geïn­te­res­seerd zijn, zal dit vlakke land niet herbergen. Alleen denkt de adver­ten­tie­we­reld in andere aantallen. Om van banners te kunnen bestaan en de bloggers accep­ta­bel te kunnen honoreren, is minstens het tien­vou­di­ge bezoek nodig. En daar bedanken wij voor, ook al omdat we graag met een letterbak voor meer dan vier­hon­derd woorden blijven werken. Het adver­ten­tie­mo­del is, kortom, dood. Toen we begonnen, kon een business‐site nog tientjes per duizend bereikte bezoekers rekenen. Met dank aan massa‐platforms…