Digitale tolweg

Wie het internet vandaag nog ‘de digitale snelweg noemt’, verraadt zijn leeftijd. Deze metafoor uit de tijd dat we cyber­t­ech­no­lo­gie alleen konden bevatten als we het ver­ge­le­ken met een plak asfalt, is een zachte dood gestorven. Inmiddels heeft de dimensie van enen en nullen, hoe ongrijp­baar ook, geen metafoor meer nodig om waar­ach­tig te zijn. Toch zouden we er goed …

De geur van buiten

We moeten het eens hebben over de geur van buiten. Een zoetzure stoflucht die om mensen en dieren hangt die net van buiten komen. De geur van buiten is het best te ruiken als je zelf niét net van buiten komt, en de geur van buiten is om die reden ook een geur die je vooral bij anderen ruikt en …

Ble­ke­to­ma­ten­in­to­le­ran­tie

Dat zachte zanderige vlees. Te koud, te nat, te wak, te smaakloos. Het velletje te taai, te veel contrast met het vrucht­vlees. Je proeft de koel­kas­ten tussen hier en Spanje, de lief­de­loos­heid van de groot­grut­ter en de snelheid waarmee de plant het water uit de grond tussen dat vel heeft gepompt. Op de School voor Jour­na­lis­tiek volgde ik het keuzevak …

Het venijn zit in het brein

‘Heb je al gereset?’ ‘Ja, natuur­lijk. Waarom doe je alsof ik dat zelf niet kan bedenken?’ ‘Ik doe niet alsof je het zelf niet kan bedenken, ik vraag het gewoon.’ Deze con­ver­sa­tie voeren mijn man en ik met enige regelmaat wanneer ik met een technisch probleem kamp en hij checkt of ik de meest voor de hand liggende oplos­sin­gen al …

Wat een dag

Foto: Vézelay, 1991 1. Ooit besloot ik dat ik me altijd zou laten inter­vie­wen als iemand een verzoek deed, want als wij jour­na­lis­ten al geen inter­views meer willen geven, wie moet het dan wel doen? Ik had twee voor­waar­den: 1. de vragen moeten gaan over iets waarvan ik zelf vind dat ik deskundig genoeg ben 2. door een afschrik­wek­ken­de ervaring …

Volledig overtuigd van mijn eigen boor

Van mijn ouders kreeg ik een paar dozen met oud school­ge­rief mee. Tien­tal­len schrif­tjes tot aan de leeftijd dat ik slordig met mijn spullen begon om te gaan. Van­zelf­spre­kend zijn de oudste schrif­tjes het leukste; die waarin ik nog nau­we­lijks abstrac­tie­ver­mo­gen heb en opdrach­ten verkeerd begrijp, waarin je ziet dat ik er met rode wangetjes mee bezig geweest moet zijn. …

Maartjes foefjes: houten lepel tegen overkoken

Omdat ik zelfs op de meest roman­ti­sche momenten geneigd ben praktisch te doen, leek een life­hack­ru­briek me echt iets voor mij. Maar ik vind lifehack een rotwoord, daarom: foefjes. Voor de Belgen: een foefje is een trucje, een slim­mig­heid­je. Heb je ook behoefte aan een prak­ti­sche oplossing voor iets? Leg mij je vraag voor, dan denk ik met je mee. …

Eat that, ekster

We wilden de mezen iets bieden dat niet in twee flinke happen door een kraai of ekster verorberd kon worden, dus toen we ergens van die silootjes vonden, schaften we die aan. Voedersilo’s hebben heel kleine snoep­gaatjes zodat kraai­ach­ti­gen hun snavel er niet in krijgen. Tenminste, dat is het idee. Vorig jaar maakte ik een video met daarin een iets …

Zondag

Mijn waak­zaam­heid rust niet. De inspan­nin­gen die ik moet leveren om mijn diverse span­nings­bo­gen naar beneden te halen, is soms boven­men­se­lijk. Zie het als een regenboog: ik kamp altijd met een halve boog en moet er een mentaal keu­ken­trap­je bij halen om het einde af te buigen naar een hele, naar de pot met goud. Mijn waak­zaam­heid belet me werkelijk …

Cute overload: het aantal ver­keers­lich­ten in de vijfde stad van Vlaan­de­ren

Leuven is de vijfde stad van Vlaan­de­ren en toch zijn er maar zes kruis­pun­ten met ver­keers­lich­ten binnen de ring. Waarvan sommige nau­we­lijks een kruispunt mogen heten. Dit bij­voor­beeld: Of dit: Ik hou van Leuven. Ik was na dertig jaar Amsterdam heel erg toe aan een stad voor beginners en Leuven is de beste stad voor beginners die er is. Leuven …

Gouwe ouwe: mijn lezers draaien alle kanten op

In mei 2009 (al bijna tien jaar geleden!) vroeg ik mijn lezers of ze óók buik­draai­den in bed. De ant­woor­den bleken ver­ras­send geva­ri­eerd, net als als jullie beeld van de de man-vrouw-verhouding in de Bende van Groot­moe­ders Kastje. Mede daarom herplaats ik het stukje met de ant­woor­den. Wat een ver­ras­sing. Ik ben niet vreemd. Helemaal niet zelfs. Ik ben zo gemiddeld …

Alle­gaar­tje

Een jaar of elf geleden schreef ik mijn eerste alle­gaar­tje, in 2016 mijn laatste en vorige week schreef Lilith er een waardoor ik me weer her­in­ner­de dat een alle­gaar­tje een heel geschikte manier was om blogjes te schrijven wanneer je weinig tijd had. Dingen die ik niet ging doen 1. Mijn cursus vandaag. Zo jammer, want het is de koudste …

Waar kan ik heen?

Mijn moeder zei het soms als ik zeurde om meer hagelslag op mijn boterham: ‘Als het je hier niet bevalt, ga je toch weg?’ Ze gaf me uiteraard niet echt de keuze om mijn tan­den­bor­stel en mijn teddybeer in te pakken, maar als ze geen zin had in de discussie, gebruikte ze het als machts­mid­del. Het was haar manier om …

10 jaar geleden: mijn eerste Youtube-video’s

Tien jaar geleden plaatste ik mijn eerste Youtube-video’s. Ik filmde ze met mijn beroerde telefoon met zo mogelijk nog beroer­de­re camera en dat is te zien. Dit was het debuut­film­pje. De magische wis­sel­truc der parende lie­ve­heers­beest­jes. Tot het einde kijken. In het tweede filmpje con­sta­teer­de ik dat je als blinde persoon in Gent Dampoort niet alleen nau­we­lijks kunt ontkomen aan …

Smeer­lap­pe­rij

In mei 1974 schreef mijn opa deze brief naar de Volks­krant. Hij was toen 63 jaar oud, ik drie maanden. Ik ben een gretige Delpher-delver, dus deze brief had ik al eens opge­dui­keld, maar toen ik er onlangs weer op stuitte, was ik opnieuw onaan­ge­naam verrast. Kennelijk was het me gelukt de brief weer te ver­drin­gen, terwijl ik niet verbaasd …

Aan­ge­bo­den: zaal­quiz­zers

Als ik een Neder­lan­der zou moeten vertellen over de zaal­quiz­cul­tuur in Vlaan­de­ren is, dan zou ik niet weten waar ik zou moeten beginnen. Het is misschien ver­ge­lijk­baar met Konings­dag, de kenmerken zijn zó specifiek dat je bijna geen paral­lel­len kunt trekken. Met konings­dag en het oran­je­ge­voel deed ik ooit een poging, maar dat leverde direct een ellen­lan­ge tekst op. Een …

Tussen hier en daar

Ik woon niet langer in het bui­ten­land, ik ben waar ik ben. Voor anderen woon ik misschien nog over de grens, maar voor mezelf is de grens tussen hier en daar er vooral een tussen nu en vroeger. Hier en daar zijn omge­draaid, ik ging daar wonen en ik woon nu hier. Na het oude normaal kwam het nieuwe normaal. …

Foto­da­g­boek

Een plog is een samen­trek­king van photo en blog. In januari 2014 plogde ik al eens een weekje en Lilith inspi­reer­de me om dat gedurende deze 40 dagen nog eens te doen. Bij dezen. Het is heel erg lang, dus als je haast hebt: niet aan beginnen.