[wij­ven­week] Kin­der­kol­der

Ik zou best een kindje willen, maar als ik kleine ijs­beer­tjes zie, wil ik ook altijd een klein ijs­beer­tje. En als ik bruine kindjes zie, wil ik graag een bruin kindje. Op National Geo­grap­hic zag ik onlangs een Viet­na­mees kindje, dat wilde ik ook wel. En als ik heel kleine Gremlins zie, dan wil ik die ook.

Mijn kindje zou Vlaams moeten spreken. Die afge­plat­te klinkers zijn schattig in een brab­bel­taal­tje. Hoewel ik tweetalig ook heel schattig vind. En handig. Engels­spre­ken­de kindjes vind ik ook leuk. Drietalig dus. En mijn kindje moet zich natuur­lijk ook kunnen redden in het Noord‐Nederlands. Viertalig. Maar het liefst heb ik dat het kindje op gezette tijden zijn mond houdt.

Als het kindje iets zegt, moet het schattig zijn. Filo­so­fisch ook. En een beetje brutaal. Zoals Nina die op de vraag ‘hoe gaat het?’ altijd zei: ‘Leuk!’ En Luca die vermoedde dat hij pas over duizend jaar dood zou gaan. Dat meisje dat tegen Dr. Phil zei: ‘Hee, u heeft geen haar!’ mag ook komen. Ik eis de godganse dag het programma Praat­jes­ma­kers, maar dan – als­tu­blieft­dan­ku­wel – zonder Jochem van Gelder.

Het kindje moet op mij lijken. Niet helemaal natuur­lijk, want al mijn mis­luk­kin­gen moet het kindje goed maken. Zo moet het kindje een goed gebit krijgen, het zal op zijn of haar vijf­tien­de keurig een typ­di­plo­ma halen en het zal beter opletten bij Duits. Bovendien zal het geen verkering nemen met die jongen die lang­speel­pla­ten stal.

Uit­ein­de­lijk zal het kindje geld opbrengen. Hoe, dat weet ik nog niet, maar het zal verdomme betalen voor negen maanden inkom­sten­der­ving, en al die lui­er­doek­jes en snoe­ten­poet­sers. Voor niets gaat de zon op en dat zal het weten ook.

Kortom: hier ten huize Zezunja wordt met smart gewacht op de dag dat er een bruin kindje met een Vlaamse tongval en een zak geld voor de deur staat.

(dit is het laatste stukje in het kader van de wij­ven­week)

9 reacties

  1. Haha, vooral dat ‘op gezette tijden z’n mond houden’ is ook een wens in dit huis­hou­den. Waar het kind overigens wit is, een spraak­ge­brek heeft en zakken geld kost, maar dat mag de pret en het toale geluk dat we hebben omdat ie er is, niet drukken.

  2. Ik lees net dat er in Indonesië een 9‐jarig jongetje met 10.000 dollar op zak is weg­ge­lo­pen. Misschien rent hij jullie kant op, hij is wel boos stond erbij en of hij al vlaams spreekt is de vraag.

  3. We delen dezelfde passie: op zoek naar die grote zak met geld. Maar jij kunt zingen. Dus met een beetje geluk.….. Dat kindje zou ik als inkom­sten­bron maar snel vergeten. Want stel je eens voor dat het niet verder komt dan een carrà­ère als hang­jon­ge­re, of dat het onder de tram komt… Weg inves­te­ring… Neen, de beste manier om snel rijk te worden is een Staatlot kopen in Delftzijl. Jammer alleen dat heel Nederland en België diezelfde gedachte heeft…

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.