Stukjes in het wild

Ja, gezond eten is wel duurder

‘Het zijn vooral de mensen met meer dan genoeg geld die roepen dat gezond eten niet duur is.’ Zomaar een stelling die ik op Twitter zwierde op een van de momenten dat ik was vergeten dat ik niet meer zou dis­cus­si­ë­ren op sociale media. En jawel, het was natuur­lijk gelijk raak. ‘Gezond eten ís ook niet duur.’ ‘Het is een kwestie van pri­o­ri­tei­ten stellen.’ ‘Nee, ik ben arm en ik roep het ook.’
Inte­res­sant hoor, die reacties, dat wel. Maar ik wist ook weer waarom ik niet meer wilde dis­cus­si­ë­ren op sociale media. Mensen lezen niet goed, de mensen die meteen reageren zijn minstens zo koppig als ik, en het grootste deel van de discussie bestaat uit uitleggen wat je niét bedoelt.
Maar dan, wat ik wél bedoelde: dat het in de discussie over gezond eten en obesitas bij arme mensen altijd mensen met een riant salaris zijn die beweren dat gezond eten niet duur is. Mensen die niet weten dat alle vol­ko­ren­pro­duc­ten duurder zijn dan hun minder gezonde even­knie­ën, omdat ze nog nooit op de prijs van hun bood­schap­pen hebben hoeven letten. Mensen die niet beseffen dat van al het fruit in de win­ter­maan­den eigenlijk alleen appelen in de categorie betaal­baar vallen, en dat je, als je in de winter groenten wilt eten, ver­oor­deeld bent tot kool, kool en nog eens kool. Behalve dat dat laatste niet erg gezond is (variatie!), is het ook stront­ver­ve­lend om alleen maar kool te eten.
Nu moet ik hierbij aanmerken dat ik een land woon waar de super­markt­oor­log niet heeft plaats­ge­von­den, waar bio­lo­gisch en duurzaam eten heel schaars is (schaarste = duur = wet) en ik woon in een stad waar de weke­lijk­se markt met eten in niets goedkoper is dan de andere winkels. Dus alle argu­men­ten van het kaliber ‘dan ga je toch naar de markt’, gelden niet, en ‘voor 50 cent heb je een komkommer’ telt ook niet.
Voor mij is het niet zo’n probleem. Ik kan goed koken, dus ik kan lukraak aan­bie­din­gen en voor­deel­tjes inslaan. Ik weet van vijf preien voor 50 cent elke dag iets anders te maken, maar volgens mij zijn veel mensen niet zo inventief en ik vind niet dat je ze dat kwalijk kunt nemen. Iets anders: je hebt tijd nodig om goedkope, gezonde producten te vinden. Wij doen onze bood­schap­pen bij minimaal vier ver­schil­len­de winkels, die allemaal in een heel andere uithoek van de stad liggen. Op die manier kunnen we én duurzaam én gezond én betaal­baar eten. Maar wij zijn zelf­stan­di­gen, wij kunnen op don­der­dag­och­tend als de hele wereld werkt op ons gemak goedkoop en gezond eten inslaan.
Ik wil nog één tegen­wer­ping van Twitter de revue laten passeren. ‘Je kunt niet alles hebben, als je gezond wilt eten, moet je iets anders laten.’ Dat is precies wat ik bedoel. Ik kan dat, omdat ik een leuk leven achter de rug heb, waarin ik heb geleerd boeken te lezen, gratis lief te hebben, inventief te zijn met wat mooi is. Maar niet iedereen heeft geleerd hoe je je zonder geld kunt vermaken, hoe je er met weinig geld leuk uit kunt zien, hoe je zonder uit­gaans­bud­get toch niet ver­een­zaamt. Dan kun je zeggen: dan moeten die mensen dat maar leren. Goed punt, maar veel arme gezinnen hebben meer aan hun hoofd dan alleen eten. Als je let­ter­lijk aan het ‘overleven’ bent, heb je doorgaans geen tijd om te leren hoe je van vijf preien en een twee­de­hands kleedje een leuk leven kunt maken. Dan zie je dus alleen maar dat een vol­ko­ren­brood bij een goede bakker 3,20 kost en een wit brood bij de Aldi 70 cent. En dat een mis­han­deld diertje met hormonen en anti­bi­o­ti­ca 9 euro per kilo kost en een diertje zonder doping, dat een leuk leven heeft gehad, 21. En dan kies je het goed­koop­ste, omdat je dan nog geld overhoudt.

8 reacties

  • Veerle

    Ik vind dat je helemaal gelijk hebt, Maartje. Mensen die geld hebben, letten niet op de prijs. Het zijn inderdaad de armen die daar wel opletten en gezonde voeding is wél duur.

  • Nele

    Ik ben het helemaal met je eens. Ik heb ook geld en tijd dus kan ik me gezond eten ver­oor­lo­ven. Maar ik begrijp evenzeer dat ‘over­le­vers’ dat niet hebben en dus niet die grote vrijheid hebben. Je kan pri­o­ri­tei­ten stellen maar dat is in de praktijk niet zo van­zelf­spre­kend. Ik volg Wannes en jou met veel plezier!

  • Mlouise

    Het probleem is lang niet altijd het te besteden geld, maar gene­ra­ties lang geen kook­tra­di­tie, geen kennis van gezonde produkten. In Rotterdam op de markt( elke dag is er wel een) kon ik zaterdag een doos (8 stuks) mango’s voor €2,50 kopen. Boontjes, snoep­to­maat­jes, €1 per pond en ga zo maar door. Vaak wordt er door mensen met een kleine beurs wel gerookt en gedronken, pizza en frites gekocht. Daar kun je op de markt heel wat groenten en fruit voor kopen. Goedkoop bruin brood is er bij de Aldi ook. En vlees, ik eet het zelden.

  • Zezunja

    Ik ben gevoelig voor alle mitsen en maren, het lukt mij immers met een heel klein budget om behoor­lijk gezond te eten (ook toen ik nog rookte). Dus ik zie de nuances wel, en ik denk inderdaad dat je een heleboel dingen kunt leren, maar dat neemt niet weg dat de weg­wui­vers van het argument dat gezond eten duurder is, zich niet rea­li­se­ren aan hoeveel voor­waar­den je situatie moet voldoen, voordat dat opgaat.

  • Aleid

    Goed stuk. Twee lezens­waar­di­ge stukken over hetzelfde onderwerp:

    http://ashatenbroeke.nl/2011/12/22/wat-kost-eten-eigenlijk/

    http://www.cathelijne.nl/2012/gezond-eten-met-een-klein-budget-uitgangspunten/

    (Samen­vat­ting: beiden merken dat je met ca 50 euro in de week eigenlijk niet gezond kunt eten)

    Tijd is volgens mij ook een belang­rijk argument. Ik heb geen tijd om naar 4 ver­schil­len­de winkels te gaan, en naar de markt, om zelf brood te bakken, enz. Toch eten we volgens mij wel gezond, maar voor aan­zien­lijk meer dan 50 euro per week. Ik prijs mezelf maar weer eens gelukkig dat we ons dat kunnen ver­oor­lo­ven.

  • Aukje

    Helemaal met je eens en blij met weer een artikel als weerwoord op dat gezonde voeding niet duurder is.
    Ik probeer bio­lo­gisch te eten, maar qua geld lukt het niet: de com­bi­na­tie bio­lo­gisch, hypotheek en crèche maken het op dit moment voor maar 40% mogelijk.
    Wat te denken van over­ge­voe­lig­he­den en aller­gie­ën? Ik ben over­ge­voe­lig voor suiker en lactose. Ik maak zelf yoghurt (dan zit er geen lactose in), maar daar heb ik wel een prijzige yog­hurt­ma­chi­ne voor aan­ge­schaft en het is tijd­ro­vend. Ik snap dat dat een keuze is, maar ik snap ook dat niet iedereen die keuze kan en wil maken.

  • patchwork

    Hear hear!

    Dit verhaal gaat trouwens evenzo op voor moge­lijk­he­den tot – groene – ener­gie­be­spa­rings­maat­re­ge­len.

    Wat me wel op de gedachte brengt dat moeder natuur misschien niet voor niks in de winter voor een overvloed aan kool­soor­ten zorgt; geeft veel meer warmte af dan mango´s, onder de dekens… ;-)

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.