Hoe onze vakantie onbe­staan­de werd (9)

Lees eerst deel 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 en 8. Na ongeveer veertig minuten rijden kwamen we in een stadje. De politie stopte voor een nogal modern gebouw. Mossos d’Esquadra stond er op alle auto’s voor de deur. We kregen een par­keer­plaats toe­ge­we­zen. liepen naar de ingang waardoor onze agenten en de arrestant verdwenen, en werden daar weer weg­ge­jaagd door een andere agent die niet begreep waarom …

Hoe onze vakantie onbe­staan­de werd (8)

Lees eerst deel 1, 2, 3, 4, 5, 6 en 7. We werden gewenkt: kom maar! We kwamen achter het muurtje vandaan. Op de hoger gelegen par­keer­plaats wemelde het nog steeds van de agenten, de Ford Mondeo stond er nog met alle deuren open, en het circus begon weer van vooraf aan. Een agent kwam naar ons toe met het kopietje van het iden­ti­teits­be­wijs van Marek. Was …

Hoe onze vakantie onbe­staan­de werd (7)

Lees eerst deel 1, 2, 3, 4, 5 en 6. Ik ben een con­trol­freak van de school van de harde leer­mees­ters. Doe mijn pleister er maar – reng – af, want ik gedij erg slecht bij valse hoop. En dat was precies waar ik al meer dan een uur zweefde: tussen hoop en vrees. Ook nu, dankzij het groene cirkeltje van Find my iPhone en …

Hoe onze vakantie onbe­staan­de werd (6)

Lees eerst deel 1, 2, 3, 4 en 5. Toen de agenten hun auto afsloten, begreep ik dat we niet met hun veel te kleine autootje mee moesten. Dat was een opluch­ting. Wij checkten voor de dui­zend­ste keer of wij onze eigen auto hadden afge­slo­ten en liepen achter de poli­tie­man­nen aan. In de tus­sen­tijd vertelden de agenten door hun portofoon dat wij eraan kwamen, dat …

Hoe onze vakantie onbe­staan­de werd (4)

Lees eerst deel 1, 2 en 3. Adre­na­li­ne en argwaan bepaalden de momenten die volgden. Ik weet niet meer wat Wannes en ik tegen elkaar zeiden en hoe lang het allemaal duurde, maar ik weet wel dat er vooral door mijn hoofd spookte: wij dénken nu dat hij de politie heeft gebeld, maar dat is vast niet zo. En wat dan? Wat …

Hoe onze vakantie onbe­staan­de werd (3)

Lees eerst deel 1 en 2. Het stormde dat eerste ogenblik meteen al in ons hoofd. Wannes en ik stonden te trillen en her­haal­den van fuck en shit en ik had moeite mijn tranen in te houden. Want hoewel ik nog niet kon overzien welke wending de vakantie nu precies had genomen, ik wist wel: dit wordt een gigan­tisch probleem. Een …

Hoe onze vakantie onbe­staan­de werd (2)

Lees hier deel 1. ‘Je glimlach is zelfs mooi door het raam.’ Dat was het laatste wat Wannes zei voordat de vakantie ophield te bestaan. Die glimlach had ik gegund aan de mevrouw bij wie ik zes pakjes siga­ret­ten, chips met een smaak met een naam die ik niet begreep en pomp siete had afge­re­kend. Wannes had die glimlach gezien en het had …

Hoe onze vakantie onbe­staan­de werd (1)

Dat schrijf ik wel even op, dacht ik. Maar zo simpel is het niet. In die zes uur dat we niet wisten of we op een veilige slaapplek terecht zouden komen, gebeurde er elke minuut iets dat nu nog door mijn hoofd spookt. Soms voelt de film die aan me langs­trekt als een Peter Greenaway‐film, bij­voor­beeld als de beelden voor­bij­ko­men waarin Wannes en ik in …

Op zoek naar Prince

Foto: Maartje in 1990. 1990 Zestien was ik en Prince was sinds vier jaar mijn grote held. We stonden bij Dansen bij Jansen Bricks te spelen aan de speel­au­to­maat. Dat deden we meestal op vroege avonden, omdat de dansvloer dan zo leeg was dat je wel erg zelf­ver­ze­kerd of dronken moest zijn om je daarop te wagen. ‘Prince komt vannacht na …

Gees­te­lij­ke eierdozen

De buurman drilboort. Al maanden. Hij doet het met een klein dril­boor­tje, want hij probeert de kelder pleis­ter­vrij te krijgen, maar dat maakt het niet minder erg. Al veertien weken lang snerpt zijn gereed­schap door mijn com­fort­zo­ne. Niet iedereen heeft last van geluiden, ik wel. Ik heb zelfs al last van de bad­ka­mer­ont­luch­ter van de andere buurman, een voort­du­ren­de ruis­sound­track die …

De Blije Bukster wordt vandaag 11 jaar

Tien jaar geleden plaatste ik dit verhaal voor het eerst. Sindsdien plaats ik elke 14 februari het verhaal van De Blije Bukster: een ode aan de dag dat ik mijn stoute schoenen aantrok, waarna ik mijn stoute veters en de perfecte man strikte. Wannes heette in 2005 op internet Yuri Maanzand Vandaag een elf jaar geleden was ik in staat van …

Kan ik the heat verdragen?

Twee weken geleden kreeg Wannes griep, vrijdag schreef ik een opi­nie­stuk voor de Standaard, zaterdag schreef iemand anders een opi­nie­stuk voor de Standaard waarin hij mijn woorden zoveel geweld aandeed dat ik de hele dag moest uitleggen wat ik allemaal niet had gezegd, en zondag was ik jarig. Wannes lag in bed uit te zieken (het gaat inmiddels wat beter, dank …

Waarom ik niet ga stemmen voor het refe­ren­dum

In principe maak ik altijd gebruik van mijn stemrecht. Ik ben niet heel dol op de demo­cra­tie die we nu hebben, maar zolang er geen belof­te­vol­le revolutie gaande is, ben ik liever een speler aan de tafel dan een wachter aan de zijlijn. Dus mijn eerste principe is: altijd stemmen. Toch ga ik niet stemmen voor het raad­ge­vend refe­ren­dum over …

Sweet Thing

De angst voor de angst had bezit van me genomen rond 1993. Het begon met wat ik toen nog heel eufe­mis­tisch hyper­ven­ti­la­tie noemde. Ik blies in een zakje en iedereen ver­ze­ker­de me dat het dan wel over zou gaan. Dagen achtereen blies ik in zakjes, in hand­pal­men, in lege glazen en in mijn mondholte. Zo begon het. Het eindigde een …

Jaar­al­le­gaar – De beste mooie gratis stukjes van 2015

Vroeger maakte ik jaar­lijst­jes (2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2010/2011), nu al een paar jaar niet meer. Niemand weet waarom niet. Vroeger las ik het liefst open­har­ti­ge, fijn­zin­nig geschre­ven weblogs, de laatste jaren zijn die steeds moei­lij­ker te vinden. Ik ben wars van reclame en gema­ni­ë­reer­de open­har­tig­heid, dus de speld en de hooiberg‐metafoor ligt op de loer. Met veel moeite …

De dreiging komt van binnen

Mijn hoofd is al een half jaar in de hoogste staat van paraat­heid, inclusief hart­klop­pin­gen en slapeloze nachten, exclusief ter­reurdrei­ging en actu­a­li­teit. Die hoogste staat van paraat­heid heeft veel van me gevergd, zoals daar zijn: kostbare nachtrust, zelf­ver­trou­wen en een blije tijd, maar heeft me ook iets opge­le­verd, namelijk: je eigen perceptie leren dirigeren is het hele eieren eten. Ik …

Er lag een man in mijn bed

Ik zag eruit als een musician, zei de jongen die me staande hield. Hij wilde graag samen­wer­ken met musicians from all over the world. Ik zei dat ik geen musician was, maar dat ik wel een djembé had. Ik was vast van plan om erop te leren spelen, maar ik durfde niet bin­nens­huis te drummen, en bui­tens­huis al helemaal niet. ‘Can …

Welkom op mijn nieuwe website

Lieve mensen! Welkom op mijn nieuwe website. Er is niet veel veranderd en tege­lij­ker­tijd is alles anders. Ik heb er hard aan gewerkt, maar het kan zijn dat er nog foutjes rondwaren die ik nog niet ben tegen­ge­ko­men. Het zou heel fijn zijn als jullie het zouden melden, als je iets geks ziet (hieronder in de reacties). Omdat de helft van mijn …