Maar buurman, wat doet u nu?

‘Daar staat ne gast in zijne blote flikker.’
Yuri wijst naar het raam.
Aan de overkant, op zo’n acht meter van ons, staat een man voor een open raam piemelnaakt een dansje te doen.
Het is verwarrend als huizen gemeubileerd verhuurd worden. De meubels en de gordijnen veranderen niet, de mensen die door het tableau lopen wel. Nu is het dus een rozig lang eind met een rozig lang eind dat er woont.
En dat er een dansje doet.

Ik loop naar de keuken, neem afstand. Vanaf de keukentafel zie ik het raam van de piemelende buurman uitgekaderd als een beeldbuis.
‘Hij doet het nog steeds’, roep ik naar voren, naar Yuri.
Yuri zit met zijn rug naar het raam en kijkt om.
‘Die heeft zeker een vijs los’, constateert hij.
Beiden richten we ons weer op ons scherm. Ik aan de keukentafel. Hij met zijn rug naar het raam.

Ik kan me moeilijk concentreren. In mijn ooghoek zie ik een heuse choreografie, met lassogezwaai en diepe buigingen. Als ik opkijk wordt het dansje steevast iets uitbundiger, dus kijk ik niet meer op van mijn laptop. Ik doe alsof ik werk, mijn hoofd gebogen, mijn handen op het klavier.

‘Hij doet het nog steeds’, piep ik een kwartiertje later vanonder mijn gebogen hoofd.
Yuri hoort niks. Hij zit met een koptelefoon op in een hoekje van de kamer, nog immer met zijn rug naar het raam.
‘Piep, piep, piep’, piep ik nog, maar niemand die het hoort.
De overbuurpiemel staat inmiddels met zijn knieën tegen de vensterbank voor het open raam. Als Evita. De handen ten hemel, de straat aan zijn voeten. Bloempot voor zijn pik.

Hij houdt me in de gaten, zoveel is inmiddels duidelijk. Als ik naar het raam kijk, maakt hij een obsceen gebaartje extra – als ik doe alsof ik werk, lijkt hij zich voor te bereiden op het moment dat ik weer kijk.

Dan hou ik het niet langer uit en roep ik Yuri heel luid.
‘HIJ DOET HET NOG STEEDS!’, krijs ik richting bureel.
Yuri zet zijn koptelefoon af en staat op. ‘Is ‘t echt?’
Maar zodra Yuri voor het raam verschijnt, kruipt de man achter een gordijn.
‘Hij maakt zelfs een soort neukbewegingen en hij staat de hele tijd te kijken of ik nog opkijk. Als dit vaker gebeurt, ga ik de politie bellen hoor. Getver, waarom woont die man nou recht tegenover ons?’

Yuri blijft kijken, maar voor het open raam blijft het leeg.
‘Het lijkt me nie slim om gelijk de flikken erbij te halen. Ge wilt nie dat zo ne vetzak in uw brievenbus komt zeiken. Als het doorgaat, ga ik zelf wel iets zeggen.’
‘Hmz’, zeg ik, doordrongen van het gebrek aan redelijkheid dat de piemelzwaaier aan de dag legt.

Het probleem is dat ik vanaf de keukentafel één langgerekt zicht heb op het roze gevaarte in de verte. Als ik voor me uitkijk, gaat het wel, dan zijn slechts de laptop, de gootsteen en de afwasmasjien in beeld, maar als ik oogcontact met Yuri wil maken, moet ik de malloot belonen met een hoofddraai die hem doet steigeren. Ik probeer mijn relatie met Yuri te bekoelen omwille van de man in het raam.

Het draait eropuit dat ik spierpijn krijg, omdat ik mijn hoofd niet mag draaien. Mijn nek verkrampt en mijn ogen prikken. Een mens kan niet urenlang door zijn ooghoeken turen, daar zijn die spieren niet voor gemaakt.

Ik besluit op te staan. Het is mooi geweest. Dit is verdomme mijn huis en als ik door mijn kamers wil lopen, dan doe ik dat. Zelfs als dat ertoe leidt dat een roze bonk vlees aan de overkant spontaan in een vogeldans ontbrandt. Shit happens.

Welnu, shit certainly happens. Ik sta op, loop richting Yuri, kantel diens koptelefoon en hyperventileer: ‘HIJ – STAAT – ZICH – AF – TE TREKKEN!’
‘Serieus?’ Yuri kijkt langs mij naar de buurman. Die heeft in al zijn extase niet door dat Yuri weer in de picture is en blijft fanatiek sjorren.
Yuri zegt: ‘Wah!’, pakt kordaat zijn sleutels en loopt naar buiten. De man vlucht achter een gordijn en Yuri roept: ‘Kunde gij misschien uw gordijnen dichtdoen?’
Zonder tevoorschijn te komen, sluit de man het gordijn.

Mijn hele benedenverdieping geeft uitzicht op dat raam. Langzaam dringt het tot me door: van dat vale, witte gordijn gaat erg veel afhangen de komende tijd.

18 oktober 2007 | 24 reacties

«

»

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

24 Reacties
  1. lilith 18 oktober 2007

    Lijkt me hartstikke gezellig, allemaal! :/

  2. Miss PuntKomma 18 oktober 2007

    Er zijn dus mensen die daar een bom geld voor over hebben hoor, om zoiets live te kunnen zien. En jij hebt dat helemaal gratis, hoezee! Misschien kan je je raam verhuren en met de opbrengst verhuizen? :-)

  3. eddiefromohio 18 oktober 2007

    Je verslagje over de naakte feiten is hilarisch grappig. Je kan altijd vrienden uitnodigen om naar de voorstelling te komen kijken. Piemelmans zal daarna wel snel afdruipen :-)

  4. Octavie 18 oktober 2007

    Dus je kijkt niet graag naar piemels?

  5. Rose 18 oktober 2007

    Gat. Ver. Damme. Wat een nachtmerrie.

  6. ikke 18 oktober 2007

    Je zou eens kunnen bellen naar de politie (zie http://www.politieleuven.be/) en eens vragen wat je zoal zou kunnen doen. Zelf zou ik het vastleggen met fototoestel of webcam zodat je bewijzen hebt. Achter dat raam voelt hij zich veilig maar in’t echt durft hij waarschijnlijk nog niet eens goeiendag te zeggen.

  7. ceebee 18 oktober 2007

    juk. juk. juk!

    (maar stiekem wél grappig!)

  8. Susanne 18 oktober 2007

    jak.
    Jij hebt dus écht Ugly Naked Guy aan de overkant wonen!

    http://en.wikipedia.org/wiki/Ugly_Naked_Guy#Ugly_Naked_Guy

  9. Polle 18 oktober 2007

    Die aanstaande meeting hè? Die doen we bij jou thuis heb ik na het lezen van dit stuk besloten.

  10. Ráchie 18 oktober 2007

    Iel :S Echt een n8merrie…

  11. Soes 18 oktober 2007

    Lees ik net bij Kaat over likkende overbuurvrouwen, krijg ik bij jou dit te lezen….. Ieieieiek.

    Lang leve mijn grasveld voor de deur.

  12. Kaat 18 oktober 2007

    @soes; mijn likkende overbuurvrouw valt in het niet bij de aftrekkende overbuurvan van Zez….

  13. Ex-buurvrouw 18 oktober 2007

    Jeeeeeetje, dat dat nog bestaat…

  14. Lilimoen 18 oktober 2007

    Mijn hemel. Shit. Ik denk dat ik al kotsend boven de pot zou hangen, eerlijk waar. Ik hou het vredig en ga even verder genieten van mijn poesje(s). ;-)

  15. Swan 18 oktober 2007

    Zet er een webcam op, doet het vast goed op youtube!

  16. esther 18 oktober 2007

    Ieuw! Kun je niet een grote poster van een naakte man op je raam plakken? Afknapper van de eeuw voor hem en heb je geen last meer van het uitzicht op zijn lasso’ende lid.

  17. Jeroenjosmaarten 18 oktober 2007

    inderdaad, filmen en dan op allerlei sites zetten. Zo iemand is waarschijnlijk ook nog verschrikkelijk onzeker over zijn seksualiteit, dus ik zou hem zeker adverteren bij de plaatselijke homo-erotica side. Met zijn adres er onder. Misschien krijg je dan wel urine-natte post, maar sommige dingen zijn dat wel waard (grijns)

  18. Peet 19 oktober 2007

    gadverdegadver! :-S

  19. Laurent 20 oktober 2007

    Wat een lul… Ik bedoel die vent zelf dus, hè.

  20. Fred Nietske 21 oktober 2007

    Bekijk het geheel nu ook eens van zijn E. Kant aub, de overkant.

    Die man heeft enkel zijn lapdance, geen laptop, hoe kan hij dan bloggen !

    Cfr. Solipsisme.

  21. Ary 21 oktober 2007

    Vooral de opmerking van Yuri vond ik erg goed. Niet “Wil je daar eens onmiddelijk mee ophouden”, of “Zal ik je eens op je bek komen timmeren”, maar “Wilt u misschien de gordijnen eens dichtdoen”.

  22. Nova 23 oktober 2007

    Is Yuri soms een intellectueel?

  23. Auteur
    Zezunja 23 oktober 2007

    @ Nova: Hoezo?

    @ Ary: Ik vond het ook heel maf klinken, maar het was wel een enge situatie en dan ga ik ook altijd lopen sussen. Dus ik herkende mezelf er wel in.

  24. yab 25 oktober 2007

    De volgende keer zou ik de webcam erop zetten.

© 2020 Maartje Luif & KLEO, met dank aan Wannes Daemen • Leveringsvoorwaarden

Stuur een mailtje

Wil je meer informatie of heb je vragen? Mail mij!

Wordt verstuurd

Login met je gegevens

Je gegevens vergeten?