10 redenen om die hele kleu­ter­mo­no­lo­gen overboord te gooien

10. Mis­luk­kin­gen erkennen is een vorm van bescha­ving.

9. Ze waren bedoeld als monologen ter ere van mijn vierde ver­jaar­dag. Korte ver­tel­lin­gen, zoals ik die had gezien in de vagi­na­mo­no­lo­gen. Kleine bele­ve­nis­sen en over­pein­zin­gen na vier jaar webloggen. Die vorm kwam niet uit de verf.

8.. Ik had geen tijd om stukjes met kop en staart te schrijven. Ik dacht dat ik vakantie had, maar ik kwam in een uiterst streng feest­re­gime, waarin elke minuut telde.

7. U vroeg om lijstjes. U wilde het jaar weer uit toptienen, net als toen. Een toptien is geen monoloog. Een toptien is een toptien.

6. Het idee was leuk, het woord was ook leuk (vier jaar oud, dus een kleuter), maar de uit­voe­ring was beroerd.

5. Ik kan uw ver­zoek­jes ook schrijven zonder een feestweek.

4. Dit is mijn weblog en als ik daar een mislukt concept pre­sen­teer, dan mag ik dat op mijn eigen one­le­gan­te wijze weer afvoeren.

3. Het twee­le­di­ge, enerzijds stukjes schrijven over webloggen en ander­zijds aan uw ver­zoek­praat­jes voldoen, werkte voor geen meter.

2. Eigenlijk is een weblog altijd een monoloog. En dat mijn weblog vorige maand de kleu­ter­leef­tijd bereikte, moet u er maar even bijdenken.

1. De belang­rijk­ste reden: ver­schil­len­de mensen denken dat ik sinds het begin van de kleu­ter­mo­no­lo­gen geen stukjes heb geschre­ven, omdat ze het stukje met de kop ‘Kleu­ter­mo­no­lo­gen’ al hebben gelezen. Er staan tien stukjes waarvan de kop met dat woord begint. Dat schiet niet op. Exit kleu­ter­mo­no­lo­gen.

Morgen een nauwgezet verslag van onze home­ma­deou­de­jaars­eigh­tiesquiz, de reden dat ik voorlopig geen syn­the­si­zer en drum­com­pu­ter meer kan horen.

Vergeet niet ook De kleu­ter­mo­no­lo­gen – 10 dingen die ik over deze week wil opschrij­ven 1 en 2 hieronder en daaronder nog te lezen.

7 reacties

  1. Hihi! Wat een geweldig log. Ik heb vooral erg gelachen om punt 8.
    Een gezellig, logrijk (waarin je zelf schrijft wat je wilt en nooit meer aan ver­zoek­jes voldoet) 2008.
    Doeg!
    Carice

  2. Tsja, van dingen die niet lukken leert men zegt men. In mijn geval verdien ik op zijn minst vier ere­doc­to­ra­ten. Als ik doodval zal iedereen mij willen ontmoeten, maar daar heb ik voor het ogenblik nog geen zin in. Dus blijf ik alleen.

    Was getekend

  3. Hehe, ik heb effe bij­ge­le­zen. Tof dat je trouwens terug in Leuven bent. Ik merk niet eens echt dat je in Amsterdam geweest bent, maar toch heb ik je gemist.
    Hoewel ik de stukjes leuk vond, kon ik maar niet wennen aan het woord ‘kleu­ter­mo­no­lo­gen’. Dat klinkt zo klein of kin­der­ach­tig, terwijl ik je schrijf­sels helemaal niet zo zou typeren.

  4. @ Ruben: Maar je hebt maar een béétje tijd nodig voor webloggen. Dat had ik niet. Met een beetje tijd is er geen einde in zicht.

    @ Lilimoen: Maar jullie kennen hier misschien de the­a­ter­tour­nees van de Vagi­na­mo­no­lo­gen en de Geslui­er­de Monologen niet? Dan valt die naam namelijk al meer op zijn plaats.
    Lief dat je zegt dat je blij bent dat ik terugben.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.