Ze willen godverdomme mijn boek uitgeven!

Het begon in november vorig jaar met een simpele, vermoedelijk uit opperste verveling geboren twittercampagne van @aliefka voor mij.
‘Volg @zezunja, volg @zezunja, volg @zezunja‘, schreef ze.
‘Schrijf jij ook een bestseller, net als Aliefka?’ vroeg ene @jeltenieuwhuis me, terwijl hij mij gedwee ging volgen.
‘Ik heb al meer dan 4000 tweets geschreven, dan is een bestseller een eitje’, bralde ik.
‘Maar serieus’, schreef hij en hij dm’de* me zijn e-mailadres.
Waarna ik toch maar even naar zijn bio ging kijken.

Redacteur uitgeverij L.J. Veen stond er in zijn bio. Amstel Uitgevers in zijn e-mailadres.
Okee, dacht ik, ik heb nu als een aap staan kraaien tegen iemand die mij deze vraag serieus stelde.
Schrijf jij ook een bestseller?
Mwah, ik schrijf 4000 tweets.
Juist.

Maar aangezien ik bij die miljoen Nederlanders hoor die graag ‘ooit’ een ‘boek’ zou willen ‘uitgeven’* leek het me stom om het erbij te laten. Edoch, ik durf het geluk zelden te geloven, dus vroeg ik – als een gewiekste vrouw die versierd wordt door de man van haar leven, maar zich niet in de luren wil laten leggen door een Casanova die in elke haven een ander liefje heeft: ‘Vraag je dat aan al je tweeps?’*
Uiteraard was een ferm ‘nee’ voldoende. Zo zijn wij, de gewiekste vrouw en ik.

Goed, dus ik was in de wolken: joepiejoepiejoepie, ik heb een ‘belangrijk’ contact en dat ik ga ik bij deze eventjes warm houden. Maar daar popte nog even een ieniemienie probleempje op: ik had nog nooit een letter proza geschreven. Gedichtjes: ja, journalistiek: in overvloed, columns: een paar handen vol, maar proza: echt – nog – nooit.
Ik schreef terug. Dat ik dolgraag een bestseller wilde schrijven, maar dat ik alleen maar soep in de aanbieding had. Soep in mijn hoofd, soep in mijn portfolio, soep in mijn plannen.
Gelukkig hield hij van soep.

Daar zit je dan met je koude soep en je warme contact. Nog geen letter op papier en er als rechtgeaarde gewiekste vrouw niet helemaal gerust op dat de man in kwestie zijn heil niet toch nog elders zou gaan zoeken. Er restte mij niets anders dan een bestseller te schrijven.
Gelukkig had ik wel een idee. Een idee dat Jelte ‘spannend, slim en veelzeggend’ vond.
We spraken een deadline af. Voor een eerste aanzet.

Ik schoof de gordijnen dicht, dwong mezelf een waxinelichtje uit te schrijven. En nog een. En nog een.
En toen mailde ik een eerste deel. Zenuwachtig. Bang dat hij het ‘uit zou maken’.

Maar dat deed hij niet. Hij mailde.
‘Het komt niet vaak voor dat ik na lezing van zo’n eerste stuk tekst zo enthousiast ben als nu.’
Toen viel ik van mijn stoel.

Dat was het startschot om eindeloos veel waxinelichtjes ‘op’ te schrijven, vol te houden, alle onzekerheid in de ogen te kijken en door te zetten.
Het ging goed. Het ging beter. Alweer een kilometer.
De plot kwam niet rond, maar het verhaal werd ‘ronder’. Ik stuurde deel 2 en Jelte bleef blij. Het was goed, maar gewoon goed was niet goed genoeg, zei hij. En natuurlijk had hij gelijk.

Een fijne hypotheek op mijn schouders. Goed moest briljant worden.
Dat werd een leuke aprilmaand, waarin ik de raarste dingen deed, zoals van een stuk of honderd scènes opschrijven wie erin voor kwamen en waarom. En alle stront-, snot- en plasscènes tellen. Vraag me niet waarom (ik heb daar overigens wel een theorie over, maar dat is iets voor een ander stukje), het was vrijwel allemaal zinloos, maar ik had het nodig om van een goed boek een briljant boek te maken.

De deadline voor deel drie naderde met rasse schreden. Ik schreef door, maar vreesde met grote vrezen. Ik had nog niet de plotwending to end all plotwendingen en ik had het idee dat wat ik schreef wel weer behoorlijk goed was, maar ik herinnerde me vaagjes dat dat niet genoeg was.

Ik goot deel drie in pdf, schreef dat ik nog steeds niet wist hoe het moest aflopen, deed mijn ogen dicht en drukte op send.
Daarna dook ik een week onder op Utah Beach aan de Normandische kust.

Toen ik terugkwam lag er een mail.
‘Om dat geloof te onderstrepen, willen we je graag een uitgeefovereenkomst aanbieden. (…) Ik hoor graag van je of we je inderdaad een contractvoorstel kunnen doen.’

Dus nu moet ik even een einde verzinnen.


* Dm is een privébericht op Twitter, dat alleen zender en ontvanger kunnen lezen.
*Zie hier item over die miljoen schrijvers op Nova van vrijdag.
*Tweeps zijn je volgers of de mensen die je volgt op Twitter.

28 juni 2010 | 26 reacties

«

»

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

26 Reacties
  1. Neneh 28 juni 2010

    REDEN genoeg voor ons om nu van ons stoeltje te vallen. Verbazing is nog bescheiden uitgedrukt.

    Verzin eens een eind! Een goed verhaal heeft recht op een goed eind.

    JE KUNT HET

  2. SFY 28 juni 2010

    Woeeeeiiiii!

  3. Rutger 28 juni 2010

    Eigenlijk kun je nu vredig sterven, weet je: uitgever aan de hand, fijn leven, u weet.

  4. Marina 28 juni 2010

    Fantastisch voor je. Gefeliciteerd!

  5. sunnymoon 28 juni 2010

    snotjandorie! wat chique! Proficiat Zezunja!!

  6. ex-buurvrouw 28 juni 2010

    wiewiew :-)

  7. Casper 28 juni 2010

    Waarde Zezunja, dit is ronduit mieters te noemen. Gefeliciteerd en heel veel succes met het afronden van je boek!

    Geeft u een seintje als één en ander in de schappen ligt?

  8. Lilimoen 28 juni 2010

    Ik droom er nu al van dat ik op een dag kan zeggen thuis: “Kom, we gaan even langs ten huize Zezunja en we kopen ons een gehandtekend exemplaar van het boek dat Zezunja schreef”.

  9. Carmen 28 juni 2010

    Whoopwhoop! Proficiat!

  10. Auteur
    Zezunja 28 juni 2010

    Allemaal een dikke dankejwel voor jullie woeis!

    @Neneh: Aye Aye kappie!

    @ Lilimoen: Je bent van harte welkom, en dan maak ik en passant nog een rare maaltijd.

    @ Casper: Ik zal je hinderlijk volgen zodra het in de schappen ligt.

  11. Swan 28 juni 2010

    Ik buig diep voor de gewiekste vrouw!!!

  12. Aïda 28 juni 2010

    Geweldig!
    Proficiat.

  13. Auteur
    Zezunja 28 juni 2010

    Om die schrijffout er in te houden: jullie ook dankejwel!

  14. pr'muts 28 juni 2010

    ‘k lag even te slapen maar sjeesum, super, ik kijk er naar uit! hoop wel dat ze ook in NZ bezorgen…

  15. nicolien 28 juni 2010

    Wauw, gefeliciteerd! Ben allerbenieuwdst hoe het verhaal af gaat lopen!

  16. Mikaël 28 juni 2010

    Goh, wat een verhaal … Natuurlijk ben ik superbenieuwd wat voor proza uit je pen komt. Als je boek tegen het voorjaar in de winkel ligt, kan ik het voor mijn verjaardag vragen !

  17. Gin 28 juni 2010

    En terecht…! Geloof me, het einde komt vanzelf wel. Ineens. En dat voelt nog beter dan een bevalling… ;-)

  18. Josefini 29 juni 2010

    Heej, Zezunja, hardstikke gefeliciteerd. Benieuwd wat de plot to end all plots inhoudt. Ik hoor wel wanneer ik het kan bestellen.

  19. janien 4 juli 2010

    Wow! Wat een talent, wat een taalkracht, wat een spirit, wat een stijl.(Ik kwam hier vandaag voor het eerst via about:blanc en dit was dus mijn eerste stukje Zezunja-literatuur.) Ik begrijp die uitgever best!

    Heel veel succes! Following …

  20. karen 4 juli 2010

    gewéldig!

  21. Rosanna 5 juli 2010

    Wat tof! Jouw boek ga ik zeker lezen.

  22. Caroline Marike 5 juli 2010

    Jeetje. Wat ontzettend fijn! Gefeliciteerd. Ik ben echt ontzettend benieuwd. Op naar het eind!

  23. Drs. J.A. Happolati 22 juli 2010

    Vrouwe Zezunja,
    Het zat er aan te komen, alleen… dat dat nou zo lang moest duren!!!
    En – om u een hart onder de riem te steken – het einde is het moeilijkste.
    Veel succes. ;-)
    De Drs.

  24. incinta 24 juli 2010

    Gewoonweg geweldig! Ik wil jouw boek ook!

  25. Marèse 16 september 2010

    Yay Maartje! Ik ben benieuwd! Ik wil in ieder geval een cursus columns schrijven bij je komen volgen in het voorjaar.

    Groetjes,

    Marèse

  26. vince 29 maart 2011

    Ma enfin! Super!

© 2020 Maartje Luif & KLEO, met dank aan Wannes Daemen • Leveringsvoorwaarden

Stuur een mailtje

Wil je meer informatie of heb je vragen? Mail mij!

Wordt verstuurd

Login met je gegevens

Je gegevens vergeten?