Columns

Slaap­lied­je

Lieve luis­te­raar, zal ik een slaap­lied­je voor u zingen? U een beetje wiegen in mijn armen? Zal ik u wat aaien over uw haartjes, een beetje neuriën in uw oor?

Want u sust uzelf in slaap. Elke dag, steeds opnieuw. U klikt gapend cookie-waarschuwingen weg, en u ademt zwaar en monotoon wanneer u akkoord gaat met de zoveelste voor­waar­den die u niet gelezen heeft. U koopt etens­wa­ren waarvan u de ingrediëntenlijst niet zonder een woor­den­boek kunt ont­cij­fe­ren en u snurkt wat terwijl u de labeltjes uit uw kle­ding­stuk­ken knipt.

U wordt geïnformeerd door het label in een t‑shirt, door het etiket op een bakje brood­be­leg, door de voor­waar­den bij een app en door de niet aflatende stroom cookie-waarschuwingen op uw scherm. Of tenminste, u denkt dat u geïnformeerd wordt. Of nou ja, eigenlijk weet u niet of u geïnformeerd wordt, maar u denkt vooral: laat me slapen.

U doet soms één oog open, bij­voor­beeld als u hoort dat de arbeids­om­stan­dig­he­den waaronder uw welvaart ver­vaar­digd wordt dodelijk blijken zijn, als er suiker in uw kipfilet blijkt te zitten, of als u erachter komt dat de notulen van uw levens­wan­del voor grof geld ver­han­deld worden op internet.

Af en toe praat u in uw slaap, bij­voor­beeld als u leest dat er paar­den­vlees zat in de hamburger die u laatst at, want u dacht dat u geïnformeerd was. Soms schreeuwt u zelfs in uw slaap, als u merkt dat de financiële wereld ons zonder omhaal belazert, want u dacht dat u geïnformeerd was. En regel­ma­tig jammert u zachtjes in uw slaap als blijkt dat de producten die u gebruikt het noodlot van anderen bezegelen, want u dacht dat u geïnformeerd was.

Als iemand het u vraagt, zegt u: ja, ik vind het belang­rijk om goed geïnformeerd te zijn. Maar onder­tus­sen laat u uw blik diagonaal langs het etiket gaan, u voelt uw oogleden langzaam zwaar worden en u bevestigt nog maar eens dat u de voor­waar­den heeft gelezen.

U stort zich vol overgave in de armen van Morpheus en ik begrijp dat. Daarom wil ik best een liedje voor u zingen, u nog wat voorlezen of even naast u komen liggen. Maar weet wel dat ik een onrustige slaap heb, dat ik me in mijn dromen door een woud van coo­kie­waar­schu­win­gen klik, en dat ik in uw armen zo nu en dan een kreet van ver­ont­waar­di­ging zal slaken.

Besef dat als we daar zo liggen, u en ik, dat ik waar­schijn­lijk degene zal zijn die de slaap niet direct kan vatten. Omdat ik het gevoel heb niet goed geïnformeerd te zijn en omdat ik geen idee heb wat we daaraan kunnen ver­an­de­ren.

Ik zal luisteren naar uw adem­ha­ling, en ik zal jaloers zijn dat u in dro­men­land bent. En ongerust. Jaloers omdat u zich zo kunt overgeven en ongerust omdat u zich zo kunt overgeven. Ik zal een kus op uw voorhoofd drukken en het u niet verwijten. En ik zal u aarzelend wel­te­rus­ten wensen.

Vorige week verzorgde ik elke dag het Mid­dag­jour­naal in het programma Nieuwe Feiten op Radio 1. Dit was het Mid­dag­jour­naal van donderdag 29 oktober 2015. Hier kun je de radio­ver­sie beluis­te­ren.

Eén reactie

  • Nourfe

    Dank voor de waar­schu­wing. Kleine let­ter­tjes bij een column. Misschien zou u vooraf een lees­wij­zer kunnen toevoegen, zeg maar in de vorm van een lollig icoontje: ‘geschikt voor vantot’ of ‘in deze column wordt zacht gefluis­terd taal­ge­bruik gebruikt’.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.