Hoe onze vakantie onbe­staan­de werd (3)

Lees eerst deel 1 en 2. Het stormde dat eerste ogenblik meteen al in ons hoofd. Wannes en ik stonden te trillen en her­haal­den van fuck en shit en ik had moeite mijn tranen in te houden. Want hoewel ik nog niet kon overzien welke wending de vakantie nu precies had genomen, ik wist wel: dit wordt een gigan­tisch probleem. Een …

Hoe onze vakantie onbe­staan­de werd (2)

Lees hier deel 1. ‘Je glimlach is zelfs mooi door het raam.’ Dat was het laatste wat Wannes zei voordat de vakantie ophield te bestaan. Die glimlach had ik gegund aan de mevrouw bij wie ik zes pakjes siga­ret­ten, chips met een smaak met een naam die ik niet begreep en pomp siete had afge­re­kend. Wannes had die glimlach gezien en het had …

Hoe onze vakantie onbe­staan­de werd (1)

Dat schrijf ik wel even op, dacht ik. Maar zo simpel is het niet. In die zes uur dat we niet wisten of we op een veilige slaapplek terecht zouden komen, gebeurde er elke minuut iets dat nu nog door mijn hoofd spookt. Soms voelt de film die aan me langs­trekt als een Peter Greenaway-film, bij­voor­beeld als de beelden voor­bij­ko­men waarin Wannes en ik in …

Op zoek naar Prince

Foto: Maartje in 1990. 1990 Zestien was ik en Prince was sinds vier jaar mijn grote held. We stonden bij Dansen bij Jansen Bricks te spelen aan de speel­au­to­maat. Dat deden we meestal op vroege avonden, omdat de dansvloer dan zo leeg was dat je wel erg zelf­ver­ze­kerd of dronken moest zijn om je daarop te wagen. ‘Prince komt vannacht na …

Gees­te­lij­ke eierdozen

De buurman drilboort. Al maanden. Hij doet het met een klein dril­boor­tje, want hij probeert de kelder pleis­ter­vrij te krijgen, maar dat maakt het niet minder erg. Al veertien weken lang snerpt zijn gereed­schap door mijn com­fort­zo­ne. Niet iedereen heeft last van geluiden, ik wel. Ik heb zelfs al last van de bad­ka­mer­ont­luch­ter van de andere buurman, een voort­du­ren­de ruis­sound­track die …

De Blije Bukster wordt vandaag 11 jaar

Tien jaar geleden plaatste ik dit verhaal voor het eerst. Sindsdien plaats ik elke 14 februari het verhaal van De Blije Bukster: een ode aan de dag dat ik mijn stoute schoenen aantrok, waarna ik mijn stoute veters en de perfecte man strikte. Wannes heette in 2005 op internet Yuri Maanzand Vandaag een elf jaar geleden was ik in staat van …

Kan ik the heat verdragen?

Twee weken geleden kreeg Wannes griep, vrijdag schreef ik een opi­nie­stuk voor de Standaard, zaterdag schreef iemand anders een opi­nie­stuk voor de Standaard waarin hij mijn woorden zoveel geweld aandeed dat ik de hele dag moest uitleggen wat ik allemaal niet had gezegd, en zondag was ik jarig. Wannes lag in bed uit te zieken (het gaat inmiddels wat beter, dank …

Waarom ik niet ga stemmen voor het refe­ren­dum

In principe maak ik altijd gebruik van mijn stemrecht. Ik ben niet heel dol op de demo­cra­tie die we nu hebben, maar zolang er geen belof­te­vol­le revolutie gaande is, ben ik liever een speler aan de tafel dan een wachter aan de zijlijn. Dus mijn eerste principe is: altijd stemmen. Toch ga ik niet stemmen voor het raad­ge­vend refe­ren­dum over …

Sweet Thing

De angst voor de angst had bezit van me genomen rond 1993. Het begon met wat ik toen nog heel eufe­mis­tisch hyper­ven­ti­la­tie noemde. Ik blies in een zakje en iedereen ver­ze­ker­de me dat het dan wel over zou gaan. Dagen achtereen blies ik in zakjes, in hand­pal­men, in lege glazen en in mijn mondholte. Zo begon het. Het eindigde een …

Jaar­al­le­gaar – De beste mooie gratis stukjes van 2015

Vroeger maakte ik jaar­lijst­jes (2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2010/2011), nu al een paar jaar niet meer. Niemand weet waarom niet. Vroeger las ik het liefst open­har­ti­ge, fijn­zin­nig geschre­ven weblogs, de laatste jaren zijn die steeds moei­lij­ker te vinden. Ik ben wars van reclame en gema­ni­ë­reer­de open­har­tig­heid, dus de speld en de hooiberg-metafoor ligt op de loer. Met veel moeite …

De dreiging komt van binnen

Mijn hoofd is al een half jaar in de hoogste staat van paraat­heid, inclusief hart­klop­pin­gen en slapeloze nachten, exclusief ter­reurdrei­ging en actu­a­li­teit. Die hoogste staat van paraat­heid heeft veel van me gevergd, zoals daar zijn: kostbare nachtrust, zelf­ver­trou­wen en een blije tijd, maar heeft me ook iets opge­le­verd, namelijk: je eigen perceptie leren dirigeren is het hele eieren eten. Ik …

Er lag een man in mijn bed

Ik zag eruit als een musician, zei de jongen die me staande hield. Hij wilde graag samen­wer­ken met musicians from all over the world. Ik zei dat ik geen musician was, maar dat ik wel een djembé had. Ik was vast van plan om erop te leren spelen, maar ik durfde niet bin­nens­huis te drummen, en bui­tens­huis al helemaal niet. ‘Can …

Welkom op mijn nieuwe website

Lieve mensen! Welkom op mijn nieuwe website. Er is niet veel veranderd en tege­lij­ker­tijd is alles anders. Ik heb er hard aan gewerkt, maar het kan zijn dat er nog foutjes rondwaren die ik nog niet ben tegen­ge­ko­men. Het zou heel fijn zijn als jullie het zouden melden, als je iets geks ziet (hieronder in de reacties). Omdat de helft van mijn …

In Volks­krant Magazine: Een bevroren kin­der­wens

Illu­stra­tie: Monique Bröring Schrijf­ster Maartje Luif en haar man Wannes hadden alles over voor een kind: hormoon-spuiten, pillen, echo’s, ICSI. Tot Wannes ging twijfelen. En Maartje daardoor ook. Soms overvalt het me. Dan doe ik de vriezer open en denk ik aan de vriezer in het zie­ken­huis waarin twee kleine Maartjes of Wannesen klaar­lig­gen om te worden terug­ge­plaatst. In gedachten …

#zeghet omdat het nodig is

5 november 2015 Ik had besloten niet mee te doen met #zeghet. Ik was moe, ik had vorige week al een stukje geplaatst over hoe elke grens die een man overgaat er één te veel is, en een jaar geleden schreef ik een column voor Radio 1 waarin ik victim blaming aan de kaak stelde. Afgelopen maandag toen de hashtag …

Waarom Choco niet door het luikje wil

Eind juni instal­leer­den we een kat­ten­luik­je, maar nu, een maand later, is onze enige poes er nog steeds niet doorheen geweest. Belang­rijk om te weten: ze is 13 jaar en heeft al drie luikjes gekend en gebruikt. Ze is absoluut geen luik­jes­groen­tje, maar dit spe­ci­fie­ke luikje is volkomen nieuw voor haar. Waarom wil ze er niet door? Een analyse. 1. …

De Blije Bukster wordt vandaag 10 jaar

Negen jaar geleden plaatste ik dit verhaal voor het eerst. Sindsdien plaats ik elke 14 februari het verhaal van De Blije Bukster: een ode aan de dag dat ik mijn stoute schoenen aantrok, waarna ik mijn stoute veters en de perfecte man strikte. Wannes heette in 2005 op internet Yuri Maanzand Vandaag een jaar geleden was ik in staat van …

Mijn zoektocht naar een plek om te blijven (10) Het rari­tei­ten­ka­bi­net

Een van de redenen dat ik van België houd is het gebrek aan een­vor­mig­heid in de huizen. In Amsterdam heb ik in ver­schil­len­de huizen gewoond die op elkaar leken (veelal in de Pijp), en toen ik stage liep bij het Brabants Nieuws­blad in Roo­sen­daal, woonde ik in een wijk waarvan je wist: als ik nu google-earthgewijs uitzoom dan zijn alle straten …