Ik hou van jullie

Van­och­tend had ik een discussie op Twitter. Het was zeven uur, mijn koffie stond koud te worden naast mijn scherm, en terwijl mijn vingers over het toet­sen­bord raasden, dacht ik aan de ochtenden vroeger, toen ik mijn afkeuring nog tegen de krant prevelde, en mijn gebrom slechts werd opgemerkt als er toevallig nóg iemand aan de onbijt­ta­fel zat. Aangezien de …

De street­cre­di­bi­li­ty van een koekblik

Ik woon langs een drukke weg, in de buurt van een nog drukkere weg, op een paar kilometer afstand van een kla­ver­blad aan drukke wegen. Als er kaartjes van fijn­stof­con­cen­tra­tie in de krant ver­schij­nen is mijn omgeving altijd vrolijk uit­ge­licht. Verder woon ik in een stad met een pro­mi­nen­te plaats in de file­mel­din­gen, en als ik thuis uit het raam …

De teloor­gang van de keu­zestress

Op de weten­schaps­pa­gi­na van De Standaard stond gisteren een antwoord op de vraag waarom er dit jaar na een lange rit naar het zuiden zo weinig dode insecten op de autoruit zaten. Ik hoefde het antwoord niet te lezen, want ik wist het al, en als u een beetje heeft opgelet de afgelopen jaren, dan weet u het ook. ‘Komt …

Rottige roadmovie

Er is een beruchte film die velen van ons al meer dan eens gezien hebben. Namelijk, de film die je ziet als je auto tijdens het rijden een raar geluid maakt. Je hoort geschraap of je ziet het wijzertje van de snel­heids­me­ter langzaam zakken en je schrikt je te pletter. Je zoekt een veilig heenkomen en nog voor je de …

Waarom zou je een klootzak willen zijn?

Het gaat slecht met de politieke cor­rect­heid. Was het een mens, dan zat het fenomeen dezer dagen opge­slo­ten in de donkere kerker van de Hard­voch­ti­gen, met schimmel op de muren en een zak over het hoofd. Terwijl het toch vooral een kwestie is van geen klootzak te zijn tegen mensen die toch al moeite hebben om een vol­waar­di­ge plaats in …

Reservaat voor de echte man

Han­de­laars die een bordje met het opschrift ‘no women’ aan de deur grappig vinden, zijn blind voor de strijd die veel vrouwen dagelijks voeren om gelijk behandeld te worden, schrijft Maartje Luif. ‘Veel vrouwen van onze klanten vinden ons principe juist grappig. En wij blijven daar­ach­ter staan: in onze zaak moet een man zich écht man kunnen voelen, zonder de …

Check je privilege

Je zag ze de afgelopen weken weer veel passeren, de ‘je mag ook niets meer zeggen’-adepten. Bij gelijk­heids­kwes­ties zijn ze er als de kippen bij om het debat te herleiden tot ‘je mag ook niets meer zeggen’ en ‘willen die politiek correcte zuur­prui­men nu ook al onze toogpraat/whatsappgesprekken/locker‐room‐talk cen­su­re­ren?’ Hoewel er niemand is die zegt dat je niets meer mag …

U heeft altijd gelijk

Het maakt niets uit wat ik hier ga schrijven, u heeft namelijk al een mening. U gelooft wat u gelooft, daar kan geen lieve moeder iets aan ver­an­de­ren. Dat kunt u verder niet helpen, we lijden er allemaal aan. Er zijn weinig fenomenen in de psy­cho­lo­gie zo onbetwist als de con­fir­ma­ti­on bias: de onbewuste hang naar het Grote Gelijk. Het schijnt …

De parade van vieze mannen

We waren nog lang geen jonge vrouwen, we waren meisjes zonder borstjes die wekelijks een ver­ga­de­ring belegden onder het klimrek. Daar bespraken we wie zich onze beste vriendin mocht noemen, we beklaag­den ons over de stink­bom­me­tjes die ons ten deel vielen en we vertelden over de vieze mannen die ons pad kruisten. De ver­za­mel­naam ‘vieze mannen’ volstond binnen onze actieve …

Als ik minister Homans was

Soms stel ik me voor dat ik minister Homans ben. Dat ik in de front­li­nie vecht voor een partij die de reto­ri­sche pijngrens voort­du­rend tart, terwijl ik intussen minister van Gelijke Kansen moet zijn. En hoewel ik een lenig lijf heb, is de spagaat die ik moet aannemen wanneer ik me inbeeld dat ik minister Homans ben er een waarvan …

Even geen supe­ri­o­ri­teits­ge­voel

Eind april beginnen over de supe­ri­o­ri­teit van ‘onze’ cultuur: in Nederland zouden ze het niet durven. Niet omdat er in Nederland geen politici wonen die kampen met een mis­plaatst supe­ri­o­ri­teits­ge­voel, inte­gen­deel, maar omdat het eind april al bijna begin mei is en meidagen in Nederland bestaan uit grote woorden. Opdat we niet vergeten. Iedereen is gelijk. Dit mag nooit meer …

Het taboe op donker haar

Stelt u zich voor: een licha­me­lijk ongemak dat uren van je tijd kost, dat honderden euro’s per jaar in rook doet opgaan, dat met enige regelmaat pijn, jeuk, bloed of uitslag ver­oor­zaakt en dat je soms aan huis gekluis­terd houdt. Ocharme, denkt u: het dutske heeft een ernstige ziekte. Maar neen, het is het verhaal van de meeste vrouwen met …

Ik wilde u vragen om geld te storten op 12–12

Ik wilde u vragen om geld te storten op 12–12, een samen­wer­kings­ver­band van hulp­or­ga­ni­sa­ties die in Afrika noodhulp leveren aan de miljoenen mensen die daar omkomen van de honger. Maar toen dacht ik: hoe doe je zoiets? Want je hebt de mensen die toch al geld geven, die hoef je niet te over­tui­gen. Die kun je hooguit helpen her­in­ne­ren: hallo! …

De inge­sle­ten patronen van Maartje, tante Dien en Auto­han­del Rudy

Er kwam zojuist een sms binnen van een vreemd nummer. ‘Met Auto­han­del Rudy’ stond er. ‘Wij aankoop van auto’s vier‐maal‐viers en cami­o­net­ten’. Ik las het bericht niet uit, maar ging terug naar het begin. ‘Mét Auto­han­del Rudy’. In een sms. Ik moest glim­la­chen, maar voelde me ook wat onge­mak­ke­lijk. Want die ‘Met Auto­han­del Rudy’ ver­te­gen­woor­digt alles waar ik ook moeite …

De symfonie van brom, ruis, piep en tsjilp

We hebben een brom in huis. Al maanden. Wanneer de brom is begonnen weet ik niet en waar de brom vandaan komt ook niet, maar de brom is tegen­woor­dig bijna altijd hoorbaar. Er zit een cadans in de brom: een ratel en een schraap wisselen elkaar rustig af. Op het ritme van de brom beweeg ik door mijn dagen. Ratel‐ratel‐schraap‐schraap. …

De impuls­aan­koop van een nieuwe iden­ti­teit

Gis­ter­och­tend ontving ik een mail. ‘Beste Maartje, Hartelijk dank voor je inschrij­ving voor de Dagcursus Natuur­gids die start in september 2017.’ Ik schrok even. Natuur­gids? Ik? Maar toen wist ik het weer. Dit weekend stuitte ik tijdens een rond­hang­ses­sie op Facebook op een inten­sie­ve cursus natuur­gids. Na vijf minuten in dubio maakte ik het inschrijf­geld over. Daarna was de wer­ke­lijk­heid …

We hebben de kikkers vermoord

We hebben de kikkers vermoord, mijn man en ik. Tenminste, we houden het voor mogelijk dat we de kikkers hebben vermoord. Ze zijn in elk geval dood, en we mogen niet uit­slui­ten dat wij ze met al onze goede bedoe­lin­gen over de kling hebben gejaagd. We ontdekten het een paar weken geleden. Zes kikkers lagen op hun rug op de …

Dis­cri­mi­na­tie is een sys­teem­fout

Hier ten huize Luif ging de vlag uit toen ik de intro las van het opi­nie­stuk ‘Vijf jaar under­co­ver op de arbeids­markt’ (DS 21 maart) . Mystery calls mogen van onder­zoe­ker Stijn Baert uit de koelkast om zo werk­ge­vers die het niet zo nauw nemen met grond­rech­ten en ethiek een grotere pakkans te geven. Onder­zoe­kers die pleiten voor een sys­te­ma­ti­sche …

Gekke Henkie en de paar­den­ra­ce­po­li­tiek

Voor de ver­kie­zin­gen spreken lijst­trek­kers over breek­pun­ten en ver­kie­zings­be­lof­ten, maar niet over de com­pro­mis­sen die ze nadien zullen sluiten. Maartje Luif roept op tot lef en rede. Het is vaste prik: eerst trekken Neder­land­se politici als een ware fanfare door de straten om rond te toeteren hoe ver­wer­pe­lijk de plannen van collega’s zijn, en daags na de ver­kie­zin­gen zitten ze …

Goed­be­doeld seksisme

Twee dagen na Inter­na­ti­o­na­le Vrou­wen­dag is het tijd om de scherven bij elkaar te vegen. Een dag waarop de aandacht meer dan anders uitgaat naar onge­lijk­heid mag dan geen over­bo­di­ge luxe zijn, de vrien­de­lijk bedoelde parade van power­vrou­wen die woensdag aan ons voor­bij­trok, is scha­de­lijk voor de goede zaak. Een serieuze man com­pli­men­teer je niet met het woord ‘powerman’, hij …