Over Maartje – 2016

In 1974 werd ik geboren in een huis met paars‐groen‐oranje accenten in de Amster­dam­se Water­graaf­smeer. Ik doorliep een Mon­tes­so­ri­loop­baan van duizend‐rollen en keu­ze­werk­tijd, terwijl ik me in de tus­sen­tijd bekwaamde in tafel­voet­bal­len, hangin’ around en liften naar afgelegen plekken in België. Op mijn zestiende ging ik officieel het huis uit en na baantjes als onder meer schoon­maak­ster in een dak­lo­zen­op­vang en op een gesloten afdeling voor demente mensen werd ik hulpkok in een eetcafé waar ik later kok zou worden. Ik woonde in de Pijp, hield me bezig met gitaar spelen en gitaar­spe­len­de vriendjes en ik probeerde amechtig mijn leven op orde te krijgen.

Op zoek naar vast werk en levens­lust

Na mijn opleiding aan de School voor Jour­na­lis­tiek in Utrecht free­lan­ce­te ik als onder­zoeks­jour­na­list en inter­vie­wer en daarnaast begon ik met lesgeven aan diezelfde opleiding. Als ik niet werkte trok ik door Zuid‐Europa, op zoek naar zonlicht en levens­lust. Na verloop van tijd vond ik vast werk als redacteur bij een onder­wijs­blad en ook op de School voor Jour­na­lis­tiek kreeg ik een vaste aan­stel­ling. Ik sloot me als zangeres aan bij een muziek­groep­je, was al voor het jaar 2000 inter­net­ver­slaafd en begon daarom maar een weblog toen niemand nog wist wat een weblog was.

Over prijs­ge­ven en verborgen houden

Ik noemde mezelf Zezunja, naar een magisch personage dat ik had verzonnen voor een inter­net­spel, en ik schreef over alles en niks. Zo schreef ik over mijn arbeids­on­ge­schikt­heid en de druk op docenten in het hoger onderwijs, maar ik liet mijn scheiding ach­ter­we­ge, ik vertelde over mijn zoektocht naar een huis in Amsterdam, maar ik liet de zoektocht naar de liefde onbe­spro­ken. De mensen vroegen me waarom ik zoveel prijsgaf op dat duistere internet, terwijl ik ook veel met de moed der wanhoop verborg.

Prachtig dagelijks leven

Op 14 februari 2005 stuurde ik Wannes een berichtje, als ordinaire Valen­tijn­s­truc, en hoewel ik tegen­woor­dig dankzij een korte maar stevige ver­sla­ving aan het tv‐programma Catfish weet dat een inter­net­lief­de niet altijd hoeft te brengen waar je op hoopt, bracht mijn berichtje aan die schrijf­vaar­di­ge Vlaming mij precies waar ik wilde wezen: in een prachtig dagelijks leven met een geweldige man. Om bij Wannes te kunnen zijn verhuisde ik in 2006 naar Leuven, een stadje ten oosten van Brussel. Sindsdien probeer ik voet aan de grond te krijgen in België en in ons leven samen.

Het lukt!

Nu, meer dan tien jaar later, kan ik alleen maar zeggen: het is aan het lukken. Ik voel me inmiddels thuiser in Leuven dan in Amsterdam, ik ben in 2013 met Wannes getrouwd en sinds ik in 2007 Het Eiland Neus oprichtte, verdien ik mijn geld als freelance schrijver, schrijf­coach en (eind-)redacteur. Ik werk voor en met Vlamingen en Neder­lan­ders, en ik beweeg me op het snijvlak van columns, jour­na­lis­tiek en lite­ra­tuur. In 2012 tekende ik een boek­con­tract en sindsdien schrijf ik aan een roman.

HOE BESCHREEF IK MEZELF IN EERDERE PROFIELEN?

Door de jaren heen stelde ik me vaak voor op mijn websites. Een paar profielen zijn bewaard gebleven.

Opleiding

  • bachelor jour­na­lis­tiek en voor­lich­ting
  • opleiding didactiek

Werk

Ik heb – onder veel meer – geschre­ven voor:
    • De Standaard
    • Radio 1
    • Volks­krant Magazine
    • Canvas
    • VPRO
    • MTV
    • Taalunie
Ik heb – onder veel meer – les­ge­ge­ven aan:
  • School voor Jour­na­lis­tiek, Utrecht
  • School voor Digitale Com­mu­ni­ca­tie, Utrecht
  • School voor Com­mu­ni­ca­tiema­na­ge­ment, Utrecht
  • Saxion Hoge­school, Deventer
  • Artevelde Hoge­school, Gent
  • VUB, Brussel
  • Schrij­vers­aca­de­mie, Antwerpen
  • Schrij­vers­aca­de­mie, Amsterdam
  • Persgroep, Kobbegem
  • Mediahuis, Antwerpen
  • Apache, Antwerpen