Aan Jan en alleman

– Aan iedereen die nog mail van mij moet krijgen.

Ken je dat? Dat je in de bank hangt. In de sporen van bankerosie. Het tafeltje ernaast is plakkerig, de herinnering aan verticaal is vaag. Als je nu de belastingformulieren zou invullen, zou je agenda langzaam leger raken. Als je nu die lessen zou voorbereiden ook. Als je nu nog iets kon, zou je veel.

– Aan iedereen die nog wacht op iets van mij, een factuur of zo.

Gisteren had ik twee uur over. Ik praatte tegen de poes. Op mijn roze sloffen stiefelde ik naar de avondwinkelautomaat. Toen ik thuiskwam, keek ik naar Funniest Home Video’s. Daarna prikte ik mijn strippenkaart op het prikbord. Ik zette wat thee en beoordeelde een namaaksigaret van de Lidl. Mijn lief had mooie kleren aan en iets in mij vergat volkomen dat er ook nog facturen verstuurd moesten worden.

– Aan iedereen die de komende dagen iets met mij te maken heeft.

Stel je voor: je tilt twee grote dozen, en met je rechterringvinger hou je ook nog een tas met hangertjes vast. In je mond heeft iemand een doosje schroeven gestopt en onder je arm steekt de parasolvoet. Je stommelt de trap af en ergens onderweg voel je je tanden breken, je ringervinger wordt uit de kom gedraaid en de parasolvoet dreigt genadeloos hard te trap af te donderen. Wat doe je? Bij die vraag ben ik nu. Ik sta op het punt om mijn kont tegen de treden te gooien om zo op behendige wijze de parasolvoet op een tree te laten glijden. Daarna draai ik me om en zet ik met mijn tanden het doosje schroeven op de trap.

– Aan iedereen die grote dingen van mij verwacht.

De zonnebloem is omgevallen. We hadden drie zonnebloemen opgebonden, maar een van de stokjes was vermolmd. Doe je niks tegen. Intussen zet de vernietiging door miniatuurcicaden door. Niet alleen de basilicum valt ten prooi aan de vraatzucht van deze semi-onzichtbaren, ook de tijm, de roosmarijn en de munt zien lichtgroen van de vraatsporen. Mike ving vorige week nog eens een vleermuis. Dat mag hij niet meer doen, want ik wil niet dat de vleermuizen op raken.

– Aan iedereen die ik te weinig zie.

Wist je dat als je min elf hebt, zoals ik, de dag ophoudt als je je lenzen uitdoet of je bril af zet? Een dag waarin je gehandicapt bent, bestaat niet; die dag heet nacht. Zolang de dag nog enige belofte in zich heeft, hou je je ogen in. Wanneer de dag haar hoop heeft verloren, neem je maatregelen. Dan zijn de lichten uit, terwijl ze aan zijn. Je ogen open, maar dicht.

– Aan jou.

Ik moet het onthouden. Samen met jou in de ligstoelen. Voeten tintelend omhoog. Het gras blauw onder je tenen. En onder de mijne. Er vallen zwaluwen in de lucht. De avond van de langste dag is van jou.

– Aan iedereen die komt kijken of hier stukjes verschijnen.

Vanochtend keek ik nog eens, maar nee, er was alweer geen stukje verschenen.

27 juni 2007 | 20 reacties

«

»

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

20 Reacties
  1. Mike 27 juni 2007

    Euh, ikke kan me anders niets meer van een vleermuis herinneren hoor, maar toen ik hier net keek was er wel een stukje verschenen…

  2. yab 27 juni 2007

    Wat toevallig, ik heb ook min elf. Jij bent de eerste persoon die ik tegenkom die ook zo’n zware afwijking heeft. Dat schept een band. ;-)

  3. Het Schoonste zusje 27 juni 2007

    …Wat er ook van zei/zij (huh?): ik vind je geweldig.

    En binnenkort is het vakantie en vallen wij je niet meer lastig met voorlezen, organiseren en dies meer. Dan is het alleen jij, Yuri, een tent en nog wat spulletjes.
    En al de rest kan dan de boom in! (Er staan toch heel veel bomen op jullie camping hè?)

  4. Auteur
    Zezunja 27 juni 2007

    @ Mike: Ik heb de vleermuis nu gelinkt. Evenals de roze sloffen. En inderdaad, toen was jij het niet. Toen was het Sjeik.
    @ Yab: Een band, ja. In braille.
    @ HSZ: Als het maar mooi wordt, zaterdag. Daarna ga ik weer eens aan de vakantie denken.

  5. Mike 27 juni 2007

    Pff, opluchting, k dacht al aan beginnende dementie, mijn oren zien er geheel anders uit. dank voor de verhelderende kiek!

  6. Irene 27 juni 2007

    Maar nu gelukkig wel. En ik heb ook nieuws: mijn bestelling van het Eiland Neus is aangekomen! Zit goed, staat geweldig. Daar mag men een paar dollartjes verzendkosten voor over hebben. Morgen reclame op http://www.serendips.eu. :-)

  7. Soes 27 juni 2007

    Jemig… -11 …. ik vind mijn -4.75/-3.75 al vreselijk. Zelfs dan houdt de dag op na het verwijderen van de lenzen.

  8. Bart 27 juni 2007

    Aan alle verdrietigheid in Zezunja:

    Er is een tijd van komen en een tijd van gaan.

  9. Nina 27 juni 2007

    Prachtig verwoord, vooral die scene op de trap. Meestal heb ik dan ook nog een overvolle kop gloeiendhete thee bovenop die dozen staan. En bovenaan de trap dacht je nog: ach, dat kan best…

  10. Auteur
    Zezunja 27 juni 2007

    @ Irene: Oh, gelukkig. Dat is een pak van mijn hart.

    @ Soes: Ik vond dat ook toen ik -4 had. Het went hoor, dat wel.

    @ Bart en Nina: Bedankt.

  11. Rose 27 juni 2007

    Het leven, Zez, het leven.

  12. eliane 27 juni 2007

    Ha, net al mijn post weggewerkt, facturen gecontroleerd, twee onbetaalde gevonden! Klanten gemaand, en weer nieuwe facturen geschreven. Nu mag ik blogjes lezen.

  13. Sandrissimo 27 juni 2007

    En ik vond min 7 al erg…
    Voor de rest, is het vooral erg herkenbaar! :-)

  14. Vrouwe Zezunja,
    Wij van de blogwereld bewieroken elkaar natuurlijk veelvuldig en uitvoerig, maar dit vind ik weer een erg origineel stukje. Vooral de zinnen
    ‘Wist je dat als je min elf hebt, zoals ik, de dag ophoudt als je je lenzen uitdoet of je bril af zet? Een dag waarin je gehandicapt bent, bestaat niet; die dag heet nacht.’
    vond ik erg mooi gevonden.
    Ik schrok wel een beetje van die -11.
    Lieve groeten,
    De Drs.
    (ook met brilletje)

  15. Elsewhere 29 juni 2007

    Verwacht van mij de komende tijd ook geen reacties. Het Yawn-kussen is gearriveerd, ik ga onder zeil!

  16. Annelies 29 juni 2007

    Veel moed!

  17. theo 30 juni 2007

    Als ik eerdaags in het gras lig, zal ik aan je denken.

  18. iamzero 30 juni 2007

    Misschien moet ik mijn ogen ook maar eens laten nakijken; ik geloof ze niet altijd meer.

  19. Auteur
    Zezunja 2 juli 2007

    @ eliane: Rub it in!

    @ hr ‘ti: Dank u wel!

    @ elsewhere: O, tof! Bevalt-ie?

    @ theo: Dat klinkt bijna romantisch. Bijna.

    @ iamzero: Tsja, dat krijg je als je ouder wordt.

    @ de rest: Ja, en bedankt en zucht.

  20. Elsewhere 2 juli 2007

    Zzzzzzzzzzz…..

© 2020 Maartje Luif & KLEO, met dank aan Wannes Daemen • Leveringsvoorwaarden

Stuur een mailtje

Wil je meer informatie of heb je vragen? Mail mij!

Wordt verstuurd

Login met je gegevens

Je gegevens vergeten?