Geen adres of tele­foon­num­mer, wel een gevoel van groot gemis

“Het fijne van de vluchtige zoen is dat alle hormonen die je maar kunt bedenken een deuntje mee­f­lui­ten. Het is een bizarre mengeling van angst (is deze man die ik pas een half uur ken misschien een gestoorde gek die me de rest van mijn leven gaat stalken?), geilheid (vreemde lippen, vreemde geuren, vreemde smaken, alles vreemd) en schaamte (damn, wat ben ik gemak­ke­lijk te versieren). Die cocktail van lichaams­ei­gen drugs maakt de vluchtige zoen tot een geest­ver­rui­mend middel van heb‐ik‐jou‐daar.”

Lees het hele stukje op hier.

6 reacties

  1. Funny. Mijn lief heeft zich vrij goed bekwaamd in vluchtige zoenen… Niet die van exotische vreem­de­lin­gen, zoals jij ze beschrijft, maar van vluchtige zoenen zoals in “smaakt naar meer”!

  2. @ Lieve Woordjes: Vluchtig zoenen als in smaakt naar meer? Leg uit…

    @ Erwin Troost: Ik hoop niet dat het daar tegenviel… ;) Zulk enthou­si­as­me kan nau­we­lijks recht gedaan worden.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.