Hoe waaien dehe wimpels

Na de koelkast en de huishoudelijke mededelingen, nu Sinterklaas.

Luister, ik vind het best dat die Belgen niks van Sinterklaas snappen. Dat ze maar wat doen, in opdracht van de winkeliers. Dat ze denken dat het klaar is met een keer een kinderschoen zetten. Dat ze denken dat 6 december de belangrijkste Sinterklaasdag is, in plaats van pakjesavond op 5 december. Dat ze geen flauw benul hebben dat er bij élk kadootje een gedicht hoort (mijn juf Frans: ‘Ah, une lettre?’, ik: ‘Non, un poème’, juf: ‘Un poème?????, ik: ‘Oui! Un poème.’ etc.). Dat ze denken dat het feest alleen voor kinderen is en dat ze niet eens weten dat het veel leuker is met volwassenen onderling. Dat ze denken dat een surprise gewoon een verrassing is, in plaats van een met bloed, zweet en tranen tot stand gekomen knutselwerk. Dat ze denken dat ze ook Sinterklaas vieren als ze een mandarijntje in hun schoen treffen.
Dat vind ik allemaal best.

Maar dan moeten ze wel een beetje normaal doen en niet de Begijnhofkerk, die ik van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat elk half uur hoor, tot – wat is het – 11 december Zie ginds komt de stoomboot laten spelen. Dus.