Ik wilde u vragen om geld te storten op 12–12

Ik wilde u vragen om geld te storten op 12–12, een samen­wer­kings­ver­band van hulp­or­ga­ni­sa­ties die in Afrika noodhulp leveren aan de miljoenen mensen die daar omkomen van de honger. Maar toen dacht ik: hoe doe je zoiets? Want je hebt de mensen die toch al geld geven, die hoef je niet te over­tui­gen. Die kun je hooguit helpen her­in­ne­ren: hallo! …

De inge­sle­ten patronen van Maartje, tante Dien en Auto­han­del Rudy

Er kwam zojuist een sms binnen van een vreemd nummer. ‘Met Auto­han­del Rudy’ stond er. ‘Wij aankoop van auto’s vier‐maal‐viers en cami­o­net­ten’. Ik las het bericht niet uit, maar ging terug naar het begin. ‘Mét Auto­han­del Rudy’. In een sms. Ik moest glim­la­chen, maar voelde me ook wat onge­mak­ke­lijk. Want die ‘Met Auto­han­del Rudy’ ver­te­gen­woor­digt alles waar ik ook moeite …

De symfonie van brom, ruis, piep en tsjilp

We hebben een brom in huis. Al maanden. Wanneer de brom is begonnen weet ik niet en waar de brom vandaan komt ook niet, maar de brom is tegen­woor­dig bijna altijd hoorbaar. Er zit een cadans in de brom: een ratel en een schraap wisselen elkaar rustig af. Op het ritme van de brom beweeg ik door mijn dagen. Ratel‐ratel‐schraap‐schraap. …

De impuls­aan­koop van een nieuwe iden­ti­teit

Gis­ter­och­tend ontving ik een mail. ‘Beste Maartje, Hartelijk dank voor je inschrij­ving voor de Dagcursus Natuur­gids die start in september 2017.’ Ik schrok even. Natuur­gids? Ik? Maar toen wist ik het weer. Dit weekend stuitte ik tijdens een rond­hang­ses­sie op Facebook op een inten­sie­ve cursus natuur­gids. Na vijf minuten in dubio maakte ik het inschrijf­geld over. Daarna was de wer­ke­lijk­heid …

We hebben de kikkers vermoord

We hebben de kikkers vermoord, mijn man en ik. Tenminste, we houden het voor mogelijk dat we de kikkers hebben vermoord. Ze zijn in elk geval dood, en we mogen niet uit­slui­ten dat wij ze met al onze goede bedoe­lin­gen over de kling hebben gejaagd. We ontdekten het een paar weken geleden. Zes kikkers lagen op hun rug op de …

Dis­cri­mi­na­tie is een sys­teem­fout

Hier ten huize Luif ging de vlag uit toen ik de intro las van het opi­nie­stuk ‘Vijf jaar under­co­ver op de arbeids­markt’ (DS 21 maart) . Mystery calls mogen van onder­zoe­ker Stijn Baert uit de koelkast om zo werk­ge­vers die het niet zo nauw nemen met grond­rech­ten en ethiek een grotere pakkans te geven. Onder­zoe­kers die pleiten voor een sys­te­ma­ti­sche …

Gekke Henkie en de paar­den­ra­ce­po­li­tiek

Voor de ver­kie­zin­gen spreken lijst­trek­kers over breek­pun­ten en ver­kie­zings­be­lof­ten, maar niet over de com­pro­mis­sen die ze nadien zullen sluiten. Maartje Luif roept op tot lef en rede. Het is vaste prik: eerst trekken Neder­land­se politici als een ware fanfare door de straten om rond te toeteren hoe ver­wer­pe­lijk de plannen van collega’s zijn, en daags na de ver­kie­zin­gen zitten ze …

Goed­be­doeld seksisme

Twee dagen na Inter­na­ti­o­na­le Vrou­wen­dag is het tijd om de scherven bij elkaar te vegen. Een dag waarop de aandacht meer dan anders uitgaat naar onge­lijk­heid mag dan geen over­bo­di­ge luxe zijn, de vrien­de­lijk bedoelde parade van power­vrou­wen die woensdag aan ons voor­bij­trok, is scha­de­lijk voor de goede zaak. Een serieuze man com­pli­men­teer je niet met het woord ‘powerman’, hij …

Gebakken lucht

Ik verkoop gebakken lucht, te weten, mijn gedachten. In een tem­pe­ra­tuur van ongeveer 37 graden smoor ik mijn her­sen­spin­sels, ver­vol­gens laat ik ze wat sudderen en als ze gaar zijn maak ik ze tastbaar door ze in 26 letters op een stukje papier te gieten. De eerste keer dat ik mijn gedachten verkocht, voelde het alsof ik iemand had opgelicht. …

De pijn van de hard­wer­ken­de Vlaming

De hard­wer­ken­de Vlaming is ziek, langdurig ziek. De favoriete mascotte van politici die de wereld indelen in hard­wer­ken­de en minder‐hardwerkende mensen heeft het moeilijk, want ze prijzen hem om zijn harde werken, terwijl hij al maanden thuiszit. Zijn lichaam achter zich aan slepend, zijn dagritme naar de vaantjes, de ver­hou­ding met huis­ge­no­ten onder spanning en last but not least, overmand …

De tot­stand­ko­ming van een en al projectie

Voor­ken­nis gewenst? Lees het verhaal Wat je verliest als je geen kinderen krijgt.  Het waren die spullen. Als ik in bed lig zie ik bovenop de kle­ren­kast dozen vol verleden. Meestal staar ik gewoon wat naar die dozen, maar soms denk ik erdoor­heen. Dan probeer ik me voor te stellen wat erin zit – dagboeken, foto’s, brieven, bewijzen van mijlpalen, oude …

Wat je verliest als je geen kinderen krijgt

Illu­stra­tie: Krista van der Niet Na een reeks onsuc­ces­vol­le ivf‐behandelingen en de beslis­sing daarmee te stoppen, neemt schrijver Maartje Luif (43) de schade op. 1. De zin van het leven? Mijn beste vriend besloot zo’n twaalf jaar geleden iemand te zoeken die zaad van hem zou willen hebben om zo de zin van zijn bestaan te ver­an­ke­ren. Na vijftig jaar …

Problemen met de e‐mail

Heb je de afgelopen paar dagen een e‐mail naar me gestuurd – recht­streeks of via deze site – en heb je geen antwoord van me gekregen? Dan is de kans groot dat je mail niet bij mij is aan­ge­ko­men. In theorie zouden alle mailtjes nu weer moet arriveren, dus je kunt je bericht het beste even opnieuw verzenden. Alvast bedankt, …

Uit­put­ting is een middel

‘Ik vertrouw niemand nog’, zei een vriend laatst tegen me. ‘De kranten, het tele­vi­sie­jour­naal, politieke partijen waar ik ooit op stemde, niemand.’ ‘Je bent ge‐gaslight’, zei ik. ‘Ge‐wat?’ ‘Ge‐gaslight.’ Het woord gas­ligh­ting komt uit het toneel­stuk Gas Light, dat beroemd werd dankzij een film met Ingrid Bergman uit de jaren veertig. In dat stuk zorgt een man dat zijn echt­ge­no­te …

De Blije Bukster wordt vandaag 12 jaar

Elf jaar geleden plaatste ik dit verhaal voor het eerst. Sindsdien plaats ik elke 14 februari het verhaal van De Blije Bukster: een ode aan de dag dat ik mijn stoute schoenen aantrok, waarna ik mijn stoute veters en de perfecte man strikte. Wannes heette in 2005 op internet Yuri Maanzand Vandaag twaalf jaar geleden was ik in staat van ex. En …

Hoe ziet uw ik eruit?

Waar­schu­wing: het abstrac­tie­ge­hal­te van dit stukje zal de pan uit swingen, maar dat moet u mij maar vergeven. Wij – u en ik – hebben het al vaker gehad over syn­es­the­sie en over de meest voor­ko­men­de kenmerken ervan (1, 2, 3, 4) en ik heb ook al eens geschre­ven over andere aspecten van syn­es­the­sie, zoals het zien van pijn (5), maar …

Jarig (met liefs voor mijn moeder)

‘Ik dacht nog: ik weet helemaal niet meer hoe je eruitziet’, zei ze. Als je emigreert is schuld­ge­voel een tweede natuur. Je bent nergens bij, je kunt nergens mee helpen, je bent er niet op belang­rij­ke momenten en niemand weet nog hoe je eruitziet. En dat is in elk geval niet hun schuld, dus go figure. Mijn moeder zegt vaak. …

Vaste columnist bij De Standaard

Jarenlang hoopte ik het, een vaste column in een medium dat ik hoog had zitten. Ik schreef al veel columns voor grote media, maar vaak tijdelijk, of wel vast, maar dan in niche‐media, of in media die niemand kende, of in media die net zo goed niet hadden kunnen bestaan, of of of. De mensen die mij al langer volgen, …

Mijn invloed­rijk­ste tie­ne­ral­bums

Zomer 1989, 15 jaar. Weer een spelletje met muziek. De vorige keer zocht ik de mooiste nummers bij dertig thema’s, deze keer de invloed­rijk­ste albums tussen mijn 14e en 18e. Voor mij dus tussen begin 1988 en eind 1991. Ik schreef op Facebook aan Maarten en Seppe van wie ik het idee jatte (en die het zelf hier vandaan hadden): ‘Tien … god­al­le­mach­tig … …