De Blije Bukster wordt vandaag 12 jaar

Elf jaar geleden plaatste ik dit verhaal voor het eerst. Sindsdien plaats ik elke 14 februari het verhaal van De Blije Bukster: een ode aan de dag dat ik mijn stoute schoenen aantrok, waarna ik mijn stoute veters en de perfecte man strikte. Wannes heette in 2005 op internet Yuri Maanzand Vandaag twaalf jaar geleden was ik in staat van ex. En …

Hoe ziet uw ik eruit?

Waar­schu­wing: het abstrac­tie­ge­hal­te van dit stukje zal de pan uit swingen, maar dat moet u mij maar vergeven. Wij – u en ik – hebben het al vaker gehad over syn­es­the­sie en over de meest voor­ko­men­de kenmerken ervan (1, 2, 3, 4) en ik heb ook al eens geschre­ven over andere aspecten van syn­es­the­sie, zoals het zien van pijn (5), maar …

Jarig (met liefs voor mijn moeder)

‘Ik dacht nog: ik weet helemaal niet meer hoe je eruitziet’, zei ze. Als je emigreert is schuld­ge­voel een tweede natuur. Je bent nergens bij, je kunt nergens mee helpen, je bent er niet op belang­rij­ke momenten en niemand weet nog hoe je eruitziet. En dat is in elk geval niet hun schuld, dus go figure. Mijn moeder zegt vaak. …

Vaste columnist bij De Standaard

Jarenlang hoopte ik het, een vaste column in een medium dat ik hoog had zitten. Ik schreef al veel columns voor grote media, maar vaak tijdelijk, of wel vast, maar dan in niche-media, of in media die niemand kende, of in media die net zo goed niet hadden kunnen bestaan, of of of. De mensen die mij al langer volgen, …

Mijn invloed­rijk­ste tie­ne­ral­bums

Zomer 1989, 15 jaar. Weer een spelletje met muziek. De vorige keer zocht ik de mooiste nummers bij dertig thema’s, deze keer de invloed­rijk­ste albums tussen mijn 14e en 18e. Voor mij dus tussen begin 1988 en eind 1991. Ik schreef op Facebook aan Maarten en Seppe van wie ik het idee jatte (en die het zelf hier vandaan hadden): ‘Tien … god­al­le­mach­tig … …

Een illusie armer

De nieuws­si­te voor personeel van de Vlaamse overheid, 13, bracht een jaar­ma­ga­zi­ne uit. Ik schreef er een column voor.  Ter ere van mijn ver­hui­zing van Nederland naar België orga­ni­seer­de ik tien jaar geleden een afscheidsquiz voor mijn Amster­dam­se vrienden. Een van de vragen was: hoeveel rege­rin­gen heeft België? Zelf wist ik dat omdat ik in de slip­stream van ‘hoe bevries ik …

Jaar­over­zicht 2016

  Omdat mijn werk vrijwel alleen maar bestaat uit lezen en schrijven, probeer ik tijdens vrije dagen mijn let­ter­con­sump­tie een beetje te beperken. Dan doe ik doorgaans dingen die ik minder goed kan, zoals websites maken, muziek, teke­nin­gen, of een krui­den­tuin. Deze kerst­va­kan­tie besloot ik iets te doen met de 148 video’s die 2016 me had opge­le­verd. In 2010 deed ik …

Eve­ry­thing she wants

Mijn oudere zus en ik kunnen inmiddels goed met elkaar overweg, maar dat is ooit anders geweest. Vier jaar verschil en een dia­me­traal ander karakter leidden nogal eens tot slaande ruzies en uit­ein­de­lijk tot een ietwat vroeg vertrek mij­ner­zijds. Har­mo­ni­eu­ze momenten bestonden bij ons uit op vreedzame wijze elk wat voor onszelf doen, want samen spelen was niet onze sterkste …

Geen kat­ach­ti­ge

Gang door, langs de dansvloer, trap op, zaal in, trap af, andere gang, andere zaal, omdraaien, terug, en dat steeds opnieuw. Ik kijk op mijn telefoon. 22:30. Negen uur reizen, meer dan honderd euro aan reis- en ver­blijf­kos­ten en dan na twee uur weggaan? Kan dat? Ik denk aan al die keren dat ik op feestjes, concerten en eve­ne­men­ten door het gedruis …

Niet meer naar buiten

Als Wannes en ik niet uitkijken, zien we soms dagenlang niemand. Dan eten we twee weken uit de voorraad, halen we slechts een frisse neus in het uit­ge­stor­ven park achter de tuin en laten we brood­krui­mels achter op sociale media ten teken dat we nog leven. De afgelopen week was het weer raak. We hadden twee kansen om iemand te zien: …

A 30 Day Song Challenge

Op Twitter gaat er al een een tijdje een lijstje rond aan de hand waarvan mensen dertig dagen lang elke dag een nummer plaatsen op basis van een categorie. Geduld, dat zijn de anderen, dus ik ga niet eens proberen die liedjes dertig dagen op te sparen, ik zet ze er in één keer op. Ik heb bij de video’s vooral gelet op …

Uit­ge­zucht en weg­ge­zucht

Normaal is het al lang niet meer, solidair zijn. In de jaren negentig, toen het gif van de neo­li­be­ra­li­se­ring al werd geïn­jec­teerd maar de mensen zelf nog gewoon deden alsof barm­har­tig­heid en mede­men­se­lijk­heid van­zelf­spre­kend was, viel je nog niet in negatieve zin op als je uit­ge­spro­ken solidair was met min­der­he­den. Nu is dat anders, soli­da­ri­teit wordt zonder al te veel scrupules …

NRC stijlboek

‘We benaderen burgers als indi­vi­du­en en vermelden niet standaard de etnische afkomst of huids­kleur van personen. Dat geldt ook voor korte poli­tie­be­rich­ten. Ver­mel­ding van etnische afkomst kan relevant zijn in verhalen over bepaalde onder­wer­pen (werk­ge­le­gen­heid, cri­mi­na­li­teit, cultuur, et cetera). In het artikel moet dan zoveel mogelijk duidelijk worden gemaakt waarom (ver­mel­ding van) afkomst relevant kan zijn.’

Directeur landelijk ken­nis­cen­trum dis­cri­mi­na­tie Art.1

‘Wanneer het vermelden van afkomst of etni­ci­teit wat toevoegt aan het begrijpen van – of in de juiste context plaatsen van daad of gebeur­te­nis, kan niemand daar bezwaar tegen hebben. Maar ‘zomaar’ de etnische afkomst vermelden, schiet zijn doel voorbij. Dat werkt het bevor­de­ren en ver­ster­ken van ste­reo­ty­pe­rin­gen en voor­oor­de­len te veel in de hand.’

The Guardian’s Editorial Code

‘In general, we do not publish someone’s race or ethnic back­ground or religion unless that infor­ma­ti­on is pertinent to the story. We do not report the race of criminal suspects unless their ethnic back­ground is part of a descrip­ti­on that seeks to identify them or is an important part of the story (for example, if the crime was a hate …