U bent een viespeuk

Het is de hoogste tijd voor een goed gesprek. Een gesprek over vieze dingen.
Ja, nu kunt u wel heel schijnheilig gaan zitten doen, maar u weet best waar ik het over heb. U heeft dagelijks last van de hoogste tijd.
Dat kan ik zien. Want ik heb allerlei statistiekentellertjes, die ik liefkozend Sherlock noem, die mij vertellen wat u zoal zoekt en vindt op mijn pagina.

En ik kan u vertellen: dat is niet mis!
Ja, tuurlijk, nu gaat u een beetje onschuldig zitten fluiten en wat heen en weer rollen met uw ogen, maar ík ben het niet. U wel.

Sinds een paar weken hou ik een lijstje bij van de vieze dingen dingen die u bij me vindt. En ik kan niet anders zeggen: u bent écht niet goed bij uw hoofd.

Ja, nu kunt u wel beweren dat als die vieze dingen bij mij te vinden zijn, ik ook niet vrij van vieze dingen ben, maar, hee, u weet best dat ik een keurig meisje ben dat het woord kut alleen in uiterste nood gebruik. En ik wist niet eens dat er gipsfetisjisten bestonden.

Maar het is dus de hoogste tijd. U moet nodig eens geconfronteerd worden met uw gedrag, want ik ben stapelgek op vieze dingen, maar zo kan het niet langer.

Kijk maar eens goed naar wat u de afgelopen weken op zezunja.nl vond:

– ‘bent u klaar aan cyber’
– ‘je eigen rukken’
– ‘blote borsten in de schuur’
– ‘lul van wouter bos’
– ‘zoekgeraakte tampon’
– ‘blote belgen gratis’
– ‘schijfjes maken van tepels’
– ‘vroegtijdige ejaculatie zingen kerk’
– ‘naakte vrouwen op straat en op het werk’
– ‘vriendin dij uitkleden klitje geschoren borsten vernedering jong naakt tepel’
– ‘de wijste gore liedjes’
– ‘gratis poep plaatjes’
– ‘mijn bicep’
– ‘femke halsema in de kont neuken’
– ‘tante tieten’
– ‘condoom gescheurd gratis film’
– ‘zomerjurkje bukte’
– ‘preuts benen pijn’
– ‘opa und madchen porn’
– ‘is er een vrouw die zich graag gratis wil laten neuken’
– ‘blote buurman op balkon’
– ‘medisch inschieten van borsten’
– ‘heel gezellig sexy blondje’

Zijn we het eens?
Over die spuigaten?
En over dat niet goed bij uw hoofd?

Overigens zocht ook iemand op:
– ‘geluid van fluitje naar een mooie meid’
– ‘zezunja is geweldig’

Laat dat een voorbeeld zijn.

De oude reacties op dit stukje kun je hier lezen. Nieuwe reacties mag je gewoon hieronder plaatsen.

Fronsenswaardig

Ik ga iets opbiechten wat in het geheel not done is.
Ik ben gisteren naar een concert van Krezip geweest.
In Paradiso. Eerste optreden van hun clubtour.

Ik weet dat het merendeel van mijn muziekvrienden nu heel aanstellerig de wenkbrauwen zit te fronsen. En ik ben vastbesloten die wenkbrauwen nog wat verder te laten stijgen. Want ik vond het namelijk heel erg leuk. Horen jullie dat? Leuk!

Okee, okee, ik weet dat ik hier nooit en te nimmer de handen voor op elkaar krijg, maar ik wilde het toch maar even gezegd hebben.

Kijk, ik zie ook wel wat er mis is met dat bandje. De muziek kent geen scherpe randjes, de muzikanten zijn niet erg goed, de teksten zijn soms ronduit wanstaltig en hun maniertjes zijn weinig subtiel. Zo las ik ooit een recensie van hun eerste cd waarin de recensent zich beperkte tot het tellen van de keren dat er yeah gezongen werd. Hij kwam tot een idioot aantal van tachtig of zo. En ik vond dat hij een punt had. Want dat zegt wel iets. Over ouderwetse rock-trucjes en in herhaling vallen bijvoorbeeld.

En toch, en toch, en toch… de springliedjes blijven leuk, ze maken catchy tunes, Jacqueline Govaert kan waanzinnig goed zingen en de bezetting heeft iets vertederends. Dat is voor een gemiddelde Zezunja voldoende om een fijne avond te hebben.

Daarbij is het voor mij met mijn pas-opgerichte bandje heel gemakkelijk me te vereenzelvigen met die jongens en meisjes op het podium. Als ik George Clinton en band zie optreden, denk ik zelden: dat is within reach. Maar bij Krezip kan ik helemaal wegsuizen op de misschien… ooit… eens… hier… in… Paradiso- gevoelens.

Begrijp me niet verkeerd. Die dame kan een stuk beter zingen dan ik, maar ik heb een betere band. Veel beter. En ik weet dat we het zouden moeten kunnen. Op dat podium belanden. Onder die mooie bogen. Met zoveel publiek.

En dat alleen al. Dat gevoel. Een gevoel dat ik gisteren eigenlijk pas voor het eerst had. Dat maakte het tot een onvergetelijk concert.

Misschien moet ik tot de conclusie komen dat ik vaker naar concerten moet die fronsenswaardig zijn.

De oude reacties op dit stukje kun je hier lezen. Nieuwe reacties mag je gewoon hieronder plaatsen.

Smetana en Bach

Vroeger noemden we M. Purple Sheep.
M. heeft namelijk wonderschoon donkerblond kroeshaar dat ze met graagte een kleurtje gaf. Één keer liep het verven uit de hand en prompt zat ze opgescheept met de bijnaam Purple Sheep.

Purple Sheep was mijn vriendinnetje op de middelbare school. We zaten daarvoor al op dezelfde lagere school en op ons vierde hulden we ons samen in onze tutu, maar pas toen we een jaar of dertien waren, werden we vriendinnetjes.

Inmiddels zijn we achttien jaar verder en Purple Sheep is nog steeds mijn vriendinnetje. Maar Purple Sheep heeft er een dimensie bijgekregen: ze is nu ook mijn achtergrondzangeres.

En wat voor een! Purple Sheep heeft namelijk conservatorium gedaan. Niet als uitvoerend zangeres, maar toch… Purple Sheep kan er wat van.

Zo viel ik gisteren steil achterover toen ik zag dat ze de zanglijn in noten had uitgeschreven. Op een balkje! Míjn zanglijn! Míjn liedjes! Ik wist niet eens dat ze uitschrijfbaar waren.
En dat is gek om te zien hoor. Je eigen liedjes in bogen van zwarte bolletjes op papier.

Wel, u begrijpt: ik ben erg blij met Purple Sheep als achtergrondzangeres. Ze zingt prachtvol en kan mij ook nog eens vertellen of ik een G danwel een C zing. Je weet nooit waar dat goed voor kan zijn.

Maar Purple Sheep heeft nog een kwaliteit. Ze heeft namelijk de achternaam van een beroemd componist. Dat kan dus niet meer fout gaan.
En wat nog leuker is: Dwarzand heeft ook de achternaam van een componist. Me dunkt dat we gebeiteld zitten.

Edoch: er is een probleem. Ik ben namelijk erg voor bijnamen en artiestennamen. Namen verzinnen is het leukste dat er is en de gemiddelde Hollandse naam is niet echt rock ‘n’ roll-fähig, vind ik. Met andere woorden: hun voornaam is very not-cool en dat kan natuurlijk niet in combinatie met zo’n hemelbestormende achternaam. En belangrijker: zo’n hemelbestormende band. *kuch*

Maar ik heb de oplossing gevonden hoor. Ik ben er helemaal uit, met the best of both worlds.
M. heet voortaan Purple Sheep Smetana
En Dwarzand zal door het leven gaan als Dwarzand JP. Bach.

Komt dat zien!

De oude reacties op dit stukje kun je hier lezen. Nieuwe reacties mag je gewoon hieronder plaatsen.

Ik ook van jou

Ik geloof dat we bij hem thuis in een innige verstrengeling hingen toen hij het voor het eerst zei.
‘Ik zie u graag.’

Eerst drong het niet tot me door. Het is alweer een tijdje geleden en ik begreep het Vlaams nog dagelijks verkeerd. Om maar wat te noemen: precies en zeker worden veel vaker gebruikt in omgekeerde betekenis. Niet precies, niet zeker, het lijkt erop dat, bijna, et cetera, enzovoort. Dat wist ik toen ook nog niet.

Dus toen hij zei ‘ik zie u graag’ deed dat weinig met me. Hij had ook kunnen zeggen: ik ga de vuilbak gaan buiten zetten. Net zo Vlaams en voor mij net zo weinig betekenis.

Het bezonk. Het zinnetje.
En ik bezonk ook. In zijn nek of zo.
Tot er ineens een gloeilamp boven mijn hoofd verscheen.

Ik zie u graag!

Hij zegt dat-ie van me houdt!

Nou ben ik niet het type dat op een kalendertje bijhoudt wanneer en hoe vaak manlief ‘ik hou van jou’ zegt, maar ik ben wel dol op liefdesverklaringen. En dit was er eentje. ’n Pure, een van de helderste soort.

Sindsdien probeer ik het te onthouden. Graag zien betekent niet dat je daarna een stevige boom over The Office of The Soprano’s op moet zetten, want god wat zie ik dat graag. Nee, het betekent dat je elkaar een zinderende zoen moet geven.

En dan zeg ik dus terug: ik ook van jou.

De oude reacties op dit stukje kun je hier lezen. Nieuwe reacties mag je gewoon hieronder plaatsen.

Balkenende heeft gelijk

Balkenende geeft gewoon de journalisten de schuld.
Nou, dat doe ik dus ook.
Gewoon.
Met liefde.
Bij dezen.

Dus als er zaterdag gekke dingen over mij in het Volkskrant Magazine staan, bijvoorbeeld dat ik een 31-jarige op drift geraakte vrouw zou zijn, dan heb ík het niet gedaan. Dat u dat wel even weet.
Het waren als altijd die vermaledíjde journalisten.

De oude reacties op dit stukje kun je hier lezen. Nieuwe reacties mag je gewoon hieronder plaatsen.