Jaar­al­le­gaar (3)

Klik op de foto’s voor een groter exemplaar.




Je zou 2008 kunnen ver­ge­lij­ken met een lucht vol scha­pen­wolk­jes: het leven was een aan­een­scha­ke­ling van rustig voort­suk­ke­len­de omstan­dig­he­den. Ik aardde nog meer, ik werkte nog meer, ik ontspande nog meer. En hoewel zich om mij heen don­der­wol­ken ver­za­mel­den, sukkelde de boel bij mij rustig voort. In de tuin, kijkend naar de wollige donsjes vroeg ik me af waarom je het strak­blauw zou willen.




De website drie keer krabben (3xk) is bijna klaar. Gelukkig maar, want ondanks kaduke foto­toe­stel­len zwelt de ver­za­me­ling malle poezenfoto’s aan. Deze wilde ik u niet onthouden. Sjeik deed in 2008 aan levitatie.




Zomer 2008, locatie: op de berg in de tuin, tem­pe­ra­tuur: 19 graden, tijdstip: nul­nu­luur­n­o­giets, aanwezig: twee wee­der­helf­ten (= samen 1), beslui­ten­lijst­je: we’ll meet again, same time same place.




In de zomer van 2008 liep ik elke week twee keer de tuin in om bloemen te knippen voor op de keu­ken­ta­fel. Op mijn netvlies zag ik dan een Bona-reclame en in mijn hoofd hoorde ik Crosby, Stills, Nash & Young Our House zingen. De witte bloe­me­tjes ontstaan als je radijsjes laat groeien tot ze je middel bereiken.




Meestal werk ik thuis, maar er zijn periodes dat ik dagen bij een opdracht­ge­ver op de redactie of in een lokaal moet vertoeven. Ik prijs me gelukkig met mijn opdracht­ge­vers en hun stulpjes. Bij Wisper in Gent is de tuin zomers weelderig. Ik herinner me van 2008 het geschuif met stoelen om met tien man binnen de schaduw te blijven.




Vrije tijd moet je plannen. In 2007 had ik meer vrije tijd dan ik gepland had, de business moest nog even op stoom komen. In 2008 had ik minder vrije tijd dan ik gepland had, elke opdracht­ge­ver is er één, dus nee zeggen was nog geen optie. 2009 moet het jaar worden waarin ik controle krijg over mijn vrije tijd. Het jaar waarin ik opschrijf in mijn agenda dat ik met Mike in het gras ga liggen en dat ik dat dan ook doe. Zonder stress, schuld­ge­voel en ach­ter­stal­lig werk.




Leuven is de thuis­ba­sis van Stella Artois (zulke dingen moet ik voor de Neder­lan­ders opschrij­ven). Toen ik dit najaar na een lange dag werken in Antwerpen van het station in Leuven naar mijn fiets liep, zag ik dit bordje. Ik kreeg de onbe­dwing­ba­re neiging het te foto­gra­fe­ren. Ik wilde vast­leg­gen dat het klopte, dat ik thuis was. Dat Leuven thuis is.

6 reacties

  1. Mooie collage, Vrouwe Zezunja,
    Een mix van ernst en luim.
    Onze Tijger laat uw Sjeik groeten. Geeft U hem wel voldoende te eten? Hij staat o.i. (ons inziens) een beetje mager. Mijn vrouw en echt­ge­no­te (waarmede ik dus in de echt verbonden ben) die over mijn schouder meeleest, staat erop dat ik U dit vraag.
    Ik per­soon­lijk ben daar wel gerust in. Ik ben ervan overtuigd dat U desnoods het eten uit de eigen mond zou sparen om uw huis­die­ren te voeden.
    Uiteraard groet ik U ook.
    De Drs.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.