Ombudsman Trouw

‘In Nederland zijn de meeste lan­de­lij­ke kranten terug­hou­dend met het vermelden van afkomst. In dit beeld past Trouw. In de publieke opinie wordt deze terug­hou­dend­heid soms ook uitgelegd als een poging om niet-Nederlandse ver­dach­ten bewust te ontzien. Dat verwijt lijkt mij mis­plaatst. Nieuws­be­rich­ten zijn nor­ma­li­ter zakelijk, gebaseerd op feiten die in het kader van het gepleegde delict ertoe doen. Bij …

Na 96 uur debat­te­ren

Eén ding had ik me voor­ge­no­men toen ik het Zwarte Pieten-stuk schreef: het gaat niet om mijn gelijk, het gaat überhaupt niet om mij, het gaat om het bewust­zijn dat er uit­slui­tings­me­cha­nis­men zitten in ‘klei­nig­he­den’ als Zwarte Piet en dat een beetje omzich­tig­heid in col­lec­tie­ve uitingen dús op zijn plaats is. Dat uit­gangs­punt – het gaat niet om mijn gelijk …

Zwarte Piet is wel een probleem

Wie Zwarte Piet afdoet als ‘geen probleem’, heeft een probleem, schrijft Maartje Luif: het probleem van het witte privilege. ‘Volkomen overbodig, dat Pie­ten­pact’, zei N-VA-voorzitter Bart De Wever zaterdag bij de aankomst van Sin­ter­klaas in Antwerpen. De neiging negatieve ste­reo­ty­pe­rin­gen af te doen als ‘geen probleem’ zie je niet alleen bij politici, maar ook in de talloze dis­cus­sies op sociale …

Duis­ter­der

We kregen bericht van een van de ver­ze­ke­rin­gen die mogelijk de schade van de beroving zou dekken en jawel, ‘cou­lan­ce­hal­ve’ zullen ze de helft van de geleden schade vergoeden. Ik kan hier heel lang uitweiden over hoe onlogisch het is om je maar voor de helft aan­spra­ke­lijk te voelen, of hoe jammer het is dat we dus toch nog veel schade uit …

Bye bye dread­locks

Ze zijn eraf. Na vijftien jaar trouwe dienst heb ik er gisteren de schaar in gezet. In 2007 heb ik ze er ook al eens afgehaald, maar toen ben ik vrij snel nieuwe gaan maken. Deze keer vermoed ik dat dat niet gaat gebeuren. Wel zal ik net als toen weemoedig zijn, een rouw­pro­ces doormaken. Want het is slikken, het afscheid …

Akoestiek

We betreden het erf van de hoeve. Als Wannes de deur van de stal opendoet, valt de akoestiek als een glasbak over me heen. Later vertelt hij dat het bij hem werkt als bij een com­pu­ter­ven­ti­la­tor: het komt op, eerst zachtjes en traag, maar dan steeds sneller en luider, tot het niet te negeren oor­ver­do­vend is. Bij mij werkt dat …

Ach­ter­vol­ging

Foto: Andrew Prickett De avond viel over de par­keer­plaats toen ik met het win­kel­kar­re­tje naar de overkapte kar­re­tjes­ver­za­mel­plek liep. Er kwam een auto aan die mij in mijn flank zou raken als ik niet zou inhouden of doorlopen, dus zette ik het op een hollen. Ram­mel­de­ram­mel. Met gestrekte armen stormde ik de kar­re­tjes­ver­za­mel­tun­nel in. Omdat ik te veel films heb …

To pro­ble­ma­ti­seer or not to pro­ble­ma­ti­seer

Een goede slaper, zo zou ik mezelf typeren. Ik tuimel in normale omstan­dig­he­den met groot gemak in de armen van Morpheus, ik lig heel zelden lang wakker en hoewel ik ver­schil­len­de slaap­stoor­nis­sen heb (slaap­wan­de­len, slaap­pra­ten, slaapeten, pavor nocturnus en nacht­mer­ries) zou ik mezelf nooit als een slechte slaper betitelen. Van die stoor­nis­sen heb ik zelf namelijk veel minder last dan …

Gesuis

Wij horen hier veel suizen. Ver­schil­len­de wegen, de bomen die ruisen, de treinen in de verte, machines in huizen. Maar het mooiste suizen de vij­ver­vo­gels. Niet de duiven, die flappen van flap-flap-flap, en ze zweven even, en ook niet de kleine vogeltjes, die dartelen en duiken. Maar de ganzen en de meeuwen. De droge weerstand van tien­tal­len vleugels, het logge …

Waarom Choco niet door het luikje gaat (2)

Een jaar geleden schreef ik Waarom Choco niet door het luikje wil en sindsdien vraagt men mij regel­ma­tig: is ze er al doorheen geweest? Een antwoord in drie delen. 1. Ja Ja, ze is er al doorheen geweest. Het duurde even voor we het door­had­den, want het luikje zit in de kelder, dus we betrapten haar nooit op heterdaad en steeds …

Stel nou dat dit het is?

Al jaren probeer ik een beter mens te worden. Ik worstel me door de gevolgen van mijn karakter, ik ploeter door de omstan­dig­he­den en ik eindig altijd in een hopeloos soort per­fec­ti­o­nis­me dat geen enkele inspan­ning op waarde zal schatten. • Ik mag niet piekeren, maar o wee als ik dommer ben dan zou hoeven. • Ik mag niet klui­ze­na­ren, …

Niet langer door half­ge­slo­ten wimpers

Mijn buren zijn altijd slechts een verhaal geweest. Een con­struc­tie van piepjes, klopjes, bonkjes, stemmen en geluiden. Die verhalen kwamen uit mijn hoofd. Ik plakte de piepjes, klopjes en bonkjes aan de dingen die ik van ze wist. Het tijdstip waarop ze thuis­kwa­men, opstonden, naar bed gingen, of ruzie maakten. Het klin­ge­len­de geluid van flessen in hun bood­schap­pen­tas­sen, of de flarden …

Smaak­groef

Pas toen ik klaar was met knutselen rea­li­seer­de ik me dat mijn site er nu eigenlijk net zo uitziet als omstreeks 2005. Het deed me denken aan een conclusie die ik onlangs trok over mensen en mode. De meeste mensen blijven op een bepaald moment in hun leven in een modegroef hangen. Zo denk ik dat mijn beste vriend Dwarzand ergens …