Stukjes in het wild

Een allochtoon-allochtoon (zoals het meisje-meisje)

Het duurt al twee dagen. Al 48 uur komt er nau­we­lijks daglicht in het bureel. Ik zit al ruim vier dagdelen tegen het glimmende blik van de cami­o­net­te te kijken. Nog één dag zonder daglicht en ik zit in een win­ter­de­pres­sie, mark my words.

Ik besluit naar buiten te gaan. Onze stoep is de enige plek in dit deel van de straat waar je kunt parkeren, en als dat is om te laden of te lossen, of om een half uurtje stil te staan, vind ik het niet zo erg. Dat doe ik zelf ook. Maar twee dagen lang mijn bioklok ont­re­ge­len door met de lak tegen ons raam aan te schurken… ik dacht het niet.

Het is vijf uur, de man komt net bij het busje om weg te gaan.
‘Meneer’
‘Ja?’
‘Zou u uw cami­o­net­te morgen ergens anders willen zetten?’
‘Huh, hedde gij der last van dan?’
‘Ja, want u staat zo dicht tegen mijn raam, dat ik al twee dagen geen daglicht bin­nen­krijg.’
‘Luister madam, der is hier geen par­keer­plaats en als ik achter den hoek moet gaan staan, moet ik veel te veel voor­rij­kos­ten rekenen. Dat is rap honderd euro extra, zulle. Gadegij da betalen?’
‘Ja, dat is vervelend meneer, maar als u gewoon een eindje verderop gaat staan, is er geen verschil. Ik heb er nu al twee dagen last van en u mag hier gewoon niet staan.’
‘O, dus gij vindt dat ik mijn klanten dan maar te veel moet aan­re­ke­nen?’
‘Hoe u dat verder oplost, met u zelf weten. Dat is mijn probleem niet.’
‘Jommeja wicht, als het uw probleem niet is, dan kom ik hier morgen toch weer opnieuw staan, zeker?’
‘Nou, liever niet dus. Ik dacht, ik vraag het u gewoon, maar als dat geen zin heeft dan bel ik wel iemand die u kan wegslepen.’
‘Gade gij dreigen, madammeke?’
‘Nee, het liefst zou ik hebben dat u uw auto gewoon morgen een eindje verder zet, dan hoef ik niet te dreigen.’
‘Oeioeioei, gij-jet verder gestu­deerd zeker?’
‘Ik heb hier geen zin in, meneer. Ik vraag u iets en het is poep­sim­pel om gehoor te geven aan mijn verzoek. Meer heb ik niet zeggen.’
‘Maar ge hebt zjust gezegd dat het uw probleem niet is, begot.’
‘Ja, u maakt uw probleem van de par­keer­plaats en de voor­rij­kos­ten mijn probleem, door mijn daglicht weg te nemen. Dat is onre­de­lijk.’
‘Joen­ge­joen­ge­joen­ge, kus toch mijn kloten, wicht. Ga terug naar Holland. GA TERUG NAAR UW EIGEN LAND.’
‘.…’

Met stomheid geslagen sluit ik de de deur. De volgende dag is het cami­o­net­te­ke in geen velden of wegen te bekennen.

Nawoord: In al mijn ver­won­de­ring moest ik een beetje lachen toen ik het ga-terug-naar-je-eigen-land-cliché in het wild hoorde. Als Neder­lan­der in Vlaan­de­ren heb je te maken met veel negatieve voor­oor­de­len, maar tege­lij­ker­tijd is onze positie duizend keer beter dan die van pak ‘m beet de Marok­ka­nen of de Con­go­le­zen. Onze kansen om mee te doen zijn onvoor­stel­baar veel groter. Ik denk dat ik er niet om had kunnen lachen als ik tot een van die groepen had behoord.
Inte­res­ting, zo’n cliché dat je alleen maar kent van horen zeggen, waardoor je geen flauw benul hebt wat je moet ant­woor­den als je ermee gecon­fron­teerd wordt.

22 reacties

  • Soes

    Ik vind dat van: kus toch mijn kloten, vele malen erger hoor. Ik mot d’r nie an denken.

    Maar wel gek ja, dat je ineens gedis­cri­mi­neerd wordt op je afkomst. “Nou, meneer, wanneer heel België bevolkt werd, door mensen zoals u, dan ging ik inderdaad liever terug.”

  • esther

    Ik zou ook met mijn bek vol tanden staan, denk ik. Als Hollander moest ik wel eerst even nadenken wat een cami­o­net­te­ke zou kunnen zijn.

  • Lilimoen

    Hoe ziet die man er uit? Dan ga ik hem even een stamp in zijn ballen verkopen. Hihihi (en dit is een heel gemeen lachje). Het zal zijn beste dag niet zijn, dat kan ik u ver­ze­ke­ren. Wat denkt ie wel zeg? Dat ie z’n bek eens houdt.
    *herpakt zich*
    Je stelde toch maar gewoon een vraag. Is het de dag van vandaag zo moeilijk om daar een vrien­de­lijk antwoord op te geven?

  • Laurent

    “ ‘Jommeja wicht, als het uw probleem niet is, dan kom ik hier morgen toch weer opnieuw staan, zeker?’ ”

    De man was wél ad rem, moet ik zeggen. Lastig argu­men­te­ren hoor!

  • Swan

    Krap drie weken geleden had ik een aanvaring met een klein Antil­li­aans jongetje. Een jaar of tien zal hij geweest zijn. Naast het feit dat hij me ***hoer noemde, in het papia­din­ges allerlei ver­wen­sin­gen naar mijn hoofd slingerde en mijn tas onderspuug­de, had hij een uitspraak waardoor ik werkelijk op tilt sloeg. Dit draaideur-crimineeltje in de dop riep tegen mij: ‘Ga terug naar je eigen land’ En toen moest ik vreselijk lachen. Een typisch geval van klepel zonder klok enzo… maar wel schrij­nend. Bah.

  • veerle

    Wel goedkoop, he, zo’n reactie als ‘ga terug naar je eigen land’. Dat zegt meer over die vent dan over jou.

  • Frank

    “Onze kansen om mee te doen zijn onvoor­stel­baar veel groter.”

    Bedoelt ge dat Con­go­le­zen en Marok­ka­nen minder kans lopen om de Man van de Cami­o­net­te te kussen op zijn kloten? Want dan raad ik u aan om een tube zelf­brui­ner en een kilopak couscous te kopen. Zodat u niet langer een groter risico loopt om de man zijn scrotum met uw lippen te beroeren. Om ze te cous­cou­sen (*woord­spe­ling!*)

  • Drs. Johan Arendt Happolati

    Vrouwe Zezunja,
    Ik vraag mij af of iemand mij kan uitleggen waarom wij Vlamingen worden beschouwd als de grootste racisten van Europa. Is dat eigenlijk wel zo? En áls het zo is, is dat dan misschien his­to­risch gegroeid of zo?
    Bezorgde groeten,
    De Drs.

  • Lies

    Brrr, wat een vre­se­lij­ke vent. Grmbl. Word er zowaar zelf ‘ambetant’ van, alleen al van erover te lezen…

  • Rose

    Gek, en heftig, eigenlijk. Alsof je ineens aan de andere kant staat :)
    (wel fijn dat-ie je daglicht niet meer ontneemt.)

  • Julie

    Of de dame die in Wijgmaal tegen onze zwarte vriend zei – en mijn haar handen gemoe­de­lijk op zijn schouders, en een brede smile van oor tot oor- ‘Hij kan al goed Neder­lands, he’. Dixit wij: ‘…’?

  • FrankiePebbles

    Ik heb dat wel eens tegen iemand gezegd.

    Nu ben ik natuur­lijk een verduveld goeie uitleg schuldig.

    Nou, iemand die het vroeger in zijn eigen land politiek behoor­lijk voor het zeggen had (tevens vluchtreden)en zich gedraagt of dat hier ook zo is. Die ons land, onze cultuur in het bijzonder en vrouwen in het algemeen aan alle kanten en impliciet minacht, waarbij hij zijn eigen macho­cul­tuur voort­du­rend de hemel inprijst. Hij schaamt zich diep om het paspoort te hebben van het land waar hij en zijn vrienden eerder een veilig heenkomen zochten en vonden.

    Hij is vast psychisch iets aan het com­pen­se­ren, dat zal allemaal best. Evengoed heb ik deze snob, deze aan­ge­kne­pen kont, een per­ma­nen­te vakantie in zijn geboor­te­land toe­ge­wenst.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.